ਮਹੇਂਦ੍ਰਜਾਲਮਾਸ੍ਤਾਯ ਚਕ੍ਰੇ ਭੀषਣਾਂ ਤਨੁਮ੍ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਰਤ ਕੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਧਾਰ ਲੀ।
ਤਤਾਪ ਦਾਨਵਾਨੀਕਂ ਗਲਨ੍ਮਜ੍ਜਾਙ੍ਘ੍ਰਿਸ਼ੋਣਿਤਮ੍ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਐਸਾ ਤੜਪਾਇਆ ਕਿ ਹੱਡੀਆਂ, ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਗਜਾਨਾਮਗਲਨ੍ਮੇਦਃ ਪੇਤੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਥਾ ਭੁਵਿ ੧੯.
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਪਿਘਲ ਗਈ ਤੇ ਰਥ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਇਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਸਲਿਲਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਂਤਸ੍ਤृषਾਤੁਰਾਃ ੧੯.
ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚ ਵਿਸਰ੍ਪਿਣਾਮ੍ ੧੯.
ਉਹ ਜਦ ਪਾਣੀ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਤਾਂ ਫੈਲ ਗਏ।
ਤੋਯਾਰ੍ਥਿਨਃ ਪੁਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੋਯਂ ਕਲ੍ਲੋ ਲਮਾਲਿਤਮ੍ ੧੯.
ਜਦ ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਾਸਤੇ ਤਰਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਲ ਪਾਣੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਲਿਲਂ ਭੂਮਾਵਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਦ੍ਰੁਤਮੇਵ ਤੇ ੧੯.
ਪਰ ਪਾਣੀ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ ਤੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰਥਾ ਗਜਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤਾਸ੍ਤੁਰਂਗਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੯.
ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ—all ਥੱਕ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਕੋਟਿਕੋਟਿ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤਮृਤਂ ਤਦਾ ੧੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਪ੍ਰਕੋਪੋਦ੍ਭੂਤਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾਲਨੇਮੀ ਰੁषਾਤੁਰਃ ੧੯.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਿਆ।
ਗਂਭੀਰਾਸ੍ਫੋਟਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਜਗਦ੍ਧृਦਯਕਂਪਨਃ ੧੯.
ਉਹਦੀ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਦਿਲ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਵਰ੍ष ਸ਼ੀਤਂ ਚ ਜਲਂ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਬਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਵਰਸਾਇਆ।
ਬੀਜਾਂਕੁਰਾ ਇਵ ਮ੍ਲਾਨਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵृष੍ਟਿਂ ਧਰਾਤਲੇ ੧੯.
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਨਾਲ ਬੀਜ ਤੇ ਅੰਕੂਰ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵृष੍ਟਿਂ ਵਵਰ੍षੋਗ੍ਰਾਂ ਦੇਵਨੀਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਜਯਃ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਜੇਯ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਗਤਿਂ ਕਾਂਚਿਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਾਵਃ ਸ਼ੀਤਾਰ੍ਦਿਤਾ ਇਵ ਰਥੇषੁ ਚ ਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਨਿਲਿਲ੍ਯਿਰੇ॥ ੧੯.
ਉਹ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਠੰਢ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਗਾਂਵਾਂ। ਡਰੇ ਹੋਏ ਉਹ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਲੁੱਕ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤੇ ਲੀਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਾਃ ਕਾਲਨੇ ਮਿਨਾ ੧੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੌਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਵਿਭਿਨ੍ਨਾ ਭਿਨ੍ਨਮੂਰ੍ਧਾਨਸ੍ਤਥਾ ਭਿਨ੍ਨੋਰੁਜਾਨਵਃ ੧੯.
ਕਈਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਚਿਰ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਟੁੱਟ ਗਏ।
ਤੁਰਂਗਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਜਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ ਚ ੧੯.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹਾਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਏਵਮਾਜੌ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ ੧੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਕਾਲਨੇਮੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਸੀ—
ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪਂਚਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਕਿਂਨਰਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ੧੯.
ਪੰਜ ਲੱਖ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਇੰਨੇ ਹੀ ਕਿੰਨਰ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ,
ਇਤਰੇषਾਂ ਨ ਸਂਖ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਸੁਰਜਾਤਿਨਿਕਾਯਿਨਾਮ੍ ੧੯.
ਬਾਕੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤਾਂ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਤਿਭਯੇ ਭੀਮੇ ਤਦਾਮਰ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ਯੇ ੧੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਾਸ ਵਿਚ,
ਜਘ੍ਨਤੁਸ੍ਤੌ ਰਣੇ ਦੈਤ੍ਯਮੇਕੈਕਂ षष੍ਟਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ ੧੯.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹਰੇਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਦੇ ਸਨ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਬਾਣਪ੍ਰਹਾਰੈਸ੍ਤੁ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸੋऽਵਾਪ੍ਤਚੇਤਨਃ ੧੯.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਸੋਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਰਥਕੂਬਰਮ੍ ੧੯.
ਉਸ ਚੱਕਰ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਰਥ ਦਾ ਧੁਰਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਵਵਰ੍ष ਭਿषਜੋਰ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਂਛਾਦ੍ਯਾਕਾਸ਼ਗੋਚਰਮ੍ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਵਰਖਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਆਕਾਸ਼ ਵੀ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਤਚ੍ਚ ਕਰਮ ਤਯੋਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਕੋਪਮਾਵਿਸ਼ਤ੍ ੧੯.
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤਦਮੁਦ੍ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪਾਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਕੇ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਥਾਵੁਭੌ ਵੇਗਾਦਾਪ੍ਲੁਤੌ ਤਰਸਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ੧੯.
ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾ ਦੋਵੇਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰੇ।
ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਧਰਣੀਂ ਹੇਮਜਾਲਪਰਿष੍ਕृਤਃ ੧੯.
ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਗਿਆ।