ਮਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਸ੍ਵਕਾਨੇਵ ਜਘ੍ਨੇ ਘੋਰਾਸ੍ਤ੍ਰਲਾਘਵਾਤ੍ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਅਸਤਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕ ਸਮਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਖਡ੍ਗੇਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਰਾਚਵृष੍ਟਿਭਿਃ ੧੮.
ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਕੇषਾਚਿਦਪਾਤਯਦ੍ਰਥਾਦ੍ਭੁਜਾਂਸ੍ਤਥਾ ਸਾਰਥੀਂਸ੍ਚੋਗ੍ਰਵੇਗਾਨ੍ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਦੇ ਸਿਰ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ, ਕੁਝ ਦੇ ਬਾਂਹ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਰਥ ਹੰਕਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਨੇਮੀ ਰੁषਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤੇषਾਂ ਰੂਪਂ ਨ ਬੁਦ੍ਧਵਾਨ੍ ੧੯.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ।
ਕੇਸ਼ੇषੁ ਗृਹ੍ਯ ਤਂ ਵੀਰਂ ਚਕਰ੍ष ਚ ਨਨਾਦ ਚ ੧੯.
ਉਸ ਵੀਰ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਫੜ ਕੇ ਘਸੀਟਿਆ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ।
ਅਹਂ ਨਿਮਿਃ ਕਾਲਨੇਮੇ ਸੁਤਂ ਮਤ੍ਵਾ ਵਧਸ੍ਵ ਮਾ ੧੯.
ਮੈਂ ਨਿਮੀ ਹਾਂ, ਇਸਨੂੰ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਮਝ ਕੇ ਨਾ ਮਾਰ।
ਸੁਰੈਃ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ਨਿਹਤਾਦਸ਼ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਤ੍ ੧੯.
ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਦਸ ਕਰੋੜ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਨੇ।
ਸ ਤੇਨ ਬੋਧਿਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸਂਭ੍ਰਮਾਕੁਲਃ ੧੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪ ਘਬਰਾਇਆ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਤਤਃ ਖੇ ਸੁਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੧੯.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕ ਉੱਠਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬੜਾ ਅਚੰਭਾ ਦਿਸਿਆ।
ਸ਼ਂਬਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਸ਼ਾਂਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਤਦਾ ੧੯.
ਫਿਰ ਸ਼ੰਬਰ-ਅਸਤਰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮਹੇਂਦ੍ਰਜਾਲਮਾਸ੍ਤਾਯ ਚਕ੍ਰੇ ਭੀषਣਾਂ ਤਨੁਮ੍ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਰਤ ਕੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਧਾਰ ਲੀ।
ਤਤਾਪ ਦਾਨਵਾਨੀਕਂ ਗਲਨ੍ਮਜ੍ਜਾਙ੍ਘ੍ਰਿਸ਼ੋਣਿਤਮ੍ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਐਸਾ ਤੜਪਾਇਆ ਕਿ ਹੱਡੀਆਂ, ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਗਜਾਨਾਮਗਲਨ੍ਮੇਦਃ ਪੇਤੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਥਾ ਭੁਵਿ ੧੯.
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਪਿਘਲ ਗਈ ਤੇ ਰਥ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਇਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਸਲਿਲਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਂਤਸ੍ਤृषਾਤੁਰਾਃ ੧੯.
ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚ ਵਿਸਰ੍ਪਿਣਾਮ੍ ੧੯.
ਉਹ ਜਦ ਪਾਣੀ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਤਾਂ ਫੈਲ ਗਏ।
ਤੋਯਾਰ੍ਥਿਨਃ ਪੁਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੋਯਂ ਕਲ੍ਲੋ ਲਮਾਲਿਤਮ੍ ੧੯.
ਜਦ ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਾਸਤੇ ਤਰਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਲ ਪਾਣੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਲਿਲਂ ਭੂਮਾਵਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਦ੍ਰੁਤਮੇਵ ਤੇ ੧੯.
ਪਰ ਪਾਣੀ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ ਤੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰਥਾ ਗਜਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤਾਸ੍ਤੁਰਂਗਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੯.
ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ—all ਥੱਕ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਕੋਟਿਕੋਟਿ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤਮृਤਂ ਤਦਾ ੧੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਪ੍ਰਕੋਪੋਦ੍ਭੂਤਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾਲਨੇਮੀ ਰੁषਾਤੁਰਃ ੧੯.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਿਆ।
ਗਂਭੀਰਾਸ੍ਫੋਟਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਜਗਦ੍ਧृਦਯਕਂਪਨਃ ੧੯.
ਉਹਦੀ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਦਿਲ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਵਰ੍ष ਸ਼ੀਤਂ ਚ ਜਲਂ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਬਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਵਰਸਾਇਆ।
ਬੀਜਾਂਕੁਰਾ ਇਵ ਮ੍ਲਾਨਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵृष੍ਟਿਂ ਧਰਾਤਲੇ ੧੯.
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਨਾਲ ਬੀਜ ਤੇ ਅੰਕੂਰ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵृष੍ਟਿਂ ਵਵਰ੍षੋਗ੍ਰਾਂ ਦੇਵਨੀਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਜਯਃ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਜੇਯ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਗਤਿਂ ਕਾਂਚਿਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਾਵਃ ਸ਼ੀਤਾਰ੍ਦਿਤਾ ਇਵ ਰਥੇषੁ ਚ ਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਨਿਲਿਲ੍ਯਿਰੇ॥ ੧੯.
ਉਹ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਠੰਢ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਗਾਂਵਾਂ। ਡਰੇ ਹੋਏ ਉਹ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਲੁੱਕ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤੇ ਲੀਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਾਃ ਕਾਲਨੇ ਮਿਨਾ ੧੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੌਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਵਿਭਿਨ੍ਨਾ ਭਿਨ੍ਨਮੂਰ੍ਧਾਨਸ੍ਤਥਾ ਭਿਨ੍ਨੋਰੁਜਾਨਵਃ ੧੯.
ਕਈਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਚਿਰ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਟੁੱਟ ਗਏ।
ਤੁਰਂਗਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਜਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ ਚ ੧੯.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹਾਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਏਵਮਾਜੌ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ ੧੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਕਾਲਨੇਮੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਸੀ—
ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪਂਚਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਕਿਂਨਰਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ੧੯.
ਪੰਜ ਲੱਖ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਇੰਨੇ ਹੀ ਕਿੰਨਰ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ,