ਤਥਾਪਿ ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਨੁਕਂਪ੍ਯਾ ਪ੍ਰਿਯੇਤਿ ਯਤ੍ ੧੫.
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਤਰਸਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਸਨਾਰ੍ਣਵਮਤ੍ਯੇਤਿ ਜਲਯਾਨੈਰਿਵਾਰ੍ਣਵਮ੍ ੧੫.
ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨ ਕਿਸੇ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੇਹਿਨੋ ਹੇਲਯਾ ਜਿਗ੍ਯੁਰ੍ਦਸ੍ਯੂਨ੍ਦੂਰ੍ਗ ਪਤਿਰ੍ਯਥਾ ੧੫.
ਘਰ ਵਾਲੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ।
ਅਥਾਯੁषਾ ਵਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਧਰ੍ਮੇ ਦਿਤ੍ਸੁਰ੍ਯਥੈਵ ਚ ੧੫.
ਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਧਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਏਵ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਰ੍ਯੇਤਿ ਸਾ ਸ੍ਮृਤਾ ੧੫.
ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ 'ਭਾਰਯਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਕਲ੍ਮषਾਤ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਰੀ ਕਲਤ੍ਰਮਿਤਿ ਸਾ ਤਤਃ ੧੫.
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੈਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਕਲਤ੍ਰ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਪੁਰੁष ਇਤਿ ਵੈ ਦੇਵਲੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੫.
ਦੇਵਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਨਸਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਚਾਨਣ ਹਨ।'
ਤਦੇਨਾਂ ਪੀਡਿਤਾਂ ਚੇਦ੍ਯਃ ਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਨ ਪਾਲਯੇ ੧੫.
ਜੇ ਪਤੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ—
ਅਹ ਮਪ੍ਯੇਨਮਿਂਦ੍ਰਂ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਜੇਤੁਂ ਯਥਾऽਨृਣਾਮ੍ ੧੫.
—ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਵਜ੍ਰਾਂਗਃ ਕੋਪਵ੍ਯਾਕੁਲਲੋਚਨਃ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਵਜਰਾਂਗ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਅੱਖਾਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕ੍ਰੂਰਤਰਂ ਪੁਨਃ ੧੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਜੋ ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਰੜੀ ਸੀ।
ਉਵਾਚੈਨਂ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ॥ ੧੫.
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭੂਯ ਏਵ ਤ੍ਵਂ ਨਿਯਮਂ ਕ੍ਰੂਰਮਿਚ੍ਛਸਿ ੧੫.
ਤੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਇੰਨਾ ਕਰੜਾ ਨਿਯਮ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਯਾਵਦਬ੍ਦਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨਿਰਾਹਾਰੇਣ ਵੈ ਫਲਮ੍ ੧੫.
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਫਲ—
ਤ੍ਯਾਗੋ ਹ੍ਯਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਮਾਨਾਂ ਨ ਤਥਾ ਚ ਗੁਰੁਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੈਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੧੫.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਗ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ:
ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥੇऽਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਪਿਤਾਮਹ ੧੫.
ਪਤਨੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹਾ, ਮੈਂ ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵਃ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭੋਦ੍ਭਵਸ੍ਤਦਾ ੧੫.
ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮਿਆ ਦੇਵ—
ਅਲਂ ਤੇ ਤਪਸਾ ਵਤ੍ਸ ਮਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇ ਵਿਸ਼ ੧੫.
ਬਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇਰਾ ਤਪ, ਪੁੱਤ; ਵਧੇਰੇ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵੜ।
ਦੇਵਸੀਮਂਤਿਨੀਕਾਮ੍ਯਧਮ੍ਮਿਲ੍ਲਕਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਃ ੧੫.
ਦੇਵ ਨੇ ਸੀਮੰਤਿਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹ ਕੇ ਧੰਮਿਲਕਾ ਦੀ ਗਾਂਠ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਿषੀਂ ਨਂਦਯਾ ਮਾਸ ਤਾਂ ਮੁਦਾ ੧੫.
ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਆਹਿਤਂ ਚ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਂ ਵਰਾਂਗੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ੧੫.
ਫਿਰ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਵਰਾਂਗੀ ਸਮਸੂਯਤ ੧੫.
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਚਚਾਲ ਸਕਲਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਪ੍ਰੋਦ੍ਧੂਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾ ੧੫.
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉਥਲ ਪਥਲ ਹੋ ਗਏ।
ਜੇਪੁਰ੍ਜਪ੍ਯਂ ਮੁਨਿਵਰਾ ਵ੍ਯਾਧਵਿਦ੍ਧਾ ਮृਗਾ ਇਵ ੧੫.
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਜਪਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਜਾਤੇ ਮਹਾਸੁਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਸੁਰਾਃ ੧੫.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਜਗੁਰ੍ਹਰ੍षਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਸੁਰਾਂਗਨਾਃ ੧੫.
ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਤੇ ਅਸੁਰਣੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿषਣ੍ਣਮਨਸੋ ਦੇਵਾਃ ਸਮਹੇਂਦ੍ਰਾਸ੍ਤਦਾਭਵਨ੍ ੧੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤੋऽਸੁਰੋ ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਕੁਰਂਗਮਹਿषਾਦਿਭਿਃ ੧੫.
ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ, ਕੁਰਾ, ਨਗਾ, ਮਹੀਸ਼ਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਹਾਰਾਜ੍ਯਸ੍ਤਾਰਕਃ ਪਾਂਡੁਸਤ੍ਤਮ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਰਕ ਨੇ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਪਾ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਮਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮ ਮਹਾਬਲਾਃ ੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਰੇ ਮਹਾਬਲੀ ਅਸੁਰੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।"