ਮਯਾ ਚ ਵਰਦਾਨੇਨ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਵਾਰਿਤਃ॥ ੨੨.
ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਅਮਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਪਸਾ ਸ ਹਿਦੀਪ੍ਤੋऽਭੂਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨਾਤ੍ਮਕਃ ੨੨.
ਉਸਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਇੰਨਾ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਸ ਚ ਸਪ੍ਤਦਿਨੋ ਬਾਲਃ ਸ਼ਂਕਰਾਦ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੨੨.
ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਸਤੀਨਾਮਾ ਤੁ ਯਾ ਦੇਵੀ ਵਿਨष੍ਟਾ ਦਕ੍ਸ਼ਹੇਲਯਾ ੨੨.
ਸਤੀਆਂ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਜੋ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਖ ਦੇ ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਮਾਗਮੇ ੨੨.
ਸ਼ੰਕਰ ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਤੇਨ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਲਯੋਨਿਨਾ ੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਤੋ ਗਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ੨੨.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਹਨ,
ਤਤੋ ਭਗਵਤੀ ਰਾਤ੍ਰਿਰੁਪਤਸ੍ਥੇ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ੨੨.
ਫਿਰ ਰਾਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ।
ਵਿਭਾਵਰਿ ਮਹਾਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਬੁਧਾਨਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੨੨.
ਹੇ ਰਾਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਆ ਪਿਆ ਹੈ।
ਤਾਰਕੋਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸੁਰਕੇਤੁਰਨਿਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ ੨੨.
ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜੇਤੂ ਹੈ।
ਸੁਤਃ ਸ ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤਾਰਕਸ੍ਯਾਂਤਕਾਰਕਃ ੨੨.
ਉਸ ਤਾਰਕ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੨੨.
ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਓਥੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਾਰੀ ਪृਥਗ੍ਜਾਤਾ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪृਥਕ੍ ੨੨.
ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਰੀ ਤੇ ਪੁਰਖ ਜਨਮ ਲਏ।
ਏਕਾਦਸ਼ ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਂਸ਼ਜਾਃ ੨੨.
ਉਸ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਪੁਰਖ ਹਨ, ਜਨਮ ਲਏ।
ਭਜਸ੍ਵ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਜਗਤੀ ਮਮਾਪਿ ਚ ਤਵਾਪਿ ਚ ੨੨.
ਤੂੰ ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰੀਤ੍ਵੇ ਪਰਿ ਕਲ੍ਪਿਤਾਮ੍ ੨੨.
ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੱਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਚਁ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦਵਮੇਨੇ ਚ ਤਾਂ ਪਿਤਾ ੨੨.
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਉ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕੀਤੀ।
ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਂ ਨੈਵ ਮਨ੍ਯਂਤੇ ਤੇ ਸ੍ਫੁਟਂ ਕੁਲਕਜ੍ਜਲਾਃ ੨੨.
ਜੋ ਲੋਕ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਲਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵਮਾਨੇਨ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਥਾ ਦੇਵੀ ਜਹੌ ਤਨੁਮ੍ ੨੨.
ਉਹ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਧੁਨਾ ਹਿਮਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਦੁਹਿਤਾ ਚ ਸਾ ੨੨.
ਹੁਣ ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ।
ਤਦਿਦਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮੇਨਾਗਰ੍ਭੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ੨੨.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਨਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰੇਂ।
ਯਦਾ ਰੁਦ੍ਰੋਪਹਸਿਤਾ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਸਾ ਮਹਤ੍ ੨੨.
ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਹਾਸੇ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰੇਗੀ,
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਯਦਾ ਰੂਪਂ ਸੁਗੌਰਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ੨੨.
ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸੁੰਦਰ, ਚਿੱਟਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲਵੇਗੀ,
ਤਸ੍ਯੈਵ ਹਿਮਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਕਂਦਰੇ ਸਿਦ੍ਧਸੇਵਿਤੇ ੨੨.
ਉਸੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਤਯੋਃ ਸੁਤਪ੍ਤਤਪਸੋਰ੍ਭਵਿਤਾ ਯੋ ਮਹਾਨ੍ਸੁਤਃ ੨੨.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਘਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇਗਾ।
ਤਪਸੋ ਹਿ ਵਿਨਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ੋਭਨੇ ੨੨.
ਕਿਉਂਕਿ ਤਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸੋਹਣੀਏ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤ੍ਵਯਾਪਿ ਦਾਨਵੋ ਦੇਵਿ ਦੇਹਨਿਰ੍ਗਤਯਾ ਤਦਾ ੨੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀਏ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਦੈਤ ਨਿਕਲੇਗਾ।
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚਂਡਂ ਚ ਮੁਂਡਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਨਿਹਨਿष੍ਯਸਿ ੨੨.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ, ਦੇਵੀਏ, ਚੰਡ ਤੇ ਮੁੰਡ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗੀ,
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਦੇ ਦੇਵੀ ਲੋਕਃ ਸਂਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ ੨੨.
ਇਸ ਲਈ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ।
ੴਕਾਰਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਤ੍ਵਾਮਰ੍ਚਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ੨੨.
ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੈਨੂੰ ਓਂਕਾਰ ਵਾਲੀ ਗਾਇਤਰੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।