ਵੇਦੇष੍ਵਾਹੁਰ੍ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਂ ਤ੍ਵਾਮੇਕਰੂਪਮੀਦृਸ਼ਮ੍ ੨੨.
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਰੂਪ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਤਲਂ ਚਾਸ੍ਯ ਗੁਲ੍ਫੌ ਜਂਘੇ ਚਾਪਿ ਤਲਾਤਲਮ੍ ੨੨.
ਵੱਡਾ ਪਾਤਾਲ ਤੇਰੇ ਗਿੱਟੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕ ਤੇਰੀਆਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਹਨ।
ਮਹੀਤਲਂ ਚ ਜਘਨਂ ਨਾਭਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍ ੨੨.
ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਕਮਰ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਗ੍ਰੀਵਾ ਮਹਸ਼੍ਚਵਦਨਂ ਜਨਲੋਕਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ੨੨.
ਗਰਦਨ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਨਯਨੇ ਦਿਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਨਾਸਿਕਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ੨੨.
ਚੰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਕੰਨ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੇਰੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਯੇ ਤੇ ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਂ ਸਂਸ੍ਮਰਂਤ ਉਪਾਸਤੇ ੨੨.
ਜੋ ਤੇਰੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸ੍ਥੂਲਂ ਪ੍ਰਾਣਿਮਧ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਭਾਵੇਭਾਵੇ ਭਾਵਿਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਗृਣਂਤਿ ੨੨.
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਮੱਧਲਾ ਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੁੱਖਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਿਰਂਚਿਸ੍ਤੁ ਕृਪਯਾਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ ੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਃ ਪਰਿਮ੍ਲਾਨਮੁਖਾਂਬੁਜਾਃ ੨੨.
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ਮੁਰਝਾਏ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਮਮੈਵਯਂ ਕृਤਿਰ੍ਦੇਵਾ ਭਵਤਾਂ ਯਦ੍ਵਡਮ੍ਬਨਾ ੨੨.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੀੜਤ ਹੋ।
ਯਦ੍ਯਦ੍ਵਿਭੂਤਿਮਤ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਚੋਰ੍ਜਿਤਂ ਮਹਤ੍ ੨੨.
ਜਿਸ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡਿਆਈ, ਨੇਕੀ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਹੈ,
ਤਨ੍ਨੂਨਂ ਮਮ ਭਗ੍ਨੌ ਚ ਬਾਹੂ ਤੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ ੨੨.
ਉਹੀ ਮੇਰੇ ਬਾਂਹ ਉਸ ਮਾੜੇ ਨੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋऽਸੌ ਵਜ੍ਰਾਂਗਤਨਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਵਰਃ ਪ੍ਰਭੋ ੨੨.
ਉਹ ਵਜਰਾਂਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਯਤ੍ਤਨ੍ਮਹੀਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਟਂ ਸ਼ਾਰ੍ਵਿਕਤੀਰ੍ਥਕਮ੍ ੨੨.
ਜੋ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਕੰਢਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਰਵੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ।
ऋਦ੍ਧਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਗृਹੀਤਾਸ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ ੨੨.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਾਰਾ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਦੇਵਪਕ੍ਸ਼ਤਃ ੨੨.
ਚੰਨ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਿ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਸ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਯਂ ਚ ਵਿਧृਤਾ ਸ੍ਤੇਨ ਬਹੂਪਹਸਿਤਾਸ੍ਤਥਾ ੨੨.
ਸਾਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਚੋਰ ਆਖ ਕੇ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਹੱਸਿਆ ਵੀ ਗਿਆ।
ਤਦ੍ਵਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੀਡਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृषਾਰ੍ਦਿਤਾਃ ੨੨.
ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਰੱਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਭੂਰ੍ਦੇਵਃ ਸੁਰੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਆਪੋਂ-ਆਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸੁਣੇ।
ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ੨੨.
ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ ਦੈਤਿਆ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅਸੁਰ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਮਯਾ ਚ ਵਰਦਾਨੇਨ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਵਾਰਿਤਃ॥ ੨੨.
ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਅਮਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਪਸਾ ਸ ਹਿਦੀਪ੍ਤੋऽਭੂਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨਾਤ੍ਮਕਃ ੨੨.
ਉਸਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਇੰਨਾ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਸ ਚ ਸਪ੍ਤਦਿਨੋ ਬਾਲਃ ਸ਼ਂਕਰਾਦ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੨੨.
ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਸਤੀਨਾਮਾ ਤੁ ਯਾ ਦੇਵੀ ਵਿਨष੍ਟਾ ਦਕ੍ਸ਼ਹੇਲਯਾ ੨੨.
ਸਤੀਆਂ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਜੋ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਖ ਦੇ ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਮਾਗਮੇ ੨੨.
ਸ਼ੰਕਰ ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਤੇਨ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਲਯੋਨਿਨਾ ੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਤੋ ਗਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ੨੨.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਹਨ,
ਤਤੋ ਭਗਵਤੀ ਰਾਤ੍ਰਿਰੁਪਤਸ੍ਥੇ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ੨੨.
ਫਿਰ ਰਾਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ।
ਵਿਭਾਵਰਿ ਮਹਾਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਬੁਧਾਨਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੨੨.
ਹੇ ਰਾਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਆ ਪਿਆ ਹੈ।
ਤਾਰਕੋਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸੁਰਕੇਤੁਰਨਿਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ ੨੨.
ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜੇਤੂ ਹੈ।