ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮੇਣ ਵਿਰੂਢਂ ਵੈਰਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ੧੫.
ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਡੀ ਵੈਰਤਾ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਅੰਤਹੀਣ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤੁ ਤਤ੍ਤਪਸਾ ਸਾਧ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯੇਹਂ ਸੁਰਸਂਗਮਮ੍ ੧੫.
ਪਰ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਸਿਰਫ ਤਪ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਰਾਨ੍ਵਿਜੇष੍ਯਾਮੋ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋऽਥ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੧੫.
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਾਂਗੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਾਂਗੇ।
ਅਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਪਲਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ ੧੫.
ਜੋ ਬੇਸਬਰ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ੧੫.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ।"
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮਾਕੀਰ੍ਣਨਾਨੌषਧਿਵਿਦਿਪਿਤਮ੍ ੧੫.
ਉਹ ਗੁਫਾ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਅਨੇਕਾਕਾਰਬਹੁਲਂ ਪृਥਕ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਕੁਲਾਕੁਲਮ੍ ੧੫.
ਉਹ ਗੁਫਾ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਕਂਦਰਂ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪਃ ੧੫.
ਉਹ ਦੈਤ ਨੇ ਗੁਫਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਪਂਚਤਪਾ ਵਰ੍षਾਯੁਤਮਭੂਤ੍ਕਿਲ ੧੫.
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਿਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਾਂਸਸ੍ਯਾਗ੍ਨੌ ਜੁਹਾਵੈਵ ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਮਾਂਸਤਾਂ ਗਤਃ ੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਾਸ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਜ੍ਵਲੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ ੧੫.
ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚਮਕ ਉਠੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਰਮਂ ਤੋषਮਾਗਤਃ ੧੫.
ਇਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ੈਲਰਾਜਾਨਂ ਹਂਸਸ੍ਯਂਦਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ੧੫.
ਹੰਸ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਪੁਤ੍ਰ ਤਪਸੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਸਾਧ੍ਯਂ ਤਵਾਧੁਨਾ ੧੫.
ਉਠੋ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍॥ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਰਕ ਦੈਤ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੋ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮਾਃ ਕृਤਵੈਰਾਃ ਸਹਮਰੈਃ ੧੫.
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਮਹਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤਾ ਭਵੇਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ ੧੫.
ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵਾਂ।
ਸ੍ਯਾਮਹਂ ਚਾਮਰੈਸ਼੍ਚੈष ਵਰੋ ਮਮ ਹृਦਿਸ੍ਥਿਤਃ ੧੫.
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹਾਂ, ਇਹ ਵਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਂ ਵਿਰਂਚੋऽਮਰਨਾਯਕਃ ਜਾਤਸ੍ਯ ਹਿ ਧ੍ਰੁਵੋ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤੀਰਿਤਮ੍॥ ੧੫.
ਫਿਰ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਵਿਰਿੰਚ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।"
ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਵਰਯ ਵਰਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਸ਼ਂਕਸੇ ੧੫.
ਇਸ ਲਈ ਸੋਚ ਕੇ ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ।
ਵਾਸਰਾਣਾਂ ਚ ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਾਲਕਮ੍ ੧੫.
ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰ।
ਵਵ੍ਰੇ ਮਹਾਸੁਰੋ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮਾਨਮੋਹਿਤਃ ੧੫.
ਮਾਣ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਮੌਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦੇਵੋ ਦੈਤ੍ਯੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕਮਾਲਯਮ੍ ੧੫.
ਦੇਵਤਾ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਦੈਤ ਆਪਣੀ ਵਸਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਃ ਫਲਾਕੀਰ੍ਣਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ਕੁਨਯੋ ਯਥਾ ੧੫.
ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰੁੱਖ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਭਿਹਿ ਤਸ੍ਥਾਨੇ ਮਹਾਰ੍ਣਵਤਟੋਤ੍ਤਰੇ ੧੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਕਾਂਤਿਰ੍ਦ੍ਯੁਤਿਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਮੇਧਾ ਸ਼੍ਰੀਰਖਂਡਾ ਚ ਦਾਨਵਮ੍ ੧੫.
ਚਮਕ, ਰੌਸ਼ਨੀ, ਹੌਸਲਾ, ਅਕਲ ਤੇ ਸੋਭਾ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਾਲਾਗਰੁਵਿਲਿਪ੍ਤਾਂਗਂ ਮਹਾਮੁਕੁਟਮਂਡਿਤਮ੍ ੧੫.
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਕਾਲਾ ਅਗਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਮੁਕੁਟ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨृਤ੍ਯਂਤ੍ਯਪ੍ਸਰਸਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਗਾਯਯਂਤਿ ਚ ਗ੍ਰਹਾ ਅਗ੍ਰੇਸਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਾਦੇਸ਼ਪ੍ਰਭਾषਿਣਃ॥ ੧੫.
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਗੰਧਰਵ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਸ੍ਵਕਾਦ੍ਬਾਹੁਬਲਾਤ੍ਸ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰਿਮੋਦਮਾਨਃ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੈਤ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਬੁਦ੍ਬੁਦਾਭੇਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪਾਨਕੈਃ ੧੬.
ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਇਕ ਬੁੱਲੇ ਵਾਂਗ ਅਸਥਿਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ, ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।