ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਾ ਚਂਡਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੧੬.
ਉਥੇ ਦਸ ਦੈਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇਸਰੋ ਜਮ੍ਭਃ ਕੁਜਮ੍ਭੋਨਂਤਰਸ੍ਤਥਾ ੧੬.
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜੰਭਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਜੰਭਾ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਮਥਨੋ ਜਂਭਕਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਨਾਯਕਾਃ ੧੬.
ਮਥਨਾ, ਜੰਭਕਾ, ਸ਼ੁੰਭਾ—ਇਹ ਦਸ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਸਨ।
ਨਾਨਾਵਿਧਪ੍ਰਹਰਣਾ ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਾਃ ੧੬.
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕਈ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ—
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਘੋਰਃ ਪਿਸ਼ਾਚਧ੍ਵਾਂਕ੍ਸ਼ਗृਧ੍ਰਕਃ ੧੬.
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਕੋਈ ਡਰਾਉਣਾ ਰਾਖਸ਼, ਪਿਸਾਚ, ਗਿਧ ਤੇ ਚੀਲ ਵੀ ਸੀ।
ਕੇਤੁਨਾ ਮਕਰੇਣਾਪਿ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਗ੍ਰਸਨੋ ਬਭੌ ੧੬.
ਮਕਰ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਗਰਸਨੋ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਖਰੋ ਵਿਧੁਤਲਾਂਗੂਲਃ ਕੁਜਮ੍ਭਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ਧ੍ਵਜੇ ੧੬.
ਇੱਕ ਗਧਾ, ਆਪਣੀ ਪੂੰਛ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਕੁਜੰਭਾ ਦਾ ਝੰਡਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਗृਧ੍ਰੋ ਵੈ ਕੁਂਜਰਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮੇषਸ੍ਯਾਭੂਚ੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ੧੬.
ਗਿੱਧ ਕੁੰਜਰਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਸ਼ਾ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਸਜਾਇਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਮਥਨਸ੍ਯਾਪਿ ਧ੍ਵਾਂਕ੍ਸ਼ੋऽਭੂਜ੍ਜਂਭਕਸ੍ਯ ਚ ੧੬.
ਮਥਨਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੀ, ਤੇ ਜੰਭਕਾ ਲਈ ਇੱਕ ਬਾਜ਼।
ਅਨੇਕਾਕਾਰਵਿਨ੍ਯਾਸਾਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਧ੍ਵਜਾ ਭਵਨ੍ ੧੬.
ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਦਿਖਾਵਟ ਕਰਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯ ਰਥੋ ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਮੇਘਰਵੋ ਬਭੌ ੧੬.
ਗ੍ਰਸਨਾ ਦਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਕੁਜਂਭਸ੍ਯ ਰਥੋ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਿਸ਼ਾਚਵਦਨੈਃ ਖਰੈਃ ੧੬.
ਕੁਜੰਭਾ ਦਾ ਰਥ ਗਧਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ।
ਮੇषਸ੍ਯ ਦ੍ਵੀਪਿਭਿਰ੍ਭੀਮੈਃ ਕੁਞ੍ਜਰੈਃ ਕਾਲਨੇਮਿਨਃ ੧੬.
ਮੇਸ਼ਾ ਦਾ ਰਥ ਡਰਾਉਣੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਰਥ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ।
ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਗਂਧਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਰ੍ਭਿਰ੍ਮੇਘਸਨ੍ਨਿਭੈਃ ੧੬.
ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਸਿਤਚਾਮਰਜਾਲੇਨ ਸ਼ੋਭਿਤੇ ਪੁष੍ਪਦਾਮਨਿ ੧੬.
ਸਫੈਦ ਚਾਮਰਾਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਜਗ੍ਹਾ 'ਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਕਿਂਕਿਣੀਮਾਲਿਨਂ ਚੋष੍ਟ੍ਰਮਾਰੂਢੋऽਭੂਚ੍ਚ ਜਂਭਕਃ ੧੬.
ਜੰਭਕਾ ਇੱਕ ਊਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਦਾਨਵਾ ਵੀਰਾ ਨਾਨਾਵਾਹਨਹੇਤਯਃ ੧੬.
ਹੋਰ ਦਾਨਵ ਵੀਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਸਨ।
ਨਾਨਾਵਿਧੋਤ੍ਤਰਾਸਂਗਾ ਨਾਨਾਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਣਾਃ ੧੬.
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਤਰੀ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯਪਰਿਸ੍ਯਂਦਸਾਗ੍ਰੇਸਰਮਹਾਰਥਾਃ ੧੬.
ਕਈ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਨ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਦੈਤ੍ਯਸਿਂਹਸ੍ਯ ਭੀਮਰੂਪਂ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ੧੬.
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਉਹ ਫੌਜ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਾਰੂਢੋ ਮਹਾਰਥਮ੍ ਜਗਦ੍ਧਂਤੁਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ਵਾ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇऽਸੌ ਸੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ॥ ੧੬.
ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਵੱਡਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਾਯੁਰ੍ਦੇਵਦੂਤਃ ਸੁਰਾਲਯਮ੍ ੧੬.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਾਯੂ ਦੇਵਦੂਤ ਬਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੧੬.
ਉਹ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ ਨਿਮੀਲਿਤਵਿਲੋਚਨਃ ੧੬.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਤਿਵਿਮਰ੍ਦੋऽਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ ੧੬.
ਇਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਲੜਾਈ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵਚਨਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗਿਰਾਂਪਤਿਃ ੧੬.
ਮਹੇਂਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ।
ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਮृਤਾ ਨੀਤਿਸ਼੍ਚਤੁਰਂਗਾਮਨੀਕਿਨੀਮ੍ ੧੬.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਨੀਤੀ ਸਾਂਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਮ ਦਾਨਂ ਚ ਭੇਦਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਦਂਡ ਏਵ ਚ ੧੬.
ਸਾਂਝ, ਦਾਨ, ਫੁਟ, ਤੇ ਆਖਰੀ ਵਿਚ ਸਜ਼ਾ — ਇਹ ਚਾਰ ਤਰੀਕੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਾਮ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਾਰ੍ਯੇषੁ ਗੁਣਵਤ੍ਸੁ ਚ ੧੬.
ਉੱਚੇ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਣ੍ਡਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਸੁ ੧੬.
ਪਰ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਜ਼ਾ ਲਾਗੂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।