ਸ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਾਰੂਢੋ ਮਹਾਰਥਮ੍ ਜਗਦ੍ਧਂਤੁਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ਵਾ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇऽਸੌ ਸੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ॥ ੧੬.
ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਵੱਡਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਾਯੁਰ੍ਦੇਵਦੂਤਃ ਸੁਰਾਲਯਮ੍ ੧੬.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਾਯੂ ਦੇਵਦੂਤ ਬਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੧੬.
ਉਹ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ ਨਿਮੀਲਿਤਵਿਲੋਚਨਃ ੧੬.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਤਿਵਿਮਰ੍ਦੋऽਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ ੧੬.
ਇਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਲੜਾਈ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵਚਨਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗਿਰਾਂਪਤਿਃ ੧੬.
ਮਹੇਂਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ।
ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਮृਤਾ ਨੀਤਿਸ਼੍ਚਤੁਰਂਗਾਮਨੀਕਿਨੀਮ੍ ੧੬.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਨੀਤੀ ਸਾਂਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਮ ਦਾਨਂ ਚ ਭੇਦਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਦਂਡ ਏਵ ਚ ੧੬.
ਸਾਂਝ, ਦਾਨ, ਫੁਟ, ਤੇ ਆਖਰੀ ਵਿਚ ਸਜ਼ਾ — ਇਹ ਚਾਰ ਤਰੀਕੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਾਮ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਾਰ੍ਯੇषੁ ਗੁਣਵਤ੍ਸੁ ਚ ੧੬.
ਉੱਚੇ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਣ੍ਡਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਸੁ ੧੬.
ਪਰ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਜ਼ਾ ਲਾਗੂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤਥਾਪਿ ਯਤ੍ ੧੬.
ਜੋ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਧਨਵਾਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਧਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਏਕੋ ਹ੍ਯੁਪਾਯੋ ਦਂਡੋऽਤ੍ਰ ਭਵਤਾਂ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ ੧੬.
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਜ਼ਾ ਹੀ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।
ਲਾਲਿਤਃ ਪਾਲਿਤੋ ਵਾਪਿ ਸ੍ਵਸ੍ਵਭਾਵਂ ਨ ਮੁਂਚਤਿ ੧੬.
ਚਾਹੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰੱਖੋ ਜਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਵ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਏਵਮੇਵੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ ੧੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹੀ ਸਹੀ ਹੈ।'
ਬਹੁਮਾਨੇਨ ਮੇ ਵਾਚਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਨਾਕਵਾਸਿਨਃ॥ ੧੬.
ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।'
ਭਵਂਤੋ ਯਜ੍ਞਭੋਕ੍ਤਾਰਃ ਸਤਾਮਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਾਃ ੧੬.
ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਭਵਤਾਂ ਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਬਾਧਂਤੇ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ੧੬.
ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਮਰੇ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਂਯੋਜ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ੧੬.
ਲੜਾਈ ਲਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਹੋਵੇ, ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਮਨਹ੍ਯਂਤ ਦੇਵਾਨਾਂ ਯੇ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ ੧੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਮੁੱਖ ਸੀ, ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਵਾਹਨਾਨਿ ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਯੋਜਯਂਤੁ ਮਮਾਮਰਾਃ ੧੬.
ਮੇਰੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਉਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਥਾਂ ਜੋੜਨ।
ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਗੁਣੋਪੇਤਾ ਦੁਰ੍ਜਯਾ ਦੇਵਦਾਨਵੈਃ ੧੬.
ਉਹ ਵਾਹਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਚੰਭੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਯਮੋ ਮਹਿषਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸੇਨਾਗ੍ਰੇ ਸਮਵਰ੍ਤਤ ੧੬.
ਯਮ ਆਪਣੇ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆ ਗਿਆ।
ਕਲ੍ਪਕਾਲੋਜ੍ਜਵਾਲਾਪੂਰਿਤਾਂਬਰਗੋਚਰਃ ੧੬.
ਅਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਭੜਕਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਵਨੋਂऽਕੁਸ਼ਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਵਿਸ੍ਤਾਰਿਤਮਹਾਜਵਃ ੧੬.
ਹਵਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲੀ।
ਭੁਜਗੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਾਰੂਢੋ ਜਲੇਸ਼ੋ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ ੧੬.
ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਦ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਨਰਯੁਕ੍ਤੇ ਰਥੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵ੍ਯਚੀਚਰਤ੍ ੧੬.
ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੀ ਇੱਕ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼ੋऽਥ ਨਿਰ੍ऋਤੀ ਰਥੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋਮੁਖੈਰ੍ਹਯੈਃ ੧੬.
ਫਿਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ।
ਚਂਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਾਵਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਵਸਵਃ ਸਾਧ੍ਯਦੇਵਤਾਃ ੧੬.
ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਵਸੁ ਤੇ ਸਾਧਿਆ ਦੇਵਤਾ,
ਹੇਮਪੀਠਤ੍ਤਰਾਸਂਗਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਯੁਧਧ੍ਵਜਾਃ ੧੬.
ਸੋਨੇ ਦੇ ਉੱਤਰਾਸੰਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਕਤਰ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਥਾ ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਤਰਾਸਂਗਾ ਨਿਰ੍ਮਲਾਯੋਵਿਭੂषਣਾਃ ੧੬.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਾਲ ਉੱਤਰਾਸੰਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।