ਜਯੇਤਿ ਮੁਦਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਾਰਕਂ ਤਦਾ ੨੧.
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਨੇ 'ਜਿੱਤ' ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਾ ਕੇ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਰਵਾਂਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਾਨ੍ਕਰਾਘਾਤਾਂਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ੨੧.
ਉਹ ਨੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵੱਜਣ ਬਣਾਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਸ਼ੁਪਾਲਃ ਪਸ਼ੂਨਿਵ ੨੧.
ਫਿਰ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ।
ਮਹੀਸਾਗਰਕੂਲਸ੍ਥਂ ਤਾਰਕਃ ਸ ਪੁਰਂ ਬਲੀ ੨੧.
ਤਾਕਤਵਰ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਧਰਤੀ-ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਕੀਰ੍ਣਂ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ੨੧.
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕਈ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਅਸਮਾਨੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗੀਤਘੋषਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਘੋषੋ ਭੁਜ੍ਯਂਤਾਂ ਵਿषਯਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ੨੧.
ਉਥੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਉੱਚੇ ਨਾਅਰੇ ਤੇ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਮੌਜ ਸੀ।
ਮਹੋਤ੍ਸਵੇਨ ਮਹਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੀਪ੍ਰਤਿਨਂਦਿਤਃ ੨੧.
ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਦਿਤਿਸੁਤੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ਵਿਨੋਦਿਤਃ ੨੧.
ਉਹ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਕਾਚਿ ਦ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤਤ੍ਪੁਰੇऽਭਵਤ੍ ੨੧.
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਮਾਨੀ ਔਰਤ ਆਈ।
ਰੂਪੇਣਾਨੁਪਮਾ ਪਾਰ੍ਥ ਨਾਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ ੨੧.
ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕਾਸਿ ਦੇਵੀ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਮਯਾ ਰੂਪਸੁਂਦਰਿ ੨੧.
ਹੇ ਕਾਸੀ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਦੱਸੋ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਅਹਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਤਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਦੈਤ੍ਯਸਤ੍ਤਮ ੨੧.
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੱਖਮੀ ਸਮਝੋ।
ਵੀਰ੍ਯਵਂਤਂ ਤ੍ਵਨਲਸਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮਕਾਤਰਮ੍ ੨੧.
ਜੋ ਪੁਰਖ ਤਾਕਤਵਰ, ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋਵੇ—
ਭੀਰੁਂ ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣ੍ਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਾਧ੍ਵੀਪੀਡਾਕਰਂ ਨਰਮ੍ ੨੧.
ਪਰ ਜੋ ਡਰਪੋਕ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਜਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ—
ਮਹੇਂਦ੍ਰਣ ਚ ਮਾਤਾ ਤੇ ਯਦਾ ਸਾ ਵ੍ਯਪਮਾਨਿਤਾ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ—
ਤਾਰਕਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪਰਮਂ ਚੇਤਿ ਤਾਂ ਤਦਾ ੨੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਾਰਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪਂ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਭੂषਿਤਾਃ ੨੧.
ਫਿਰ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਸਜ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਈਆਂ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਬਦ੍ਧਾ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਭृਸ਼ਾਤੁਰਾਃ ੨੧.
ਦੇਵਤੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ੨੧.
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਇਦਮਲ੍ਪਤਰਂਨਾਮ ਯਦਮੀषਾਂ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ੨੧.
ਇਹ ਤਾਂ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਲੀਯਾਂਸਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨ ਨਮੇਦ੍ਯੋ ਨ ਚਾਸ੍ਤਿ ਸਃ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਝੁਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਹਾਸਮੁਖੇਨਾਮੀ ਉਪਦੇਸ਼ਂ ਹਰੇਰ੍ਮੁਖਾਤ੍ ੨੧.
ਮਜ਼ਾਕ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਲਿਆ।
ਨृਤ੍ਯਂਤਸ੍ਤੇ ਚ ਬਹੁਧਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਸੁਰਯੋषਿਤਃ ੨੧.
ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨੱਚਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਪ੍ਰਤੀਹਾਰਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ੨੧.
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, ਨੇ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪ੍ਰਤੀਹਾਰਸ੍ਤਤੋ ਹृष੍ਟਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ ੨੧.
ਦਰਬਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚਾਨਾਵਿਲਂ ਵਾਕ੍ਯਮਲ੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਰਪਰਿਸ੍ਫੁਟਮ੍ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਸਾਫ਼, ਸਿੱਧੀਆਂ ਤੇ ਥੋੜੀਆਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭृਸ਼ਂ ਵਿਨੋਦਕਾਰਿਣਿ ਸ੍ਪृਹਾ ਚੇਦ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ ੨੧.
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਇਸ ਯੋਗ ਹੈਂ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਚੇਤਿ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਲਨੇਮਿਂ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੨੧.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਪਾਲ ਸਹੈਭਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਾਨਮਨੁਕੂਲਯ ੨੧.
ਤੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ।
ਮਰ੍ਕਮਧ੍ਯੇ ਵਿष੍ਣੁਮਰ੍ਕੋ ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦੈਤ੍ਯਤਾਮ੍ ੨੧.
ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਦੈਤਤਾ ਛੱਡ ਕੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।