ਅਪ੍ਯਨ੍ਨਜਂ ਚ ਮਨਵੋ ਗਿਰਿਸ਼ੇਤਿ ਚ ਨਾਮ ਚ ੧੩.
ਮਨੂਆਂ ਨੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਜਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਗਿਰਿਸ਼' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਯਵਜਂ ਦੇਵਲੋ ਲਿਂਗਂ ਪਤਿਮਿਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮ ਚ ੧੩.
ਦੇਵਲ ਨੇ ਜੌ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਪਤੀ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨੋ ਬਾਣਲਿਂਗਂ ਹਿਰਣ੍ਯਭੁਜਨਾਮ ਚ ੧੩.
ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਨੇ ਬੰਸ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਹਿਰਣਯਭੁਜ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿष੍ਪਾਵਜਂ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਲਿਂਗਨਾਮ ਚ ਦਿਕ੍ਪਤਿਮ੍ ੧੩.
ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਛਿਲਕੇ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਦਿਕਪਤੀ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਰਾਜਮਾषਮਯਂ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਨਾਮ ਭੂਤਪਤਿਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ੧੩.
ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਮਾਸ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਭੂਤਪਤੀ' ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਗੌਤਮੋ ਗੋਰਜਮਯਂ ਨਾਮ ਗੋਪਤਿਰੇਵ ਚ ੧੩.
ਗੌਤਮ ਨੇ ਗਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਗੋਪਤੀ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਕਂਦਃ ਪਾषਾਣਲਿਂਗਂ ਚ ਨਾਮ ਸੇਨਾਨ੍ਯ ਏਵ ਚ ੧੩.
ਸਕੰਧ ਨੇ ਪਥਰ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸੇਨਾ-ਨੀ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਮਯਂ ਯਜ੍ਵਾ ਸ੍ਰੁਵਹਸ੍ਤੇਤਿ ਨਾਮ ਚ ੧੩.
ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਪੂਰੇਡਾ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸਰੂਹਸਤ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਯਵਾਂਕੁਰਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ਭਰ੍ਗਦੈਤ੍ਯੇਤਿ ਨਾਮ ਚ ੧੩.
ਜਾਮਦਗਨ ਨੇ ਜੌ ਦੇ ਅੰਕੁਰ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਭਰਗਦੈਤ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਮਾਂਧਾਤਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਲਿਂਗਂ ਨਾਮ ਬਾਹੁਯੁਗੇਤਿ ਚ ੧੩.
ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਸ਼ੱਕਰ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਬਾਹੁਯੁਗ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸਾਧ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤृਮਯਂ ਲਿਂਗਂ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਵਪਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ੧੩.
ਸਾਧਿਆਂ ਨੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਵਿਸ਼ਵਪਤੀ' ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਪृਥੁਸ੍ਤਥਾ ਲਿਂਗਂ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣਾਭਿਧਮ੍ ੧੩.
ਤਾਰਕਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਥੂ ਨੇ ਇਕ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਸਹਸਰਚਰਣ' ਆਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪृਥਿਵੀ ਮੇਰੁਲਿਂਗਂ ਚ ਦ੍ਵਿਤਨੁਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਨਾਮ ਚ ੧੩.
ਪ੍ਰਥਵੀ ਨੇ ਮੇਰੂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਇਹੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ऋषਯੋ ਜ੍ਞਾਨਲਿਂਗਂ ਚ ਚਿਰਸ੍ਥਾਨੇਤਿ ਨਾਮ ਚ ੧੩.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਚਿਰਸਥਾਨ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਗੋਰੋਚਨਮਯਂ ਸ਼ੇषੋ ਨਾਮ ਪਸ਼ੁਪਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ੧੩.
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਲ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਪਸ਼ੁਪਤੀ' ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਕਾਲਕੂਟਾਖ੍ਯਂ ਬਹੁਰੂਪੇਤਿ ਨਾਮ ਚ ੧੩.
ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਕਾਲਕੂਟ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਬਹੁਰੂਪ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰृਂਗੀ ਵਿषਮਯਂ ਪਦ੍ਮੋ ਨਾਮ ਧੂਰ੍ਜਟਿਰੇਵ ਚ ੧੩.
ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਪਦਮ ਧੂਰਜਟੀ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਰਦਂ ਚ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀ ਨਾਮ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕ ਏਵ ਚ ੧੩.
ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪਾਰਦੇ ਤੋਂ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਤ੍ਰਯੰਬਕ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਕਿਂ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਯਦ੍ਯਤ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਭੂਤਿਮਤ੍ ੧੩.
ਇਹੋ ਜਿਹਾ, ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਜੀਵ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਭਸ੍ਮਨੋ ਯਦਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਨੀਰਸੇਵਨਾਤ੍ ੧੩.
ਜੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰਾਖ ਨੂੰ ਦਰਖ਼ਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਸ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਭਵੇਨ੍ਮਤਿਃ ੧੩.
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਨ ਧਰਮ, ਧਨ, ਸੁਖ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਵੇ—
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯਂ ਪ੍ਰਾਤਃਪ੍ਰਾਤਃ ਪਠਿष੍ਯਤਿ ੧੩.
ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ਤਰੁਦਰੀਆ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਨਾਤਃ ਪਰਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਕਿਂਚਿਦਸ੍ਤਿ ਮਹਾਫਲਮ੍ ੧੩.
ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਵਾਚਾ ਚ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਮਨਸਾ ਵਾਪ੍ਯੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੧੩.
ਜੋ ਪਾਪ ਬੋਲ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਕਮਾਇਆ ਗਿਆ—
ਰੋਗਾਰ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗਾਦ੍ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ ੧੩.
ਜੋ ਰੋਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸ਼ਤੇਨ ਯਃ ਕੁਮ੍ਭੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਾਵਦ੍ਭਿਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੧੩.
ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸੌ ਘੜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੇਤਚ੍ਚ ਸ਼ਤਮਾਰਾਧਕਾਸ੍ਤਥਾ ੧੩.
ਅਤੇ ਸੌ ਲਿੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸੌ ਪੂਜਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ—
ਵਿਸ਼ੇषਾਦੇषੁ ਲਿਂਗੇषੁ ਯਃ ਪਠਿष੍ਯਤਿ ਪਂਚਸੁ ੧੩.
ਜੋ ਪੰਜ ਖਾਸ ਲਿੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੈਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਤੇऽਪਿ ਗੁਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੀਭੂਯ ਸ਼ਂਕਰਃ ੧੩.
ਫਿਰ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।