ਬਕੋਲੂਕਗृਧ੍ਰਕੂਰ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ੧੩.
ਬਕਾ, ਉੱਲੂ, ਗਿਧ, ਕਛੂਆ ਅਤੇ ਇੰਦਰਦਿਉਮਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਲੋਮਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਾਰ੍ਕਂਡੋ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੌ ਭਵਿष੍ਯਤਃ ੧੩.
ਲੋਮਸ਼ ਅਤੇ ਮਾਰਕੰਡੇ ਵੀ—ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਣਗੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਮਹਾਕਾਲਾਖ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਤ ੧੩.
ਇੰਦਰਦਿਉਮਨੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਮ੍ਯਮਤੁਲਂ ਲਿਂਗਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ ੧੩.
ਇਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲਿੰਗ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਇਉਂ ਆਖਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਨਂਦਤਾਚ੍ਛਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ ੧੩.
ਇੰਦਰਦਿਉਮਨੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਅਣਗਿਣਤ ਸਮਿਆਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਤ੍ਰ ਯੋ ਨਿਯਤਂ ਲਿਂਗਮੈਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ੧੩.
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇੰਦਰਦਿਉਮਨ ਲਿੰਗ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹ ਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪਂਚਭਿਃ ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰਃ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਲਾ ਉਹ, ਉਹਨਾਂ ਪੰਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ—
ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਰਾਜਾਭੂਦਿਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹੀਪਤਿਃ ੧੩.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਦੁਯਮਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂਵਿਧਃਸ ਪੁਣ੍ਯੋऽਯਂ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮਃ ੧੩.
ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਤ੍ਰ ਸਂਗਮੇ ਯਸ਼੍ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਰਃ ੧੩.
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਸ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਇੰਦਰਦੁਯਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧਹਰਂ ਲਿਂਗਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ ੧੩.
ਇਹ ਲਿੰਗ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤੀਦਮੁਕ੍ਤਂ ਤਵ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਸਂਗਮਸ੍ਯ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਕੁਮਾਰਨਾਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਕਥਾਂਤਰੇ ੧੪.
ਕੁਮਾਰਨਾਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ—
ਤਾਰਕਂ ਵਿਨਿਹਤ੍ਯੈਵ ਵਜ੍ਰਾਂਗਤਨਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ੧੪.
ਵਜਰਾਂਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ—
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਪੂਜਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਂਦਨੈਃ ੧੪.
ਦਰਸ਼ਨ, ਸੁਣਨ, ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ—
ਅਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਯੀ ਰਮ੍ਯਾ ਕਥੇਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ ੧੪.
ਇਹ ਕਥਾ ਬੜੀ ਅਜੀਬ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਜ੍ਰਾਂਗਃ ਕੋਪ੍ਯਸੌ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕਿਂਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚ ਤਾਰਕਃ ੧੪.
ਉਹ ਦੈਤ ਵਜਰਾਂਗ ਕੌਣ ਸੀ, ਤੇ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਸੀ?
ਕਥਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਕੁਮਾਰੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ੧੪.
ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਕਿਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ?
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕੁਮਾਰਾਯ ਸੇਨਾਨ੍ਯੇ ਚੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ ੧੪.
ਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਸੈਨਾ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ—
ਮਾਨਸੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ੧੪.
ਮਾਨਸੋ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ।
ਦਦੋ ਸ ਦਸ਼ ਧਰ੍ਮਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦਸ ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਤੇਰਾਂ।
ਭੂਤਾਂਗਿਰਃ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵੇਦ੍ਵੇ ਚੈਵ ਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ ੧੪.
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੂਤ, ਅੰਗੀਰਸ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦੋ-ਦੋ ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਯਾਸਾਂ ਪ੍ਰਸੂਤਿਪ੍ਰਭਵਾ ਲੋਕਾ ਆਪੂਰਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ੧੪.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਭਰ ਗਏ।
ਵਸੁਰ੍ਸੁਹੂਰ੍ਤਾ ਸਂਕਲ੍ਪਾ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸੁਤਾਞ੍ਛृਣੁ ੧੪.
ਵਸੁ, ਸੁਹੂਰਤਾ ਤੇ ਸੰਕਲਪਾ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ।
ਵਿਦ੍ਯੋਤ ਆਸੀਲ੍ਲਂਬਾਯਾਂ ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨਵਃ ੧੪.
ਲੰਬਾ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕੀ, ਫਿਰ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਈ।
ਭੁਵੋ ਦੁਰ੍ਗਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਨਂਦਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤੋऽਭਵਤ੍ ੧੪.
ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੁਰਗਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਤੇ ਨੰਦਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸਾਧ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਾਧ੍ਯਾਯਾ ਅਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ ੧੪.
ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਧਿਆ ਜਨਮੇ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਥਸਿੱਧੀ ਸੀ।
ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਯੌ ਤੌ ਜ੍ਞਾਨਵਿਦੋ ਜਨਾਃ ੧੪.
ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਉਹ ਦੋ ਹਨ।
ਯੇ ਵੈ ਫਲਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਕਾਲਜਮ੍ ੧੪.
ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰੂਪਾਸੂਤ ਤਨਯਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਨੇਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ੧੪.
ਸੁਰੂਪਾ ਨੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।