ਨ ਸ਼ੇਕੁਸ਼੍ਚਲਿਂਤੁਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਦਾਤੁਮੇਵ ਚ ੧੮.
ਉਹ ਉਥੇ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਨਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਸਕੇ।
ਅਂਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਮੁਪਵਿष੍ਟੋ ਹ੍ਯਧੋਮੁਖਃ ੧੮.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੋਹਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਥੱਲੇ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਰਣੇਚ੍ਛਾਂ ਦੂਰਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਥੁਸ੍ਤੇ ਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥਿਨਃ ੧੮.
ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੂਰੋਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਭੋਭੋਃ ਸ਼੍ਰृਂਗਾਰਿਣਃ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਾਃ ੧੮.
ਓ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੋ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ!
ਏਕੈਕੋऽਪਿ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਗ੍ਰਸ੍ਤੁਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ ੧੮.
ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਚਾਹੇ ਜੜ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੇਤਨ, ਨਿਗਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤਨਯਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਰੇ ਪਰਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ੧੮.
ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹੋ, ਇਹ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ?
ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਤਾਰਕਸ੍ਯਾਪਿ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਥ ਕਿਂ ਮੁਖਮ੍ ੧੮.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਚਿਹਰਾ ਵਿਖਾਵੋਗੇ?
ਇਤਿ ਤੇ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਮਾਨਾਪਿ ਨੋਚੁਃ ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਹਾਸੁਰਾਃ ੧੮.
ਇੰਝ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ।
ਮੂਕਾਸ੍ਤਥਾਭਵਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾ ਮृਤਕਲ੍ਪਾ ਮਹਾਰਣੇ ੧੮.
ਉਹ ਦੈਤ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਬਿਲਕੁਲ ਚੁੱਪ ਤੇ ਮੁਰਦੇ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਏ।
ਮਤ੍ਵਾ ਕਾਲਕ੍ਸ਼ਮਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ ੧੮.
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਕਾਲਨੇਮਿ ਨੇ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਸਮਝ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਗਗਨਂ ਵਿਦਿਸ਼ ਏਵ ਚ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਪਾਵਕੈਃ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਮੱਧ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨ ਜ੍ਵਾਲਾਸਮੂਹੇਨ ਹਿਮਾਂ ਸ਼ੁਰਗਮਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ੧੮.
ਉਸ ਅੱਗ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਬਰਫ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿਘਲ ਗਈ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਾਯਯਾ ਕਾਲਨੇਮਿਨਃ ਉਵਾਚਾਰੁਣਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੋਪਰਕ੍ਤਾਂਤਲੋਚਨਃ॥ ੧੮.
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ, ਕਾਲਨੇਮਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਨਯਾਰੁਣ ਰਥਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਾਲਨੇਮਿਰਥੋ ਯਤਃ॥ ੧੮.
ਅਰੁਣਾ, ਰਥ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਚਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਲਨੇਮਿ ਦਾ ਰਥ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਮਰ੍ਦੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿषਮੇ ਭਵਿਤਾ ਭੂਤਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ ੧੮.
ਉਸ ਉਲਝਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਰਥਂ ਗਰੁਡਪੂਰ੍ਵਜਃ ੧੮.
ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਰਥ ਨੂੰ ਤੁਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜਗਦ੍ਦੀਪੋऽਥ ਭਗਵਾਞ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਤਤਂ ਧਨੁਃ ੧੮.
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜੋਤ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਂਬਰਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਧਾਯ ਬਾਣਮੇਕਂ ਸਸਰ੍ਜ ਹ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਂਬਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਤੇषਾਂਰੂਪਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍ ੧੮.
ਸ਼ੰਬਰ ਅਸਤਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਮਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਸ੍ਵਕਾਨੇਵ ਜਘ੍ਨੇ ਘੋਰਾਸ੍ਤ੍ਰਲਾਘਵਾਤ੍ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਅਸਤਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕ ਸਮਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਖਡ੍ਗੇਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਰਾਚਵृष੍ਟਿਭਿਃ ੧੮.
ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਕੇषਾਚਿਦਪਾਤਯਦ੍ਰਥਾਦ੍ਭੁਜਾਂਸ੍ਤਥਾ ਸਾਰਥੀਂਸ੍ਚੋਗ੍ਰਵੇਗਾਨ੍ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਦੇ ਸਿਰ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ, ਕੁਝ ਦੇ ਬਾਂਹ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਰਥ ਹੰਕਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਨੇਮੀ ਰੁषਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤੇषਾਂ ਰੂਪਂ ਨ ਬੁਦ੍ਧਵਾਨ੍ ੧੯.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ।
ਕੇਸ਼ੇषੁ ਗृਹ੍ਯ ਤਂ ਵੀਰਂ ਚਕਰ੍ष ਚ ਨਨਾਦ ਚ ੧੯.
ਉਸ ਵੀਰ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਫੜ ਕੇ ਘਸੀਟਿਆ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ।
ਅਹਂ ਨਿਮਿਃ ਕਾਲਨੇਮੇ ਸੁਤਂ ਮਤ੍ਵਾ ਵਧਸ੍ਵ ਮਾ ੧੯.
ਮੈਂ ਨਿਮੀ ਹਾਂ, ਇਸਨੂੰ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਮਝ ਕੇ ਨਾ ਮਾਰ।
ਸੁਰੈਃ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ਨਿਹਤਾਦਸ਼ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਤ੍ ੧੯.
ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਦਸ ਕਰੋੜ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਨੇ।
ਸ ਤੇਨ ਬੋਧਿਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸਂਭ੍ਰਮਾਕੁਲਃ ੧੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪ ਘਬਰਾਇਆ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਤਤਃ ਖੇ ਸੁਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੧੯.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕ ਉੱਠਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬੜਾ ਅਚੰਭਾ ਦਿਸਿਆ।
ਸ਼ਂਬਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਸ਼ਾਂਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਤਦਾ ੧੯.
ਫਿਰ ਸ਼ੰਬਰ-ਅਸਤਰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।