ਆਹਿਤਂ ਚ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਂ ਵਰਾਂਗੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ੧੫.
ਫਿਰ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਵਰਾਂਗੀ ਸਮਸੂਯਤ ੧੫.
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਚਚਾਲ ਸਕਲਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਪ੍ਰੋਦ੍ਧੂਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾ ੧੫.
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉਥਲ ਪਥਲ ਹੋ ਗਏ।
ਜੇਪੁਰ੍ਜਪ੍ਯਂ ਮੁਨਿਵਰਾ ਵ੍ਯਾਧਵਿਦ੍ਧਾ ਮृਗਾ ਇਵ ੧੫.
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਜਪਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਜਾਤੇ ਮਹਾਸੁਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਸੁਰਾਃ ੧੫.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਜਗੁਰ੍ਹਰ੍षਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਸੁਰਾਂਗਨਾਃ ੧੫.
ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਤੇ ਅਸੁਰਣੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿषਣ੍ਣਮਨਸੋ ਦੇਵਾਃ ਸਮਹੇਂਦ੍ਰਾਸ੍ਤਦਾਭਵਨ੍ ੧੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤੋऽਸੁਰੋ ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਕੁਰਂਗਮਹਿषਾਦਿਭਿਃ ੧੫.
ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ, ਕੁਰਾ, ਨਗਾ, ਮਹੀਸ਼ਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਹਾਰਾਜ੍ਯਸ੍ਤਾਰਕਃ ਪਾਂਡੁਸਤ੍ਤਮ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਰਕ ਨੇ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਪਾ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਮਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮ ਮਹਾਬਲਾਃ ੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਰੇ ਮਹਾਬਲੀ ਅਸੁਰੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।"
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮੇਣ ਵਿਰੂਢਂ ਵੈਰਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ੧੫.
ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਡੀ ਵੈਰਤਾ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਅੰਤਹੀਣ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤੁ ਤਤ੍ਤਪਸਾ ਸਾਧ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯੇਹਂ ਸੁਰਸਂਗਮਮ੍ ੧੫.
ਪਰ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਸਿਰਫ ਤਪ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਰਾਨ੍ਵਿਜੇष੍ਯਾਮੋ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋऽਥ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੧੫.
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਾਂਗੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਾਂਗੇ।
ਅਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਪਲਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ ੧੫.
ਜੋ ਬੇਸਬਰ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ੧੫.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ।"
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮਾਕੀਰ੍ਣਨਾਨੌषਧਿਵਿਦਿਪਿਤਮ੍ ੧੫.
ਉਹ ਗੁਫਾ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਅਨੇਕਾਕਾਰਬਹੁਲਂ ਪृਥਕ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਕੁਲਾਕੁਲਮ੍ ੧੫.
ਉਹ ਗੁਫਾ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਕਂਦਰਂ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪਃ ੧੫.
ਉਹ ਦੈਤ ਨੇ ਗੁਫਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਪਂਚਤਪਾ ਵਰ੍षਾਯੁਤਮਭੂਤ੍ਕਿਲ ੧੫.
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਿਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਾਂਸਸ੍ਯਾਗ੍ਨੌ ਜੁਹਾਵੈਵ ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਮਾਂਸਤਾਂ ਗਤਃ ੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਾਸ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਜ੍ਵਲੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ ੧੫.
ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚਮਕ ਉਠੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਰਮਂ ਤੋषਮਾਗਤਃ ੧੫.
ਇਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ੈਲਰਾਜਾਨਂ ਹਂਸਸ੍ਯਂਦਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ੧੫.
ਹੰਸ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਪੁਤ੍ਰ ਤਪਸੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਸਾਧ੍ਯਂ ਤਵਾਧੁਨਾ ੧੫.
ਉਠੋ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍॥ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਰਕ ਦੈਤ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੋ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮਾਃ ਕृਤਵੈਰਾਃ ਸਹਮਰੈਃ ੧੫.
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਮਹਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤਾ ਭਵੇਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ ੧੫.
ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵਾਂ।
ਸ੍ਯਾਮਹਂ ਚਾਮਰੈਸ਼੍ਚੈष ਵਰੋ ਮਮ ਹृਦਿਸ੍ਥਿਤਃ ੧੫.
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹਾਂ, ਇਹ ਵਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਂ ਵਿਰਂਚੋऽਮਰਨਾਯਕਃ ਜਾਤਸ੍ਯ ਹਿ ਧ੍ਰੁਵੋ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤੀਰਿਤਮ੍॥ ੧੫.
ਫਿਰ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਵਿਰਿੰਚ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।"
ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਵਰਯ ਵਰਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਸ਼ਂਕਸੇ ੧੫.
ਇਸ ਲਈ ਸੋਚ ਕੇ ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ।