ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਗਗਨਂ ਵਿਦਿਸ਼ ਏਵ ਚ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਪਾਵਕੈਃ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਮੱਧ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨ ਜ੍ਵਾਲਾਸਮੂਹੇਨ ਹਿਮਾਂ ਸ਼ੁਰਗਮਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ੧੮.
ਉਸ ਅੱਗ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਬਰਫ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿਘਲ ਗਈ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਾਯਯਾ ਕਾਲਨੇਮਿਨਃ ਉਵਾਚਾਰੁਣਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੋਪਰਕ੍ਤਾਂਤਲੋਚਨਃ॥ ੧੮.
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ, ਕਾਲਨੇਮਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਨਯਾਰੁਣ ਰਥਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਾਲਨੇਮਿਰਥੋ ਯਤਃ॥ ੧੮.
ਅਰੁਣਾ, ਰਥ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਚਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਲਨੇਮਿ ਦਾ ਰਥ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਮਰ੍ਦੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿषਮੇ ਭਵਿਤਾ ਭੂਤਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ ੧੮.
ਉਸ ਉਲਝਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਰਥਂ ਗਰੁਡਪੂਰ੍ਵਜਃ ੧੮.
ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਰਥ ਨੂੰ ਤੁਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜਗਦ੍ਦੀਪੋऽਥ ਭਗਵਾਞ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਤਤਂ ਧਨੁਃ ੧੮.
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜੋਤ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਂਬਰਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਧਾਯ ਬਾਣਮੇਕਂ ਸਸਰ੍ਜ ਹ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਂਬਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਤੇषਾਂਰੂਪਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍ ੧੮.
ਸ਼ੰਬਰ ਅਸਤਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਮਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਸ੍ਵਕਾਨੇਵ ਜਘ੍ਨੇ ਘੋਰਾਸ੍ਤ੍ਰਲਾਘਵਾਤ੍ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਅਸਤਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕ ਸਮਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਖਡ੍ਗੇਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਰਾਚਵृष੍ਟਿਭਿਃ ੧੮.
ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਕੇषਾਚਿਦਪਾਤਯਦ੍ਰਥਾਦ੍ਭੁਜਾਂਸ੍ਤਥਾ ਸਾਰਥੀਂਸ੍ਚੋਗ੍ਰਵੇਗਾਨ੍ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਦੇ ਸਿਰ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ, ਕੁਝ ਦੇ ਬਾਂਹ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਰਥ ਹੰਕਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਨੇਮੀ ਰੁषਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤੇषਾਂ ਰੂਪਂ ਨ ਬੁਦ੍ਧਵਾਨ੍ ੧੯.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ।
ਕੇਸ਼ੇषੁ ਗृਹ੍ਯ ਤਂ ਵੀਰਂ ਚਕਰ੍ष ਚ ਨਨਾਦ ਚ ੧੯.
ਉਸ ਵੀਰ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਫੜ ਕੇ ਘਸੀਟਿਆ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ।
ਅਹਂ ਨਿਮਿਃ ਕਾਲਨੇਮੇ ਸੁਤਂ ਮਤ੍ਵਾ ਵਧਸ੍ਵ ਮਾ ੧੯.
ਮੈਂ ਨਿਮੀ ਹਾਂ, ਇਸਨੂੰ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਮਝ ਕੇ ਨਾ ਮਾਰ।
ਸੁਰੈਃ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ਨਿਹਤਾਦਸ਼ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਤ੍ ੧੯.
ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਦਸ ਕਰੋੜ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਨੇ।
ਸ ਤੇਨ ਬੋਧਿਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸਂਭ੍ਰਮਾਕੁਲਃ ੧੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪ ਘਬਰਾਇਆ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਤਤਃ ਖੇ ਸੁਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੧੯.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕ ਉੱਠਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬੜਾ ਅਚੰਭਾ ਦਿਸਿਆ।
ਸ਼ਂਬਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਸ਼ਾਂਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਤਦਾ ੧੯.
ਫਿਰ ਸ਼ੰਬਰ-ਅਸਤਰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮਹੇਂਦ੍ਰਜਾਲਮਾਸ੍ਤਾਯ ਚਕ੍ਰੇ ਭੀषਣਾਂ ਤਨੁਮ੍ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਰਤ ਕੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਧਾਰ ਲੀ।
ਤਤਾਪ ਦਾਨਵਾਨੀਕਂ ਗਲਨ੍ਮਜ੍ਜਾਙ੍ਘ੍ਰਿਸ਼ੋਣਿਤਮ੍ ੧੯.
ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਐਸਾ ਤੜਪਾਇਆ ਕਿ ਹੱਡੀਆਂ, ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਗਜਾਨਾਮਗਲਨ੍ਮੇਦਃ ਪੇਤੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਥਾ ਭੁਵਿ ੧੯.
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਪਿਘਲ ਗਈ ਤੇ ਰਥ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਇਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਸਲਿਲਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਂਤਸ੍ਤृषਾਤੁਰਾਃ ੧੯.
ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚ ਵਿਸਰ੍ਪਿਣਾਮ੍ ੧੯.
ਉਹ ਜਦ ਪਾਣੀ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਤਾਂ ਫੈਲ ਗਏ।
ਤੋਯਾਰ੍ਥਿਨਃ ਪੁਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੋਯਂ ਕਲ੍ਲੋ ਲਮਾਲਿਤਮ੍ ੧੯.
ਜਦ ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਾਸਤੇ ਤਰਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਲ ਪਾਣੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਲਿਲਂ ਭੂਮਾਵਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਦ੍ਰੁਤਮੇਵ ਤੇ ੧੯.
ਪਰ ਪਾਣੀ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ ਤੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰਥਾ ਗਜਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤਾਸ੍ਤੁਰਂਗਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੯.
ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ—all ਥੱਕ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਕੋਟਿਕੋਟਿ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤਮृਤਂ ਤਦਾ ੧੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਪ੍ਰਕੋਪੋਦ੍ਭੂਤਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾਲਨੇਮੀ ਰੁषਾਤੁਰਃ ੧੯.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਿਆ।