ਤਸ੍ਥੌ ਦਿਕ੍ਪਾਲਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮष੍ਟਭਿਃ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਚ ੨੧.
ਉਹ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਾਵਚ੍ਛਕ੍ਰਗਜੋ ਭੀਤੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਦਂ ਸੁਭੈਰਵਮ੍ ੨੧.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਾਥੀ ਡਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਚੀਕ ਮਾਰ ਉਠਿਆ।
ਪਲਾਯਤਿ ਗਜੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰੂਢਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਥੀ ਭੱਜਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਵਾਰ ਸੀ।
ਸ਼ਤਕ੍ਰ ਤੁਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਲੇਨ ਨਿਮਿਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਤਾਡਯਤ੍ ੨੧.
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਨਿਮੀ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਪ੍ਰਹਾਰਚਿਂਤ੍ਯੈਵ ਨਿਮਿਰ੍ਨਿਰ੍ਭਯਪੌਰੁषਃ ੨੧.
ਉਸ ਵਾਰ ਤੋਂ ਨਿਮੀ ਡਿਗਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਤੇ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਸ ਹਤੋ ਮੁਦ੍ਗਰੇਣਾਥ ਸ਼ਕ੍ਰਕੁਞ੍ਜਰ ਆਹਵੇ ੨੧.
ਫਿਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਾਥੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਲਾਘਵਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤਤੋऽਮਰਮਹਾਗਜਃ ੨੧.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੀ ਹਲਕਾਪਣ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਫੌਰਨ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਵਾਯੁਰ੍ਵਵੌ ਰੂਕ੍ਸ਼ੋ ਬਹੁਸ਼ਰ੍ਕਰਪਾਂਸ਼ੁਲਃ ਸ੍ਰੁਤਰਕ੍ਤੋ ਬਭੌ ਸ਼ੈਲੋ ਘਨਧਾਤੁਹ੍ਰਦੋ ਯਤਾ॥ ੨੧.
ਫਿਰ, ਇਕ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਰੇਤ-ਕੰਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹਵਾ ਵੱਗਣ ਲੱਗੀ। ਪਹਾੜ ਲਾਲ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਾੜ੍ਹ ਧਾਤੂ ਵਾਲਾ ਝੀਲ ਹੋਵੇ।
ਧਨੇਸ਼ੋऽਪਿ ਗਦਾਂ ਗੁਰ੍ਵੀ ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਵਹਸ੍ਤਿਨਃ ੨੧.
ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੈਤ ਹਾਥੀ ਵੱਲ ਵਧਾਈ।
ਗਜੋ ਗਦਾਨਿਪਾਤੇਨ ਸ ਤੇਨ ਪਰਿਮੂਰ੍ਛਿਤਃ ੨੧.
ਉਸ ਗਦੇ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪਤਿਤੇ ਚ ਗਜੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਿਂਹਨਾਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਥੀ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਸਿੰਘਾਂ ਵਰਗਾ ਗੱਜਣਾ ਹੋਇਆ।
ਹੇषਾਰਵੇਣ ਚਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਰਾਣਾਸ੍ਫੋਟੈਸ਼੍ਚ ਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍ ੨੧.
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿਨ੍ਹਕਾਰ ਤੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗੀ ਗੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਚ ਸਨ੍ਨਾਦਿਤਦਿਗਂਤਰਮ੍ ੨੧.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿੰਘਾਂ ਵਰਗੀ ਗੂੰਜ ਸਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸ ਕੋਪਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਧ੍ਨੁष੍ਯਾਰੋਪ੍ਯ ਸਾਯਕਮ੍ ੨੧.
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਣ ਲੱਗਾ।
ਤਮਾਯਾਂਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧਨੁष੍ਯਾਹਿਤਸਾ ਯਕਮ੍ ੨੧.
ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ,
ਬਾਣਂ ਚ ਤੈਲਧੌਤਾਗ੍ਰਮਰ੍ਧਚਂਦ੍ਰਮਜਿਹ੍ਮਗਮ੍॥ ੨੧.
ਉਹ ਤੀਰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਚੰਮਕਦਾ, ਅਰਧ ਚੰਦ ਆਕਾਰ ਦਾ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਕਰਾ ਸੀ।
ਤੇਨਾਸ੍ਯਟ ਸਸ਼ਰਂ ਚਾਪਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਲਵृਤ੍ਰਹਾ ੨੧.
ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ-ਵਧ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਦਾਯ ਵੇਗਵਦ੍ਭਾਰਸਾਧਨਮ੍ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਦੂਜਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਜਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ੇ ਚ ਪਤ੍ਰਿਬਿਃ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਪੰਖੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਲ ਦੇ ਕੋਲ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਿ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬਾਣਜਾਲਮ ਭੀਰਯਨ੍ ੨੧.
ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਵੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ਼ਤਧਾऽऽਕਾਸ਼ੇ ਸ਼ਰੈਰਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮੈਃ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਲੌਂ ਜਿਹੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਆਚ੍ਛਾਦਯਤ ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਿਵ ਘਨੈਰ੍ਨਭਃ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਜਿੱਦ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਇੰਝ ਢੱਕ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਵੇਲੇ ਬੱਦਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਵਾਯੁਰ੍ਘਨਾਟੋਪਂ ਯਦਵਾਰ੍ਯਂ ਦਿਸ਼ਾਂ ਮੁਖੇ ੨੧.
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਮੋਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਤੇ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰੇ ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੨੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਜੀਬ ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ ਵਰਤਿਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਾਨਾਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣੈਃ ੨੧.
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹਾਚਮੂਃ ੨੧.
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਜਂਭੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਵਿਨਦ੍ਯ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਮੁਹੁਃ ੨੧.
ਫਿਰ ਜੰਭਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੂੰਜ ਕੇ ਹੱਸ ਪਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮੌਸ਼ਲਂਨਾਮ ਮੁਮੋਚ ਸੁਮਹਾਭਯਮ੍ ੨੧.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਉਸ਼ਲ ਨਾਂ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ।
ਤੈਸ਼੍ਚ ਭਗ੍ਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਗਂਧਰ੍ਵਨਗਰਾਣਿ ਚ ੨੧.
ਉਹਨਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ।
ਚੂਰ੍ਣਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।