ਸ ਵਿਦ੍ਧੋ ਬਹੁਭਿਰ੍षਾਣੈਰ੍ਗ੍ਰਸਨੋऽਤਿਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ੧੭.
ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਗ੍ਰਸਨ ਡਿਗਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਰੈਃ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵ੍ਯਤਾਡਯਤ੍ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਬਾਣਵृष੍ਟਿਭਿਰੁਗ੍ਰਾਭਿਰ੍ਯਮੋ ਗ੍ਰਸਨਮਰ੍ਦਯਤ੍ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਗ੍ਰਸਨੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ॥ ੧੭.
ਯਮ ਨੇ ਗ੍ਰਸਨ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਗ੍ਰਸਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਫਲਾਂ ਤਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਯਮਃ ਸ੍ਵਸ਼ਰਸਂਤਤਿਮ੍॥ ੧੭.
ਆਪਣੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਵੇਖ ਕੇ ਯਮ—
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਨ੍ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੭.
—ਗ੍ਰਸਨ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਇਕ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਜਲਦੀ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਲੀਲਯਾ ਗ੍ਰਸਨੋऽਰਿਹਾ ੧੭.
ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗ੍ਰਸਨ ਨੇ ਉਸ ਗਦਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਵੇਗੇਨ ਸ ਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਗਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਪ੍ਰਾਸੇਨ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਗ੍ਰਸਨਂ ਵਦਨੇ ਦृਢਮ੍ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਗ੍ਰਸਨ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਗ੍ਰਸਨਂ ਪਤਿਤ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਂਭੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ੧੭.
ਗ੍ਰਸਨ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਜੰਭ—
ਯਮਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਰੁਧਿਰਂ ਮੁਖਾਤ੍ ੧੭.
ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਖੂਨ ਵਹਿ ਪਿਆ।
ਕृਤਾਂਤਮਰ੍ਦਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਧਨਾਦਿਪਃ ੧੭.
ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ—
ਜਂਭੋ ਰੁषਾ ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਦਾਨਵਾ ਨੀਕਸਂਵृਤਃ ੧੭.
ਜੰਭ, ਦਾਨਵ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਗ੍ਰਸਨੋ ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋऽਥ ਯਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਗਦਾਮ੍ ੧੭.
ਫਿਰ ਗ੍ਰਸਨ, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਯਮ ਵੱਲ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ।
ਤਾਮਾਪਤਂਤੀਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਦਾਂ ਮਹਿषਵਾਹਨਃ ੧੭.
ਉਹ ਗਦਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੈਸ ਸਵਾਰ—
ਦਂਡਂ ਮੁਮੋਚ ਕੋਪੇਨ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਸਮਾਕੁਲਮ੍ ੧੭.
—ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਦੰਡ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਂਵਟ੍ਟਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੈਲਾਭ੍ਯਾਮਿਵ ਦੁਃਸਹਃ ੧੭.
ਉਹ ਦੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਲੇਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਸੀ।
ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲਤਾਂ ਯਾਤਂ ਪ੍ਰਲਯਾਗਮਸ਼ਂਕਯਾ ੧੭.
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਪੇषਣਂ ਤਯੋਰ੍ਭੀਮਮ ਭੂਦ੍ਗਨਗੋਚਰਮ੍ ੧੭.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਕੁਚਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਾ ਹਿਲ ਗਿਆ।
ਪਪਾਤ ਪੌਰੁषਂ ਹਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਦੈਵਂ ਪੁਰਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੧੭.
ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪਪਾਤ ਭੂਮੌ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞੋ ਭੂਮਿਰੇਣੁਵਿਭੂषਿਤਃ ੧੭.
ਉਹ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਮਹੂਰ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਗ੍ਰਸਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚੇਤਨਾਮ੍ ੧੭.
ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਮੁੜ ਪਾ ਲਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ੧੭.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮਯ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਜਿਤੇ ਮਯਿ ਜਿਤਾਨਿ ਚ ੧੭.
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਫੌਜਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਹਾਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਂਭਾਵਿਤਸ੍ਤ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਯਂ ਪਰੋऽਪਿ ਵਾ ੧੭.
ਜੇ ਮੈਂ, ਜੋ ਸਨਮਾਨਤ ਹਾਂ, ਬੇਬਸ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਨਾ ਇਹ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ।
ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਕਾਲਦਣ੍ਡਾਭਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਗਿਰਿਸਂਨਿਭਮ੍ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਗਦਾ ਫੜੀ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਭਾਰੀ।
ਰਥੇਨ ਤ੍ਵਰਿਤੋऽਗਚ੍ਛਦਾਸਸਾਦਾਂਤਕਂ ਰਣੇ ੧੭.
ਉਹ ਰਥ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆੰਤਕ ਦੇਵਤਾ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਵੇਗੇਨ ਮਹਤਾ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਯਮਮੂਰ੍ਧਨਿ ੧੭.
ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ ਯਮ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ।
ਵਂਚਯਾਮਾਸ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षਂ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਤਂ ਮਹਾਬਲਃ ੧੭.
ਮਹਾਂਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਔਖੀ ਗਦਾ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਵੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਯਾਮ੍ਯਾਨਾਂ ਕਿਂਕਰਾਣਾਂ ਚ ਅਯੁਤਂ ਨਿष੍ਪਿਪੇष ਹ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਬੁਦਮਿਤਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਗ੍ਰਸਨਾਯਾਨ੍ਵਧਾਵਤ ੧੭.
ਗ੍ਰਸਨਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਹੋਰ ਇੱਕ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜ ਪਈ।