ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪੋਨਿष੍ਠਾ ਤੁ ਤਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ੧੪.
ਤੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰੇਗਾ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ।
ਵਜ੍ਰਾਂਗੋਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਃ ੧੪.
ਤੇਰੇ ਘਰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਵਜਰਾਂਗਾ ਨਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੇਗਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਸਮਾਚਰਤ੍ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਮਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਮਾਣਮਜੇਯਂ ਵਜ੍ਰਦੁਸ਼੍ਛਿਦਮ੍ ੧੪.
ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਅਜੇਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਅਟੁੱਟ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਮਾਤਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਤਃ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣ੍ਯਹਮ੍ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਾਂ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਬਹਵੋ ਮੇ ਹਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪੁਤ੍ਰਕ ੧੪.
'ਪੁੱਤ, ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।'
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਬਲੀ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਾਦੇਨਾਕृष੍ਯ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਂ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਂ ਯਥਾ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ ੧੪.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਕਸ਼ਯਪ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਮੁਂਚਾਮੁਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯਾਚਂਤਂ ਕਿਮਨੇਨ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ੧੪.
'ਪੁੱਤ, ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ; ਇਹ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?'
ਅਸ੍ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਯੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਜੀਵਨ੍ਨਪਿ ਮृਤੋ ਹਿ ਸਃ ੧੪.
'ਜੋ ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਤੇ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਰਗਾ ਹੈ।'
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਨਪਰਿਗ੍ਲਨਿਂ ਯੇ ਮੁਂਚਂਤਿ ਵਰਾ ਹਿ ਤੇ ੧੪.
ਜੋ ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਵੱਡੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮੁਂਚਾਮੁਂ ਪੁਤ੍ਰ ਵਾਸਵਮ੍ ੧੪.
'ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਪੁੱਤ; ਵਾਸਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਨ ਮੇ ਕृਤ੍ਯਮਨੇਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤੁਰਾਜ੍ਞਾ ਕृਤਾ ਮਯਾ ੧੪.
'ਮੇਰਾ ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ; ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।'
ਕਰਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਦ੍ਵਚੋ ਦੇਵ ਏष ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ੧੪.
'ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਪਰਭੁਕ੍ਤਾ ਯਥਾ ਨਾਰੀ ਪਰਭੁਕ੍ਤਾਮਿਵਸ੍ਰਜਮ੍ ੧੪.
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਵਰਤੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ।
ਤਪਸੋ ਨ ਪਰਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਪੋ ਹਿ ਮਹਤਾਂ ਧਨਮ੍ ੧੪.
ਤਪ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ; ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਤਪ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹੈ।
ਤਪਸੇ ਮੇ ਰਤਿਰ੍ਦੇਵ ਨ ਵਿਘ੍ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਭਵੇਤ੍ ੧੪.
'ਮੇਰਾ ਮਨ ਤਪ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ; ਮੇਰੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ।'
ਕ੍ਰੂਰਭਾਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਤਪਃ ਸੁਤ ੧੪.
ਜੇ ਤੂੰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਪਿਆਰੇ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਕਠੋਰ ਮਨ ਛੱਡ ਦੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਜਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਸਰ੍ਜ੍ਜਯਤਲੋਚਨਾਮ੍ ੧੪.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰਾਂਗੀਤਿ ਚ ਨਾਮਾਸ੍ਯਾਃ ਕृਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਤਾਮਹਃ ੧੪.
ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਰਾਂਗੀ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਵਜ੍ਰਾਂਗੋऽਪਿ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍ ੧੪.
ਵਜਰਾਂਗ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਕਾਲਂ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ ੧੪.
ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਫ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ, ਉਥੇ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਘੋਰਤਪਾਸ੍ਤਪੋਰਾਸ਼ਿਰਜਾਯਤ ੧੪.
ਉਹ ਬਿਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ, ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਪ ਦਾ ਢੇਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਜਲਾਂਤਰਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਮਹਾਵ੍ਰਤਾ ੧੪.
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਨਿਰਾਹਾਰਂ ਪਤਿਂ ਮਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ੧੪.
ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਤਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਰ੍ਕਟਾਕਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਅਭ੍ਯਾਸ਼ਮਾਗਤਃ ੧੪.
ਫਿਰ ਉਹ ਮਰਕਟ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਵਿਲੋਲਵਸਨਾਂ ਵਿਲੋਲਵਦਨਾਂ ਤਥਾ ੧੪.
ਉਹ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਮੇषਰੂਪੇਣ ਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਃ ੧੪.
ਫਿਰ ਉਹ ਭੇਡ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੱਤੀ।
ਅਪਾਕਰ੍षਤ ਦੂਰਂ ਸ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਭृਤਸ੍ਤਥਾ ੧੪.
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।