ਯਾਵਚ੍ਚ ਸਂਧਾਨਵਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਨਾਰਾਯਣਾਦੀਨਿ ਨਿਵਾਰਣਾਯ ੨੦.
ਜਦ ਤੱਕ ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਵਿਰੋਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ,
ਅਨਂਤਰਂ ਸ਼ਾਂਤਭਯਂ ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਗੇਨ ਚ ਕਾਲਦਣ੍ਡਮ੍ ੨੦.
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਾਲ ਦਾ ਡੰਡਾ ਵੀ,
ਜਗ੍ਰਾਹ ਚਕ੍ਰਂ ਤਪਨਾ ਯੁਤਪ੍ਰਭਮੁਗ੍ਰਾਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮਿਵ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮ੍ ੨੦.
ਉਸ ਨੇ ਚਕਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਬਣ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤਦਾਵ੍ਰਜਚ੍ਚਕ੍ਰਮਥੋ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਦੈਤ੍ਯਵਰਾਃ ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯਾਤ੍ ੨੦.
ਜਦ ਚਕਰ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਦਪ੍ਰਤਰ੍ਕ੍ਯਂ ਨਵਹੇਤਿਤੁਲ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰਂ ਪਪਾਤ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯ ਕਣ੍ਠੇ ੨੦.
ਉਹ ਅਕਲ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਕਰ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਹਥਿਆਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਗਰਸਨਾ ਦੇ ਗਲੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਚਕ੍ਰਾਹਤਃ ਸਂਯਤਿ ਦਾਨਵਸ਼੍ਚ ਪਪਾਤ ਭੂਮੌ ਪ੍ਰਮਮਾਰ ਚਾਪਿ ੨੦.
ਜੰਗ ਵਿਚ ਚਕਰ ਦੀ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਨਿਹਤੇ ਦੈਤ੍ਯੇ ਗ੍ਰਸਨੇ ਬਲਨਾਯਕੇ ੨੦.
ਫਿਰ, ਜਦ ਦੈਤਿਆ ਗਰਸਨਾ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ,
ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਰ੍ਮੁਸ਼ਲੈਃ ਪ੍ਰਾਸੈਗ੍ਨਿ ਦਾਭਿਃ ਕਣਪੈਰਪਿ ੨੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਾਲਿਆਂ, ਗਦਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਸੁੱਟੀਆਂ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲਂ ਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਲਬ੍ਧਲਕ੍ਸ਼ੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੨੦.
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਜਘਾਨ ਤੇषਾਂ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕੋਟਿਕੋਟਿਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੨੦.
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਗਰੁਡਂ ਜਗृਹੁਃ ਕੇਚਿਤ੍ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਸੁਰਾਃ ੨੦.
ਕਈ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਗਰੁੜ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ।
ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯਾਪਿ ਧਨੁषਿ ਭੁਜਯੋਃ ਸ਼ੀਰ੍ष ਏਵ ਚ ੨੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਧਨੁਸ਼, ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੀ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਮਹਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਵਾਰ੍ਤਿਕਾਃ ੨੦.
ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਅਤੇ ਵਾਰਤਿਕ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਤਤੋ ਹਰਿਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਧੂਯ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਭੁਵਿ ੨੦.
ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਝਟਕ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਕੋਸ਼ਂ ਚ ਤਤਃ ਨਂਦਕਂ ਖਡ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੨੦.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਨੰਦਕ ਨਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰ ਕੱਢ ਲਈ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਦਸ਼ ਕੇਸ਼ਵਃ ੨੦.
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ ਦਸ ਕਮਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤੋ ਨਿਮਿਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਵਿਨਦ੍ਯਾਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ ੨੦.
ਫਿਰ ਨਿਮੀ ਆਦਿਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕ ਮਾਰੀ।
ਗਰੁਤ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚਾਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਮਾਰੁਰੋਹ ਚ ਤਂ ਹਰਿਃ ੨੦.
ਗਰੁੜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਹਰੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਰਾਂਤੋ ਯਦਿ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸਿ ਮਥਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਦ੍ਵ੍ਰਜ ੨੦.
ਜੇ ਤੂੰ ਥੱਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਤਾਰਕਸ਼, ਤਾਂ ਮਥਨ ਵੱਲ ਚੱਲ।
ਨ ਮੇ ਸ਼੍ਰਮੋऽਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇਸ਼ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਂਸ੍ਮਰਤਸ਼੍ਚ ਮੇ ੨੦.
ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰਵਨ੍ਰਣੇ ਦੈਤ੍ਯਂ ਮਥਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੋऽਗਮਤ੍ ੨੦.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਹ ਮਥਨ ਅਸੁਰ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਭਿਂਡਿਪਾਲੇਨ ਸ਼ਿਤਧਾਰੇਣ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ੨੦.
ਉਸ ਨੇ ਮਥਨ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਜਘਾਨ ਪਂਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਭੇਦਕੈਃ ੨੦.
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਸਕਣ, ਪੰਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਵਿਚੇਤਨੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਤ੍ਸ ਸਂਸ੍ਤਭ੍ਯ ਮਥਨਃ ਪੁਨਃ ੨੦.
ਮਥਨ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਕਿਂਚਿਦਾਘੂਰ੍ਣਿਤੋऽਭਵਤ੍ ੨੦.
ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਕੁਝ ਹਿਲ ਗਿਆ।
ਤਯਾ ਸਂਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮਥਨਂ ਹृਦਯੇ ਦृਢਮ੍ ੨੦.
ਉਸ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਥਨ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਪਤਿਤੇ ਭੂਮੌ ਮਥਨੇ ਮਥਿਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍ ੨੦.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਥਣ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇषੁ ਵਿषਣ੍ਣੇषੁ ਦਾਨਵੇष੍ਵਤਿਮਾਨਿषੁ ੨੦.
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੈਤ ਹੱਤਾਸ ਹੋ ਗਏ,
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਹਰਿਂ ਰੌਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ੨੦.
ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਬਲ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਗਰੁਡਂ ਵੀਰੋ ਹृਦਯੇऽਭ੍ਯਹਨਦ੍ਦृਢਮ੍ ੨੦.
ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।