ਦਦੋ ਸ ਦਸ਼ ਧਰ੍ਮਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦਸ ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਤੇਰਾਂ।
ਭੂਤਾਂਗਿਰਃ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵੇਦ੍ਵੇ ਚੈਵ ਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ ੧੪.
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੂਤ, ਅੰਗੀਰਸ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦੋ-ਦੋ ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਯਾਸਾਂ ਪ੍ਰਸੂਤਿਪ੍ਰਭਵਾ ਲੋਕਾ ਆਪੂਰਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ੧੪.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਭਰ ਗਏ।
ਵਸੁਰ੍ਸੁਹੂਰ੍ਤਾ ਸਂਕਲ੍ਪਾ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸੁਤਾਞ੍ਛृਣੁ ੧੪.
ਵਸੁ, ਸੁਹੂਰਤਾ ਤੇ ਸੰਕਲਪਾ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ।
ਵਿਦ੍ਯੋਤ ਆਸੀਲ੍ਲਂਬਾਯਾਂ ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨਵਃ ੧੪.
ਲੰਬਾ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕੀ, ਫਿਰ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਈ।
ਭੁਵੋ ਦੁਰ੍ਗਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਨਂਦਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤੋऽਭਵਤ੍ ੧੪.
ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੁਰਗਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਤੇ ਨੰਦਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸਾਧ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਾਧ੍ਯਾਯਾ ਅਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ ੧੪.
ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਧਿਆ ਜਨਮੇ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਥਸਿੱਧੀ ਸੀ।
ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਯੌ ਤੌ ਜ੍ਞਾਨਵਿਦੋ ਜਨਾਃ ੧੪.
ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਉਹ ਦੋ ਹਨ।
ਯੇ ਵੈ ਫਲਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਕਾਲਜਮ੍ ੧੪.
ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰੂਪਾਸੂਤ ਤਨਯਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਨੇਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ੧੪.
ਸੁਰੂਪਾ ਨੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਜਕਃ ਸ਼ਾਸਨਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚਾਂਤ੍ਯੋ ਭਵਸ੍ਤਥਾ ੧੪.
ਅਜਕਾ, ਸ਼ਾਸਨਾ, ਸ਼ਾਸਤਾ, ਸ਼ੰਭੂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਭਵ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰਂਗਿਰਸਃ ਸ੍ਵਧਾ ਪਤ੍ਨੀ ਪਿਤॄਨਥ ੧੪.
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਵਧਾ ਤੋਂ ਪਿਤਰ ਜਨਮੇ।
ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਅਰ੍ਚਿਸ਼੍ਚ ਦਿषਣਾ ਤਥਾ ੧੪.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ: ਅਰਚੀ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਣਾ।
ਪਤਂਗੀ ਯਾਮਿਨੀ ਤਾਮ੍ਰਾ ਤਿਮਿਸ਼੍ਚਾਰਿष੍ਟਨੇਮਿਨਃ ੧੪.
ਪਤੰਗੀ, ਯਾਮਿਨੀ, ਤਾਮਰਾ ਅਤੇ ਤਿਮੀ, ਇਹ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।
ਤਾਮ੍ਰਾਯਾਃ ਸ਼੍ਯੇਨਗृਧ੍ਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਿਮੇਰ੍ਯਾਦੋਗਣਾਸ੍ਤਥਾ ੧੪.
ਤਾਮਰਾ ਤੋਂ ਬਾਜ, ਗਿਦ, ਹੋਰ ਪੰਛੀ, ਤੇ ਤਿਮੀ ਤੋਂ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਨਾਮਾਨਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਮਾਤॄਣਾਂ ਸ਼ਂਕਰਾਣਿ ਚ ੧੪.
ਸੁਣੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਨਾਮ।
ਅਰਿष੍ਟਾ ਵਿਨਤਾ ਗ੍ਰਾਵਾ ਦਯਾ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਇਰਾ ੧੪.
ਅਰਿਸ਼ਟਾ, ਵਿਨਤਾ, ਗ੍ਰਾਵਾ, ਦਇਆ, ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਇਰਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਿਤੇਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ੧੪.
ਆਦਿਤਿਆ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੈਤਿਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਨਾਯੁषਸ੍ਤਥਾ ਜਾਤੋ ਦਨਾਯੁਸ਼੍ਚ ਗਣੋ ਬਲੀ ੧੪.
ਦਨਾਯੁ ਵੀ ਜਨਮਿਆ, ਦਨਾਯੁ ਦਾ ਸਮੂਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਵਿਨਤਾਸੂਤ ਅਰੁਣਂ ਗਰੁਡਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍ ੧੪.
ਵਿਨਤਾ ਨੇ ਅਰੁਣ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਤਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਯਾਸ਼੍ਚ ਇਰਾਯਾ ਭੂਰੁਹਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ੧੪.
ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਤੋਂ ਇਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਇਰਾ ਤੋਂ ਪੌਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵੌ ਤਨਯੌ ਯੌ ਚ ਦਿਤੇਸ੍ਤੌ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਹਤੌ ੧੪.
ਉਥੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਨਿਹਤਪੁਤ੍ਰਾ ਸਾ ਦਿਤਿਰਾਰਾਧ੍ਯ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍ ੧੪.
ਫਿਰ, ਦਿਤੀ, ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸਮਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਹਂਤਾਰਂ ਸ ਤਸ੍ਯਾ ਅਦਦਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ੧੪.
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਥਾ ਸਮਾਹਿਤਾ ੧੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੀ।
ਉਪਾਸਾਮਾਚਰਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾ ਚੈਨਮਨ੍ਵਮਨ੍ਯਤ ੧੪.
ਉਹ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਿਆ।
ਉਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤੋषਿਤਾ ਦਿਤਿਰੁਵਾਚ ੧੪.
ਦਿਤੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਮਿਮਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ੧੪.
ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹ ਵਾਭੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਦ੍ਰਯਾਵਿष੍ਟਾ ਚਰਣਾਕ੍ਰਾਂਤਮੂਰ੍ਧਜਾ ੧੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਪੈਰ ਲੱਗੇ।
ਤਤ੍ਤੁ ਰਂਧ੍ਰਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਯੋਗਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤਦਾਵਿਸ਼ਤ੍ ੧੪.
ਉਹ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋਗ ਦੀ ਮੂਰਤ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ।