ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਵਿष੍ਣੋ ਸਰ੍ਵਭੂਤਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ੨੧.
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਰਵਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਕੇਚਿਦ੍ਭਜਂਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈਰੇਣ ਹੇਲਯਾ ਪਰੇ ੨੧.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੈਰ ਜਾਂ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਵੀ।
ਪੁਰਾਣਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਂ ਸਮਃ ੨੧.
ਤੂੰ ਪੁਰਾਣਾ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰ੍ਮਰ੍ਕਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਭ੍ਰਾਂਤਵ੍ਯਂ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍ ੨੧.
ਤੂੰ ਫਿਰ ਵਾਂਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੇਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਾਰਕੇਣ ਦੇਵਾ ਹਰ੍षਂ ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ ੨੧.
ਜਦ ਤਾਰਕ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਭਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵਿਦ੍ਯਾਜ੍ਞਾਨਤਪੋਨ੍ਵਿਤਃ ੨੧.
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ, ਸਮਝ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾ।
ਕਾਲਚਾਰਿਤ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤ ਮਹਾਮਤੇ ੨੧.
ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਸਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਯਾਵਤ੍ਤੇ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤਾਵਦ੍ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੨੧.
ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਤੇਰੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰਹੇ, ਉੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਕਯੂਥੇਨ ਵृਤੋ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ੨੧.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮੇਰੁਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਹਰਿਃ ੨੧.
ਫਿਰ ਹਰੀ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਅਪ੍ਰਮਤ੍ਤੈਃ ਸਦਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਪਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਮਯਸ੍ਤਥਾ ੨੧.
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਤਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤੋ ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਸੁਰਾ ਯਯੁਃ॥ ੨੧.
ਦੇਵਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦਿਵ੍ਯੋਤ੍ਤਮੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਤੈਰਭਿष੍ਟੁਤੋ ਵਿਦੀਪ੍ਤਤੇਜਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇऽਪਿ ੨੧.
ਉੱਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਮਕੀ।
ਸ੍ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿਮਿਰ੍ਵਹ੍ਨਿਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਯਮੋऽਪਿ ਚ ੨੧.
ਉੱਥੇ ਇੰਦਰ, ਨਿਮੀ, ਅੱਗ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਤੇ ਯਮ ਆਪ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਮੇषੋ ਵਾਤਾਧਿਕਾਰਿ ਚ ਕੁਜਂਭੋ ਧਨਦੋऽਭਵਤ੍ ੨੧.
ਮੇਸ਼ ਵਾਤ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਕੁਜੰਭਾ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂ ਵਿਪ੍ਰਕृਤਾ ਦੇਵਾ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸਹਿਤਾਸ੍ਤਦਾ ੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ਸੁਰਪੁਂਗਵਾਨ੍ ੨੨.
ਫਿਰ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਸ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਮ੍ਲਾਨਵਦਨਾਂਬੁਜਾਃ ੨੨.
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੁਰਝਾਏ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਨਮੋ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯੈ ਤੇ ਹੇਤਵੇ ਪਾਲਕਾਯ ਚ ੨੨.
ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਪਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਸੁ ਵੀਰ੍ਯਮਵਾਸृਜਃ ੨੨.
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਪਾਈ।
ਵੇਦੇष੍ਵਾਹੁਰ੍ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਂ ਤ੍ਵਾਮੇਕਰੂਪਮੀਦृਸ਼ਮ੍ ੨੨.
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਰੂਪ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਤਲਂ ਚਾਸ੍ਯ ਗੁਲ੍ਫੌ ਜਂਘੇ ਚਾਪਿ ਤਲਾਤਲਮ੍ ੨੨.
ਵੱਡਾ ਪਾਤਾਲ ਤੇਰੇ ਗਿੱਟੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕ ਤੇਰੀਆਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਹਨ।
ਮਹੀਤਲਂ ਚ ਜਘਨਂ ਨਾਭਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍ ੨੨.
ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਕਮਰ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਗ੍ਰੀਵਾ ਮਹਸ਼੍ਚਵਦਨਂ ਜਨਲੋਕਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ੨੨.
ਗਰਦਨ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਨਯਨੇ ਦਿਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਨਾਸਿਕਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ੨੨.
ਚੰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਕੰਨ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੇਰੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਯੇ ਤੇ ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਂ ਸਂਸ੍ਮਰਂਤ ਉਪਾਸਤੇ ੨੨.
ਜੋ ਤੇਰੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸ੍ਥੂਲਂ ਪ੍ਰਾਣਿਮਧ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਭਾਵੇਭਾਵੇ ਭਾਵਿਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਗृਣਂਤਿ ੨੨.
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਮੱਧਲਾ ਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੁੱਖਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਿਰਂਚਿਸ੍ਤੁ ਕृਪਯਾਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ ੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਃ ਪਰਿਮ੍ਲਾਨਮੁਖਾਂਬੁਜਾਃ ੨੨.
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ਮੁਰਝਾਏ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਮਮੈਵਯਂ ਕृਤਿਰ੍ਦੇਵਾ ਭਵਤਾਂ ਯਦ੍ਵਡਮ੍ਬਨਾ ੨੨.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੀੜਤ ਹੋ।