ਵਾਸਰਾਣਾਂ ਚ ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਾਲਕਮ੍ ੧੫.
ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰ।
ਵਵ੍ਰੇ ਮਹਾਸੁਰੋ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮਾਨਮੋਹਿਤਃ ੧੫.
ਮਾਣ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਮੌਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦੇਵੋ ਦੈਤ੍ਯੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕਮਾਲਯਮ੍ ੧੫.
ਦੇਵਤਾ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਦੈਤ ਆਪਣੀ ਵਸਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਃ ਫਲਾਕੀਰ੍ਣਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ਕੁਨਯੋ ਯਥਾ ੧੫.
ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰੁੱਖ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਭਿਹਿ ਤਸ੍ਥਾਨੇ ਮਹਾਰ੍ਣਵਤਟੋਤ੍ਤਰੇ ੧੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਕਾਂਤਿਰ੍ਦ੍ਯੁਤਿਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਮੇਧਾ ਸ਼੍ਰੀਰਖਂਡਾ ਚ ਦਾਨਵਮ੍ ੧੫.
ਚਮਕ, ਰੌਸ਼ਨੀ, ਹੌਸਲਾ, ਅਕਲ ਤੇ ਸੋਭਾ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਾਲਾਗਰੁਵਿਲਿਪ੍ਤਾਂਗਂ ਮਹਾਮੁਕੁਟਮਂਡਿਤਮ੍ ੧੫.
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਕਾਲਾ ਅਗਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਮੁਕੁਟ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨृਤ੍ਯਂਤ੍ਯਪ੍ਸਰਸਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਗਾਯਯਂਤਿ ਚ ਗ੍ਰਹਾ ਅਗ੍ਰੇਸਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਾਦੇਸ਼ਪ੍ਰਭਾषਿਣਃ॥ ੧੫.
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਗੰਧਰਵ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਸ੍ਵਕਾਦ੍ਬਾਹੁਬਲਾਤ੍ਸ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰਿਮੋਦਮਾਨਃ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੈਤ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਬੁਦ੍ਬੁਦਾਭੇਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪਾਨਕੈਃ ੧੬.
ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਇਕ ਬੁੱਲੇ ਵਾਂਗ ਅਸਥਿਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ, ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਯ ਵृਥਾ ਸਰ੍ਵਮਾਕਲ੍ਪਾਂਤਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੧੬.
ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜਨਮ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮਾਤਾਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਨ ਕਰੋਤਿ ਕਾਮਾਨ੍ਬਨ੍ਧੂਨਸ਼ੋਕਾਨ੍ਨ ਕਰੋਤਿ ਯੋ ਵਾ ੧੬.
ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ—
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਯਾਯਾਮਰਪੁਂਗਵਾਨਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਹਰਣਾਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮ੍ ੧੬.
ਇਸ ਲਈ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਜਲਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ।
ਧ੍ਵਜਂ ਚ ਮੇ ਕਾਂਚਨਪਟ੍ਟਬਨ੍ਧਂ ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਮੇ ਮੌਕ੍ਤਿਕਜਾਲਬਦ੍ਧਮ੍ ੧੬.
ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਛਤਰੀ ਲਿਆਓ।
ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਮਰ੍ਕਟਕੋ ਜਨਨ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੁ ਤਾਰਕਃ ਸ੍ਯਾਮ੍॥ ੧੬.
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰਕਟਕ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਤਾਰਕਾ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵਾਂ।
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਸਨੋਨਾਮ ਦਾਨਵਃ ੧੬.
ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰਸਨੋ ਨਾਂ ਦਾ ਦੈਤ—
ਆਹਤ੍ਯ ਭੇਰੀਂ ਗਮ੍ਭੀਰਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਹੂਯ ਸਤ੍ਵਰਃ ੧੬.
ਉਸ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਢੋਲ ਵੱਜਾਇਆ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬੁਲਾਇਆ।
ਗਰੁਡਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਗਰੁਡੋਪਮਿਤਤ੍ਵਿषਾ ੧੬.
ਹਜ਼ਾਰ ਗਰੁੜਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਸੀ—
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜੇਨ ਵਾਹਨਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਾਃ ੧੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੈਤ ਰਾਜ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਾਹਨ ਬਣਾਇਆ।
ਨਾਨਾਕ੍ਰੀਡਾਗृਹਯੁਤੋ ਗੀਤਵਾਦ੍ਯਮਨੋਹਰਃ ੧੬.
ਕਈ ਖੇਡ ਘਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ—
ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਾ ਚਂਡਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੧੬.
ਉਥੇ ਦਸ ਦੈਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇਸਰੋ ਜਮ੍ਭਃ ਕੁਜਮ੍ਭੋਨਂਤਰਸ੍ਤਥਾ ੧੬.
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜੰਭਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਜੰਭਾ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਮਥਨੋ ਜਂਭਕਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਨਾਯਕਾਃ ੧੬.
ਮਥਨਾ, ਜੰਭਕਾ, ਸ਼ੁੰਭਾ—ਇਹ ਦਸ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਸਨ।
ਨਾਨਾਵਿਧਪ੍ਰਹਰਣਾ ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਾਃ ੧੬.
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕਈ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ—
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਘੋਰਃ ਪਿਸ਼ਾਚਧ੍ਵਾਂਕ੍ਸ਼ਗृਧ੍ਰਕਃ ੧੬.
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਕੋਈ ਡਰਾਉਣਾ ਰਾਖਸ਼, ਪਿਸਾਚ, ਗਿਧ ਤੇ ਚੀਲ ਵੀ ਸੀ।
ਕੇਤੁਨਾ ਮਕਰੇਣਾਪਿ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਗ੍ਰਸਨੋ ਬਭੌ ੧੬.
ਮਕਰ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਗਰਸਨੋ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਖਰੋ ਵਿਧੁਤਲਾਂਗੂਲਃ ਕੁਜਮ੍ਭਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ਧ੍ਵਜੇ ੧੬.
ਇੱਕ ਗਧਾ, ਆਪਣੀ ਪੂੰਛ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਕੁਜੰਭਾ ਦਾ ਝੰਡਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਗृਧ੍ਰੋ ਵੈ ਕੁਂਜਰਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮੇषਸ੍ਯਾਭੂਚ੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ੧੬.
ਗਿੱਧ ਕੁੰਜਰਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਸ਼ਾ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਸਜਾਇਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਮਥਨਸ੍ਯਾਪਿ ਧ੍ਵਾਂਕ੍ਸ਼ੋऽਭੂਜ੍ਜਂਭਕਸ੍ਯ ਚ ੧੬.
ਮਥਨਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੀ, ਤੇ ਜੰਭਕਾ ਲਈ ਇੱਕ ਬਾਜ਼।
ਅਨੇਕਾਕਾਰਵਿਨ੍ਯਾਸਾਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਧ੍ਵਜਾ ਭਵਨ੍ ੧੬.
ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਦਿਖਾਵਟ ਕਰਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।