ਤਤਃ ਕਪਾਲਿਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਵਂ ਚਾਸੁਰਪੁਂਗਵਃ ਮਮਰ੍ਦ ਚਰਣਾਘਾਤੈਰ੍ਦਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਰੇਣ ਚ॥ ੨੧.
ਫਿਰ, ਖੋਪੜੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਭਵ ਨੂੰ ਲੱਤਾਂ, ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤੋऽਸੌ ਸ਼ੂਲਯੁਦ੍ਧੇਨ ਸ਼੍ਰਮਮਾਸਾਦਿਤੋ ਯਦਾ ੨੧.
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਥੱਕ ਗਿਆ,
ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਚਾਤੀਵ ਵੇਗੇਨ ਚ ਗਜਾਸੁਰਮ੍ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਰੂਪ ਦੈਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰੁਤ੍ਸਾਹਂ ਰਣੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਤਯੁਦ੍ਧੋਤ੍ਸਵੋऽਭਵਤ੍ ੨੧.
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਲੜਾਈ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮੁੱਕ ਗਈ।
ਸ੍ਰਵਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂਗਰ ਕ੍ਤੌਘਂ ਚਕਾਰਾਂਬਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ੨੧.
ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਲ ਕਰ ਲਏ।
ਊਚੁਸ਼੍ਚੈਨਂ ਚਯੋ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਸ ਮ੍ਰਿਯੇਤ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਸੌ ੨੧.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ,' ਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਉਹ
ਵਿਤ੍ਰੇਸੁਰ੍ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਨਿਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੨੧.
ਉਹ ਡਰ ਗਏ, ਪਲੱਟੇ, ਵੱਜੇ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਗਜਂ ਮਤ੍ਤਮਥਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਤਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਾਦਿਤਮ੍ ੨੧.
ਉਹ ਇੱਕ ਬੇਕਾਬੂ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸੌ ਢੋਲ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਯਾਂਯਾਂ ਨਿਮਿਗਜੋ ਯਾਤਿ ਦਿਸ਼ਂ ਤਾਂਤਾਂ ਸਵਾਹਨਾਃ ੨੧.
ਜਿਧਰ-ਜਿਧਰ ਹਾਥੀ-ਰੂਪ ਦੈਤ ਜਾਂਦਾ, ਉਧਰ-ਉਧਰ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਆਪਣੀਆਂ ਸਵਾਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ।
ਗਨ੍ਧੇਨ ਸੁਰਮਾਤਂਗਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤਿਨਃ ੨੧.
ਉਸ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਸੁੰਘ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤਸ੍ਥੌ ਦਿਕ੍ਪਾਲਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮष੍ਟਭਿਃ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਚ ੨੧.
ਉਹ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਾਵਚ੍ਛਕ੍ਰਗਜੋ ਭੀਤੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਦਂ ਸੁਭੈਰਵਮ੍ ੨੧.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਾਥੀ ਡਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਚੀਕ ਮਾਰ ਉਠਿਆ।
ਪਲਾਯਤਿ ਗਜੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰੂਢਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਥੀ ਭੱਜਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਵਾਰ ਸੀ।
ਸ਼ਤਕ੍ਰ ਤੁਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਲੇਨ ਨਿਮਿਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਤਾਡਯਤ੍ ੨੧.
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਨਿਮੀ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਪ੍ਰਹਾਰਚਿਂਤ੍ਯੈਵ ਨਿਮਿਰ੍ਨਿਰ੍ਭਯਪੌਰੁषਃ ੨੧.
ਉਸ ਵਾਰ ਤੋਂ ਨਿਮੀ ਡਿਗਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਤੇ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਸ ਹਤੋ ਮੁਦ੍ਗਰੇਣਾਥ ਸ਼ਕ੍ਰਕੁਞ੍ਜਰ ਆਹਵੇ ੨੧.
ਫਿਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਾਥੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਲਾਘਵਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤਤੋऽਮਰਮਹਾਗਜਃ ੨੧.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੀ ਹਲਕਾਪਣ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਫੌਰਨ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਵਾਯੁਰ੍ਵਵੌ ਰੂਕ੍ਸ਼ੋ ਬਹੁਸ਼ਰ੍ਕਰਪਾਂਸ਼ੁਲਃ ਸ੍ਰੁਤਰਕ੍ਤੋ ਬਭੌ ਸ਼ੈਲੋ ਘਨਧਾਤੁਹ੍ਰਦੋ ਯਤਾ॥ ੨੧.
ਫਿਰ, ਇਕ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਰੇਤ-ਕੰਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹਵਾ ਵੱਗਣ ਲੱਗੀ। ਪਹਾੜ ਲਾਲ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਾੜ੍ਹ ਧਾਤੂ ਵਾਲਾ ਝੀਲ ਹੋਵੇ।
ਧਨੇਸ਼ੋऽਪਿ ਗਦਾਂ ਗੁਰ੍ਵੀ ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਵਹਸ੍ਤਿਨਃ ੨੧.
ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੈਤ ਹਾਥੀ ਵੱਲ ਵਧਾਈ।
ਗਜੋ ਗਦਾਨਿਪਾਤੇਨ ਸ ਤੇਨ ਪਰਿਮੂਰ੍ਛਿਤਃ ੨੧.
ਉਸ ਗਦੇ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪਤਿਤੇ ਚ ਗਜੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਿਂਹਨਾਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਥੀ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਸਿੰਘਾਂ ਵਰਗਾ ਗੱਜਣਾ ਹੋਇਆ।
ਹੇषਾਰਵੇਣ ਚਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਰਾਣਾਸ੍ਫੋਟੈਸ਼੍ਚ ਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍ ੨੧.
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿਨ੍ਹਕਾਰ ਤੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗੀ ਗੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਚ ਸਨ੍ਨਾਦਿਤਦਿਗਂਤਰਮ੍ ੨੧.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿੰਘਾਂ ਵਰਗੀ ਗੂੰਜ ਸਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸ ਕੋਪਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਧ੍ਨੁष੍ਯਾਰੋਪ੍ਯ ਸਾਯਕਮ੍ ੨੧.
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਣ ਲੱਗਾ।
ਤਮਾਯਾਂਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧਨੁष੍ਯਾਹਿਤਸਾ ਯਕਮ੍ ੨੧.
ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ,
ਬਾਣਂ ਚ ਤੈਲਧੌਤਾਗ੍ਰਮਰ੍ਧਚਂਦ੍ਰਮਜਿਹ੍ਮਗਮ੍॥ ੨੧.
ਉਹ ਤੀਰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਚੰਮਕਦਾ, ਅਰਧ ਚੰਦ ਆਕਾਰ ਦਾ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਕਰਾ ਸੀ।
ਤੇਨਾਸ੍ਯਟ ਸਸ਼ਰਂ ਚਾਪਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਲਵृਤ੍ਰਹਾ ੨੧.
ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ-ਵਧ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਦਾਯ ਵੇਗਵਦ੍ਭਾਰਸਾਧਨਮ੍ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਦੂਜਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਜਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ੇ ਚ ਪਤ੍ਰਿਬਿਃ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਪੰਖੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਲ ਦੇ ਕੋਲ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਿ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬਾਣਜਾਲਮ ਭੀਰਯਨ੍ ੨੧.
ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਵੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।