ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਤਿਪ੍ਰਹਾਰਾਭ੍ਯਾਮੁਭੌ ਗਰੁਡਕੇਸ਼ਵੌ ੨੦.
ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਗਰੁੜ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੋਵੇਂ—
ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਮਹਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਰ੍ਜੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸਤ੍ਤਮਾਃ ੨੦.
ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੈਕਾਰਾ ਲਾਇਆ।
ਸਿਂਹਨਾਦੈਸ੍ਤਲੋਨ੍ਨਾਹੈਰ੍ਧਨੁਰ੍ਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਬਾਣਜੈਃ ੨੦.
ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ, ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਟੰਨ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ—
ਸ਼ਂਖਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਰਯਾਮਾਸੁਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੇਵਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍॥ ੨੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਸਂਜ੍ਞਾਮਵਾਪ੍ਯਾਥ ਮਹਾਰਣੇ ਹਰਿਃ ਸਵੈਨਤੇਯਃ ਪਰਿਰਭ੍ਯ ਜਂਭਮ੍ ੨੦.
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸੰਕੇਤ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਤੇ ਵਿਨਤਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਭ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪਲਾਯਂਤਂ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਧ੍ਵਜਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍ ੨੧.
ਉਸ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸਦਾ ਝੰਡਾ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੇ ਸਨ—
ਅਥਾਯਾਨ੍ਨਿਕਟਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸੁਰੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ੨੧.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਕਿਮੇਭਿਃ ਕ੍ਰੀਡਸੇ ਦੇਵ ਦਾਨਵੈਰ੍ਦੁष੍ਟਮਾਨਸੈਃ ੨੧.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਸ਼ਕ੍ਤੇਨੋਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਨੀਚੋ ਮਨ੍ਯਤੇ ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਵਲੋਂ ਨੀਵੇਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਗ੍ਰੇਸਰਸਂਪਤ੍ਤ੍ਯਾ ਰਥਿਨੋ ਜਯਮਾਯਯੁਃ ੨੧.
ਫਿਰ, ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਰਥੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਮਦੋਦ੍ਧਤਃ ੨੧.
ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੈਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਬਲਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਮਧੁਕੈਟਭਸਨ੍ਨਿਭਾਃ ੨੧.
ਪਹਿਲਾਂ, ਦੈਤ ਵੀਰਤਾ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਸਨ, ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਵਰਗੇ।
ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨਾਸ਼ੋऽਭਵਦ੍ਧਰੇ ੨੧.
ਹਰਿ ਜੀ, ਹਰ ਇਕ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹੱਥੋਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਨੋਦਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਮਹਾਭੁਜਃ ੨੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥੋਵਾਚ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਕੇਸ਼ਵਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ੨੧.
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ, ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਗ੍ਧੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਹਮ੍ ੨੧.
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਿषਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਂਭਸ਼੍ਚ ਉਭੌ ਵਧ੍ਯੌ ਚ ਯੋषਿਤਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦਿਵ੍ਯਵੀਰ੍ਯੇਣ ਜਹਿ ਜਂਭਂ ਮਦੋਤ੍ਕਟਮ੍॥ ੨੧.
ਮਹਿਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੋਵੇਂ ਔਰਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਣ ਵਿਚ ਭਰੇ ਜੰਭ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਅਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਸ ਤੁ ਦਾਨਵਃ॥ ੨੧.
ਉਹ ਦਾਨਵ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਵਧ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਗੁਪ੍ਤੋ ਰਣੇ ਜਂਭੋ ਜਗਤ੍ਕਂਟਕਮੁਦ੍ਧਰ ੨੧.
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਭ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਂਟਾ ਹੈ, ਉਖਾੜ ਦੇ।
ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍ਸੁਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰਚਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦੀ ਬਣਤਰ ਬਾਰੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਸਾਰਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਪਸੋऽਪਿ ਚ ੨੧.
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਭੀ ਸਾਰ,
ਵ੍ਯਾਲੀਢਾਂਗਾ ਮਹਾਦੇਵਾ ਬਲਿਨੋ ਨੀਲਕਂਧਰਾਃ ੨੧.
ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਨੀਲਾ ਗਲਾ ਵਾਲੇ,
ਪਿਂਗੋਤ੍ਤੁਂਗਜਟਾਜੂਟਾਃ ਸਿਂਹਚਰ੍ਮਾਵਸਾਯਿਨਃ ੨੧.
ਸੋਨੇ-ਰੰਗ ਦੀ ਉੱਚੀ ਜਟਾ ਵਾਲੇ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ,
ਕਪਾਲੀਸ਼ਾਦਯੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਿਦ੍ਰਾਵਿਤਮਹਾऽਸੁਰਾਃ ੨੧.
ਕਪਾਲੀਸ਼ਾ ਆਦਿ ਰੁਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,
ਅਜਕਃ ਸ਼ਾਸਨਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੋ ਭਵਸ੍ਤਥਾ ੨੧.
ਅਜਕਾ, ਸ਼ਾਸਨ, ਸ਼ਾਸਤਾ, ਸ਼ੰਭੂ, ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਭਵ ਭੀ,
ਅਪਾਲਯਂਤ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਵਿਗਰ੍ਜਂਤ ਇਵਾਂਬੁਦਾਃ ੨੧.
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਗਰਜਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ।
ਪ੍ਰਚਂਚਲਮਹਾਹੇਮਘਂਟਾਸਂਹਤਿਮਂਡਿਤੇ ੨੧.
ਵੱਡੀਆਂ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ,
ਮਹਾਮਦਜਲਸ੍ਰਾਵੇ ਕਾਮਰੂਪੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ਤਸ੍ਯਾਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਪਦਂ ਸਵ੍ਯਂ ਮਾਰੁਤੋऽਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ॥ ੨੧.
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮਦਰਸ ਭਰੀ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਪਾਸੇ ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਮਾਰੁਤ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜੁਗੋਪਾਪਰਮਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਜ੍ਵਾਲਾਪੂਰਿਤਦਿਙ੍ਮੁਖਃ ੨੧.
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰ ਦਿੰਦਾ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਪਿ ੨੧.
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵ, ਮਾਰੁਤ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਭੀ।