ਜਾਤਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਯਾਸ਼੍ਚ ਇਰਾਯਾ ਭੂਰੁਹਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ੧੪.
ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਤੋਂ ਇਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਇਰਾ ਤੋਂ ਪੌਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵੌ ਤਨਯੌ ਯੌ ਚ ਦਿਤੇਸ੍ਤੌ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਹਤੌ ੧੪.
ਉਥੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਨਿਹਤਪੁਤ੍ਰਾ ਸਾ ਦਿਤਿਰਾਰਾਧ੍ਯ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍ ੧੪.
ਫਿਰ, ਦਿਤੀ, ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸਮਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਹਂਤਾਰਂ ਸ ਤਸ੍ਯਾ ਅਦਦਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ੧੪.
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਥਾ ਸਮਾਹਿਤਾ ੧੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੀ।
ਉਪਾਸਾਮਾਚਰਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾ ਚੈਨਮਨ੍ਵਮਨ੍ਯਤ ੧੪.
ਉਹ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਿਆ।
ਉਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤੋषਿਤਾ ਦਿਤਿਰੁਵਾਚ ੧੪.
ਦਿਤੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਮਿਮਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ੧੪.
ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹ ਵਾਭੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਦ੍ਰਯਾਵਿष੍ਟਾ ਚਰਣਾਕ੍ਰਾਂਤਮੂਰ੍ਧਜਾ ੧੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਪੈਰ ਲੱਗੇ।
ਤਤ੍ਤੁ ਰਂਧ੍ਰਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਯੋਗਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤਦਾਵਿਸ਼ਤ੍ ੧੪.
ਉਹ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋਗ ਦੀ ਮੂਰਤ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ।
ਏਕੈਕਂ ਚ ਪੁਨਃ ਖਣ੍ਡਂ ਚਕਾਰ ਮਘਵਾ ਤਤਃ ੧੪.
ਫਿਰ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਹਂਤਵ੍ਯੋ ਨ ਹਂਤਵ੍ਯ ਇਤਿ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੪.
ਉਹ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮਾਰ ਨਾ, ਮਾਰ ਨਾ।'
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਾ ਰੋਦੀਰਿਤਿ ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਯਥਾऽਵਦਤ੍ ੧੪.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰੋ ਨਾ,' ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਆਖਿਆ।
ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚਾਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਮਾਤਰਂ ਰਿषਪੂਰਿਤਾਮ੍ ੧੪.
ਉਹ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸੁਪ੍ਤਾਥ ਸੁਚਿਰਂ ਵਾਤੇ ਧਿਨ੍ਨੋ ਗਰ੍ਭੋ ਮਯਾ ਤਵ ੧੪.
ਜਦ ਤੂੰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁੱਤੀ ਰਹੀ, ਮੈਂ ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸਤ੍ਯਂ ਭਵਤੁ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੈਃ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ੧੪.
ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਭੀ ਭੋਗਾਂਗਾ।
ਮਾ ਰੋਦੀਰਿਤਿ ਮੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਖ੍ਯਾਤਾਸ਼੍ਚ ਮਰੁਤਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ੧੪.
'ਰੋ ਨਾ' ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।
ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੈਰ੍ਗਤਵਾਨਿਂਦ੍ਰੋ ਦਿਗਂਤੇ ਵਾਯਵਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ੧੪.
ਇੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਹਵਾਵਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਦੇਹਿ ਸ਼ਕ੍ਰਹਂਤਾਰਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੧੪.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਦਦਾਸ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮृਤਾਮੇਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ੧੪.
ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ; ਉਹ ਬੱਚਾ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪੋਨਿष੍ਠਾ ਤੁ ਤਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ੧੪.
ਤੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰੇਗਾ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ।
ਵਜ੍ਰਾਂਗੋਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਃ ੧੪.
ਤੇਰੇ ਘਰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਵਜਰਾਂਗਾ ਨਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੇਗਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਸਮਾਚਰਤ੍ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਮਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਮਾਣਮਜੇਯਂ ਵਜ੍ਰਦੁਸ਼੍ਛਿਦਮ੍ ੧੪.
ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਅਜੇਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਅਟੁੱਟ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਮਾਤਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਤਃ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣ੍ਯਹਮ੍ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਾਂ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਬਹਵੋ ਮੇ ਹਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪੁਤ੍ਰਕ ੧੪.
'ਪੁੱਤ, ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।'
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਬਲੀ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਾਦੇਨਾਕृष੍ਯ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਂ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਂ ਯਥਾ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ ੧੪.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਕਸ਼ਯਪ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਮੁਂਚਾਮੁਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯਾਚਂਤਂ ਕਿਮਨੇਨ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ੧੪.
'ਪੁੱਤ, ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ; ਇਹ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?'