ਪਤਿਤਸ਼੍ਚਾਗਮਤ੍ਖਡ੍ਗਃ ਸ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਤਖਣ੍ਡਤਾਮ੍ ੨੧.
ਤਲਵਾਰ ਡਿੱਗੀ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਗਈ।
ਮੁਮੋਚ ਪਾਸ਼ਂ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਭੁਜਬਨ੍ਧਾਬਿਲਾषੁਕਃ ੨੧.
ਉਹ ਨੇ ਫੰਨਾ ਸੁੱਟਿਆ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬੰਨਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਸ੍ਫੁਟਿਤਃ ਕ੍ਰਕਚਕ੍ਰੂਰਦਸ਼ਨਾਲਿਰਹੀਸ਼੍ਵਰਃ ੨੧.
ਕਰੜੇ ਆਰੀ-ਦੰਦ ਵਾਲਾ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ।
ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਗਨਧਰ੍ਵਾਃ ਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ ੨੧.
ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਸੱਪ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਯਾਸਜ੍ਜਨ੍ਤ ਗਾਤ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਾਚਲੋਪਮੇ ੨੧.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕੇ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਜਘਾਨ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮੁष੍ਟਿਪਾਰ੍ष੍ਣਿਭਿਰੇਵ ਚ ੨੧.
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੇ ਮੁੱਕਿਆਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਲਾਯਧ੍ਵਮਹੋ ਦੇਵਾ ਵਦਨ੍ਨਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋऽਭਵਤ੍ ੨੧.
ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਭੱਜੋ, ਦੇਵੋ!' ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਲਨੇਮਿਮੁਖੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯੇਰੁਪਰੁਦ੍ਧਾ ਮਦੋਤ੍ਕਟੈਃ ੨੧.
ਦੇਵਤੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕੇ ਗਏ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਾਰਿਤਾਃ ਸ਼ੁष੍ਕਸਰਿਤਂ ਦੇਵਮਾਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ ੨੧.
ਉਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਕੱਟੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਨਿਨਾਦਃ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ ੨੧.
ਫਿਰ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤਵਰ ਫੌਜ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਜਯੇਤਿ ਮੁਦਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਾਰਕਂ ਤਦਾ ੨੧.
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਨੇ 'ਜਿੱਤ' ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਾ ਕੇ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਰਵਾਂਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਾਨ੍ਕਰਾਘਾਤਾਂਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ੨੧.
ਉਹ ਨੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵੱਜਣ ਬਣਾਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਸ਼ੁਪਾਲਃ ਪਸ਼ੂਨਿਵ ੨੧.
ਫਿਰ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ।
ਮਹੀਸਾਗਰਕੂਲਸ੍ਥਂ ਤਾਰਕਃ ਸ ਪੁਰਂ ਬਲੀ ੨੧.
ਤਾਕਤਵਰ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਧਰਤੀ-ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਕੀਰ੍ਣਂ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ੨੧.
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕਈ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਅਸਮਾਨੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗੀਤਘੋषਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਘੋषੋ ਭੁਜ੍ਯਂਤਾਂ ਵਿषਯਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ੨੧.
ਉਥੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਉੱਚੇ ਨਾਅਰੇ ਤੇ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਮੌਜ ਸੀ।
ਮਹੋਤ੍ਸਵੇਨ ਮਹਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੀਪ੍ਰਤਿਨਂਦਿਤਃ ੨੧.
ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਦਿਤਿਸੁਤੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ਵਿਨੋਦਿਤਃ ੨੧.
ਉਹ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਕਾਚਿ ਦ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤਤ੍ਪੁਰੇऽਭਵਤ੍ ੨੧.
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਮਾਨੀ ਔਰਤ ਆਈ।
ਰੂਪੇਣਾਨੁਪਮਾ ਪਾਰ੍ਥ ਨਾਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ ੨੧.
ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕਾਸਿ ਦੇਵੀ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਮਯਾ ਰੂਪਸੁਂਦਰਿ ੨੧.
ਹੇ ਕਾਸੀ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਦੱਸੋ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਅਹਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਤਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਦੈਤ੍ਯਸਤ੍ਤਮ ੨੧.
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੱਖਮੀ ਸਮਝੋ।
ਵੀਰ੍ਯਵਂਤਂ ਤ੍ਵਨਲਸਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮਕਾਤਰਮ੍ ੨੧.
ਜੋ ਪੁਰਖ ਤਾਕਤਵਰ, ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋਵੇ—
ਭੀਰੁਂ ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣ੍ਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਾਧ੍ਵੀਪੀਡਾਕਰਂ ਨਰਮ੍ ੨੧.
ਪਰ ਜੋ ਡਰਪੋਕ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਜਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ—
ਮਹੇਂਦ੍ਰਣ ਚ ਮਾਤਾ ਤੇ ਯਦਾ ਸਾ ਵ੍ਯਪਮਾਨਿਤਾ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ—
ਤਾਰਕਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪਰਮਂ ਚੇਤਿ ਤਾਂ ਤਦਾ ੨੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਾਰਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪਂ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਭੂषਿਤਾਃ ੨੧.
ਫਿਰ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਸਜ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਈਆਂ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਬਦ੍ਧਾ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਭृਸ਼ਾਤੁਰਾਃ ੨੧.
ਦੇਵਤੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ੨੧.
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਇਦਮਲ੍ਪਤਰਂਨਾਮ ਯਦਮੀषਾਂ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ੨੧.
ਇਹ ਤਾਂ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।