ਸਾ ਪਪਾਤ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯੁਗ੍ਰਾ ਸਹਸਾ ਕਾਲਨੇਮਿਨਃ ੧੯.
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ ਅਚਾਨਕ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਸ੍ਰੁਤਰਕ੍ਤੌਘਰਂਧ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਰੁਤਧਾਤੁਰਿਵਾਚਲਃ ੧੯.
ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਵਿਚੋਂ ਧਾਤ ਨਿਕਲਦੀ ਹੋਵੇ।
ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਦਾਨਵਸ੍ਯਾਚ੍ਯੁਤੋऽਰਿਹਾ ੧੯.
ਜਦੋਂ ਦਾਨਵ ਰਥ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਚੁਤ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਗਚ੍ਛਾਸੁਰ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋऽਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਜੀਵ ਨਿਰ੍ਵृਤਃ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਚਲਾ ਜਾ ਅਸੁਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਾ, ਸੁਖ ਨਾਲ ਜੀਵ।'
ਏਵਂ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਥ ਰਥਂ ਨਿਮੇषਾਤ੍ ੧੯.
ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਲ ਵਿਚ ਰਥ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸ੍ਵੈਃਸ੍ਵੈਰ੍ਬਲੈਰ੍ਵृਤਾਃ ੨੦.
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ لشਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪਰ੍ਵਤਾਭੇ ਗਜੇ ਭੀਮੇ ਮਦਸ੍ਰਾਵਿਣਿ ਦੁਰ੍ਦਮੇ ੨੦.
ਉਹ ਇਕ ਡੂੰਘੇ, ਭਾਰੀ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਕਾਬੂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਂਚਿਤੇ ਯਦ੍ਵਨ੍ਨਗੇ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਸਂਵृਤੇ ੨੦.
ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਘਣਤਾ ਸੀ ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸਨ੍ਦਾਨਵਾ ਰੌਦ੍ਰਾ ਗਜਸ੍ਯ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ੨੦.
ਉਸ ਹਾਥੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਦਾਨਵ ਖੜੇ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੈਲਾਭਂ ਹਰਿਮਾਦ੍ਰਵਤ੍ ੨੦.
ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਰੀ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਮੇषਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯਾਵ੍ਰਜਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਯੋਜਨਮ੍ ੨੦.
ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਮੇਂਡੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਬਾਰਾਂ ਜੋਜਨ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵਿष੍ਣੁਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣਮ੍ ੨੦.
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਜੰਗ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲ ਆ ਗਏ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਸਭ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਸ਼ੂਲੇਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਪ੍ਰਾਸੇਨ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਤਥਾ ੨੦.
ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਤਿੱਖੀ ਭਾਲ ਤੇ ਨੇਜ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਸ਼ੇषਾ ਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਮਰ੍ਮਭੇਦਿਭਿਃ ੨੦.
ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਉਹਣੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਦ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਉਪਦੇਸ਼ਾ ਗੁਰੋਰ੍ਯਦ੍ਵਤ੍ਸਚ੍ਛਿष੍ਯਂ ਬਹੁਧੇਰਿਤਾਃ ੨੦.
ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਕਈ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਮਮਰ੍ਦ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਾਂ ਤਦ੍ਧਰ੍ਮਮਰ੍ਥਵਚੋ ਯਥਾ ੨੦.
ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਧਰਮ ਤੇ ਉੱਦੇਸ਼ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਥਨਂ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਪਂਚਭਿਰੇਵ ਚ ੨੦.
ਦਸ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਮਥਨ ਤੇ ਪੰਜ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੁੰਭ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਜਂਭਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚੈਕੈਕ ਸ਼ੋऽष੍ਟਭਿਃ ੨੦.
ਬਾਰਾਂ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਭ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਹਰ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਅੱਠ-ਅੱਠ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਗਾਢਤਰਂ ਯਤ੍ਨਮਾਵृਣ੍ਵਾਨਾ ਹਰਿਂ ਸ਼ਰੈਃ ੨੦.
ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਹਸ੍ਤਾਚ੍ਚਾਪਂ ਚ ਸਂਰਂਭਾਚ੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਮਹਿषਾਸੁਰਃ ੨੦.
ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਭੁਜਾਵਸ੍ਯ ਚ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸ਼ਂਭੋ ਬਾਣਾਯੁਤੇਨ ਵੈ ੨੦.
ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਚੀਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਤ੍ਸ ਵੇਗੇਨ ਮਥਨਾਯ ਮਹਾਹਵੇ ੨੦.
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਥਨ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਆਹਤ੍ਯ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਵਿਨਦਨ੍ਕਾਲਮੇਘਵਤ੍ ੨੦.
ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਘਣਘੋਰ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਨੈਤਦਸ੍ਤਿ ਬਲਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਰਾਸ਼ੀਰ੍ਯਤ ਸਾ ਗਦਾ ੨੦.
ਜਿਥੇ ਉਹ ਗਦਾ ਟੁੱਟੀ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਘੋਰਂ ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ ੨੦.
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ ਚੁੱਕੀ ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਵਿਯਤ੍ਯੇਵ ਤ੍ਰਯੋ ਦੈਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਵਾਰਯਨ੍ ੨੦.
ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਿੰਨ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਮਹਿषੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਵਿਨਦਂਤੋ ਮਹਾਰਰਵਮ੍ ੨੦.
ਮਹਿਸ਼ਾ ਦੈਤ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੁਗ੍ਰੋਗ੍ਰਾਂ ਸ਼ਤਘਂਟਾਮਹਾਸ੍ਵਨਾਮ੍ ੨੦.
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਚੁੱਕੀ ਜਿਸ 'ਚ ਸੌ ਘੰਟੀਆਂ ਵੱਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤਾਮਾਯਾਨ੍ਤੀਮਥਾਲੋਕ੍ਯ ਜਂਭੋऽਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤ੍ਵਰਾਤ੍ ੨੦.
ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੰਭ ਦੂਜੇ ਰਥ ਵਿਚੋਂ ਤੁਰੰਤ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਆਇਆ।
ਤਯੈਵ ਗਰੁਡਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਜਘ੍ਨੇ ਸ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਬਲੀ ੨੦.
ਉਸੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।