ਅਜਕਃ ਸ਼ਾਸਨਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚਾਂਤ੍ਯੋ ਭਵਸ੍ਤਥਾ ੧੪.
ਅਜਕਾ, ਸ਼ਾਸਨਾ, ਸ਼ਾਸਤਾ, ਸ਼ੰਭੂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਭਵ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰਂਗਿਰਸਃ ਸ੍ਵਧਾ ਪਤ੍ਨੀ ਪਿਤॄਨਥ ੧੪.
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਵਧਾ ਤੋਂ ਪਿਤਰ ਜਨਮੇ।
ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਅਰ੍ਚਿਸ਼੍ਚ ਦਿषਣਾ ਤਥਾ ੧੪.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ: ਅਰਚੀ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਣਾ।
ਪਤਂਗੀ ਯਾਮਿਨੀ ਤਾਮ੍ਰਾ ਤਿਮਿਸ਼੍ਚਾਰਿष੍ਟਨੇਮਿਨਃ ੧੪.
ਪਤੰਗੀ, ਯਾਮਿਨੀ, ਤਾਮਰਾ ਅਤੇ ਤਿਮੀ, ਇਹ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।
ਤਾਮ੍ਰਾਯਾਃ ਸ਼੍ਯੇਨਗृਧ੍ਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਿਮੇਰ੍ਯਾਦੋਗਣਾਸ੍ਤਥਾ ੧੪.
ਤਾਮਰਾ ਤੋਂ ਬਾਜ, ਗਿਦ, ਹੋਰ ਪੰਛੀ, ਤੇ ਤਿਮੀ ਤੋਂ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਨਾਮਾਨਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਮਾਤॄਣਾਂ ਸ਼ਂਕਰਾਣਿ ਚ ੧੪.
ਸੁਣੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਨਾਮ।
ਅਰਿष੍ਟਾ ਵਿਨਤਾ ਗ੍ਰਾਵਾ ਦਯਾ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਇਰਾ ੧੪.
ਅਰਿਸ਼ਟਾ, ਵਿਨਤਾ, ਗ੍ਰਾਵਾ, ਦਇਆ, ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਇਰਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਿਤੇਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ੧੪.
ਆਦਿਤਿਆ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੈਤਿਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਨਾਯੁषਸ੍ਤਥਾ ਜਾਤੋ ਦਨਾਯੁਸ਼੍ਚ ਗਣੋ ਬਲੀ ੧੪.
ਦਨਾਯੁ ਵੀ ਜਨਮਿਆ, ਦਨਾਯੁ ਦਾ ਸਮੂਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਵਿਨਤਾਸੂਤ ਅਰੁਣਂ ਗਰੁਡਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍ ੧੪.
ਵਿਨਤਾ ਨੇ ਅਰੁਣ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਤਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਯਾਸ਼੍ਚ ਇਰਾਯਾ ਭੂਰੁਹਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ੧੪.
ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਤੋਂ ਇਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਇਰਾ ਤੋਂ ਪੌਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵੌ ਤਨਯੌ ਯੌ ਚ ਦਿਤੇਸ੍ਤੌ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਹਤੌ ੧੪.
ਉਥੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਨਿਹਤਪੁਤ੍ਰਾ ਸਾ ਦਿਤਿਰਾਰਾਧ੍ਯ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍ ੧੪.
ਫਿਰ, ਦਿਤੀ, ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸਮਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਹਂਤਾਰਂ ਸ ਤਸ੍ਯਾ ਅਦਦਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ੧੪.
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਥਾ ਸਮਾਹਿਤਾ ੧੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੀ।
ਉਪਾਸਾਮਾਚਰਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾ ਚੈਨਮਨ੍ਵਮਨ੍ਯਤ ੧੪.
ਉਹ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਿਆ।
ਉਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤੋषਿਤਾ ਦਿਤਿਰੁਵਾਚ ੧੪.
ਦਿਤੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਮਿਮਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ੧੪.
ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹ ਵਾਭੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਦ੍ਰਯਾਵਿष੍ਟਾ ਚਰਣਾਕ੍ਰਾਂਤਮੂਰ੍ਧਜਾ ੧੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਪੈਰ ਲੱਗੇ।
ਤਤ੍ਤੁ ਰਂਧ੍ਰਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਯੋਗਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤਦਾਵਿਸ਼ਤ੍ ੧੪.
ਉਹ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋਗ ਦੀ ਮੂਰਤ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ।
ਏਕੈਕਂ ਚ ਪੁਨਃ ਖਣ੍ਡਂ ਚਕਾਰ ਮਘਵਾ ਤਤਃ ੧੪.
ਫਿਰ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਹਂਤਵ੍ਯੋ ਨ ਹਂਤਵ੍ਯ ਇਤਿ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੪.
ਉਹ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮਾਰ ਨਾ, ਮਾਰ ਨਾ।'
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਾ ਰੋਦੀਰਿਤਿ ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਯਥਾऽਵਦਤ੍ ੧੪.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰੋ ਨਾ,' ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਆਖਿਆ।
ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚਾਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਮਾਤਰਂ ਰਿषਪੂਰਿਤਾਮ੍ ੧੪.
ਉਹ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸੁਪ੍ਤਾਥ ਸੁਚਿਰਂ ਵਾਤੇ ਧਿਨ੍ਨੋ ਗਰ੍ਭੋ ਮਯਾ ਤਵ ੧੪.
ਜਦ ਤੂੰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁੱਤੀ ਰਹੀ, ਮੈਂ ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸਤ੍ਯਂ ਭਵਤੁ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੈਃ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ੧੪.
ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਭੀ ਭੋਗਾਂਗਾ।
ਮਾ ਰੋਦੀਰਿਤਿ ਮੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਖ੍ਯਾਤਾਸ਼੍ਚ ਮਰੁਤਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ੧੪.
'ਰੋ ਨਾ' ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।
ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੈਰ੍ਗਤਵਾਨਿਂਦ੍ਰੋ ਦਿਗਂਤੇ ਵਾਯਵਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ੧੪.
ਇੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਹਵਾਵਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਦੇਹਿ ਸ਼ਕ੍ਰਹਂਤਾਰਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੧੪.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਦਦਾਸ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮृਤਾਮੇਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ੧੪.
ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ; ਉਹ ਬੱਚਾ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ।