ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਦੇਵੋ ਵਰੁਣਃ ਪਾਸ਼ਭृਦ੍ਧृਤਃ ੧੮.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪਾਸ਼ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਬਦ੍ਧਭੁਜਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਵਿਫਲੀਕृਤਪੌਰੁषਮ੍ ੧੮.
ਫਿਰ, ਦੈਤ ਦੇ ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਸ੍ਰੋਤੋਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤਜਂ ਸ੍ਰਵਨ੍ ੧੮.
ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਦਵਸ੍ਥਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਜਂਭਂ ਮਹਿषਾਸੁਰਃ ੧੮.
ਕੁਜੰਭਾ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਨੇ
ਨਿਰ੍ऋਤਿ ਵਰੁਣਂ ਚੈਵ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰੋਤ੍ਕਟਾਨਨਃ ੧੮.
ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਦੋਵੇਂ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ,
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਥਾਵੁਭੌ ਭੀਤੌ ਪਦਾਤੀ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤੌ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ੧੮.
ਦੋਵੇਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਏ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋऽਥ ਮਹਿषੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਵਰੁਣਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍ ੧੮.
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮਹਿਸਾ ਦੈਤ ਵਰੁਣ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਸृष੍ਟਂ ਹਿ ਹਿਮਸਂਘਾਤਮੁਲ੍ਬਣਮ੍ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ ਜੋ ਬਰਫ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਵਾਯੁਨਾ ਤੇਨ ਚਂਡਂਨ ਸਂਸ਼ੁष੍ਕੇਣ ਹਿਮੇਨ ਚ ੧੮.
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਤੇ ਸੁੱਕੀ ਬਰਫ ਨਾਲ,
ਗਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸੁਰਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਦਹ੍ਯਂਤ ਸਮਂਤਤਃ ੧੮.
ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੜ ਗਏ।
ਨ ਸ਼ੇਕੁਸ਼੍ਚਲਿਂਤੁਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਦਾਤੁਮੇਵ ਚ ੧੮.
ਉਹ ਉਥੇ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਨਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਸਕੇ।
ਅਂਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਮੁਪਵਿष੍ਟੋ ਹ੍ਯਧੋਮੁਖਃ ੧੮.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੋਹਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਥੱਲੇ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਰਣੇਚ੍ਛਾਂ ਦੂਰਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਥੁਸ੍ਤੇ ਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥਿਨਃ ੧੮.
ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੂਰੋਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਭੋਭੋਃ ਸ਼੍ਰृਂਗਾਰਿਣਃ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਾਃ ੧੮.
ਓ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੋ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ!
ਏਕੈਕੋऽਪਿ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਗ੍ਰਸ੍ਤੁਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ ੧੮.
ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਚਾਹੇ ਜੜ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੇਤਨ, ਨਿਗਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤਨਯਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਰੇ ਪਰਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ੧੮.
ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹੋ, ਇਹ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ?
ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਤਾਰਕਸ੍ਯਾਪਿ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਥ ਕਿਂ ਮੁਖਮ੍ ੧੮.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਚਿਹਰਾ ਵਿਖਾਵੋਗੇ?
ਇਤਿ ਤੇ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਮਾਨਾਪਿ ਨੋਚੁਃ ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਹਾਸੁਰਾਃ ੧੮.
ਇੰਝ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ।
ਮੂਕਾਸ੍ਤਥਾਭਵਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾ ਮृਤਕਲ੍ਪਾ ਮਹਾਰਣੇ ੧੮.
ਉਹ ਦੈਤ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਬਿਲਕੁਲ ਚੁੱਪ ਤੇ ਮੁਰਦੇ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਏ।
ਮਤ੍ਵਾ ਕਾਲਕ੍ਸ਼ਮਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ ੧੮.
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਕਾਲਨੇਮਿ ਨੇ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਸਮਝ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਗਗਨਂ ਵਿਦਿਸ਼ ਏਵ ਚ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਪਾਵਕੈਃ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਮੱਧ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨ ਜ੍ਵਾਲਾਸਮੂਹੇਨ ਹਿਮਾਂ ਸ਼ੁਰਗਮਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ੧੮.
ਉਸ ਅੱਗ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਬਰਫ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿਘਲ ਗਈ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਾਯਯਾ ਕਾਲਨੇਮਿਨਃ ਉਵਾਚਾਰੁਣਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੋਪਰਕ੍ਤਾਂਤਲੋਚਨਃ॥ ੧੮.
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ, ਕਾਲਨੇਮਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਨਯਾਰੁਣ ਰਥਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਾਲਨੇਮਿਰਥੋ ਯਤਃ॥ ੧੮.
ਅਰੁਣਾ, ਰਥ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਚਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਲਨੇਮਿ ਦਾ ਰਥ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਮਰ੍ਦੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿषਮੇ ਭਵਿਤਾ ਭੂਤਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ ੧੮.
ਉਸ ਉਲਝਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਰਥਂ ਗਰੁਡਪੂਰ੍ਵਜਃ ੧੮.
ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਰਥ ਨੂੰ ਤੁਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜਗਦ੍ਦੀਪੋऽਥ ਭਗਵਾਞ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਤਤਂ ਧਨੁਃ ੧੮.
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜੋਤ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਂਬਰਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਧਾਯ ਬਾਣਮੇਕਂ ਸਸਰ੍ਜ ਹ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਂਬਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਤੇषਾਂਰੂਪਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍ ੧੮.
ਸ਼ੰਬਰ ਅਸਤਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।