ਸਰ੍ਵਯੋਗਸਮਾਵਾਪਃ ਸਥਂਚਿਦਪਿ ਲਭ੍ਯਤੇ ੧੩.
ਤਾਂ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਮਿਲੇ।
ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਸਰ੍ਗੇ ਪੂਜਯੀਤ ਯਥਾਵਿਧਿ ੧੩.
ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਾਕਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਯੇ ੧੩.
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਲਈ।
ਪਿਂਡਦਾਨਂ ਗਯਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਧਿਕਂ ਪਾਂਡੁਨਂਦਨ ੧੩.
ਇਥੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਗਯਾ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ।
ਪਿਤॄਣਾਮਕ੍ਸ਼ਯਾ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਦਿਵਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ੧੩.
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸਮਧਿਕਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮਃ॥ ੧੩.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਪੂਣ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਰੇਤੋ ਮृਡਯਾ ਚ ਦੇਹੇ ਰੇਤੋਧਾ ਵਿष੍ਣੁਰਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਿਃ ੧੩.
ਅੱਗ ਬੀਜ ਹੈ, ਮ੍ਰਿਡਾ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਹੈ, ਰੇਤੋਧਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਨਾਭੀ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਮੁਖਂ ਚ ਯਃ ਸਰ੍ਵਨਦੀषੁ ਪੁਣ੍ਯਃ ਪਾਥੋਧਿਰਂਬਾ ਪ੍ਰਵਰਾ ਮਹੀ ਚ ੧੩.
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਫ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਧਰਤੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਾ ਰਸ੍ਯਾਃ ਪਯੋਵਾਹਾਃ ਪਿਤृਪ੍ਰੀਤਿਪ੍ਰਦਾਃ ਸ਼ਭਾਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਜਨ੍ਮਾ ਰਾਵਤੀ॥ ੧੩.
ਤਾਂਬਾ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰਦੁਯਮਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਣੀ ਧੀ ਰਾਵਤੀ ਹੈ।
ਮਹੀਪਰ੍ਣਾ ਮਹੀਸ਼ृਂਗਾ ਗਂਗਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਵਾਹਿਨੀ ੧੩.
ਮਹੀਪਰਣਾ, ਮਹੀਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ ੧੩.
ਨ੍ਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹੀਦੋਹੇ ਮਹਾਨਂਦਸਂਦੋਹੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਹਿਨਿ ੧੩.
ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕਂਕਣਂ ਰਜਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯੋऽਤ੍ਰ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪਤੇ ਨਰਃ ੧੩.
ਜੋ ਇੱਥੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਕੰਗਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ,
ਮਹੀਂ ਚ ਸਾਗਰਂ ਚੈਵ ਰੌਪ੍ਯਕਂਕਣ ਪੂਜਯਾ ੧੩.
ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਕੰਗਣ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ੧੩.
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ,
ਵਿਵਾਦੇ ਚ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਅਪਰਾਧੀ ਚ ਯੋ ਮਤਃ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯਾਘੋਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਨਾਭਿਪ੍ਰਮਾਣਕੇ ੧੩.
ਭਿਆਨਕ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਮਾਪ ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਯਦਿ ਧਰ੍ਮੋऽਤ੍ਰ ਸਤ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਚੇਤ੍ਸਂਗਮਸ੍ਤ੍ਵਸੌ ੧੩.
ਜੇ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸਕਲਂ ਤਤਃ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਪੂਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਰੱਖੋ।
ਸਪ੍ਤਾਹਾਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਪਿ ਤਾਵਨ੍ਨਿਰ੍ਦੋषਵਾਨ੍ਮਤਃ ੧੩.
ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਦ ਤੱਕ ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸੁਬਹਵੋ ਗਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ੧੩.
ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਪਂਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕੁਰੁਤੇ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਂਚਪਾਤਕੈਃ ੧੩.
ਉਹ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੰਜ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤृਯਜ੍ਞਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯੋ ਚ ਤੇषਾਮਾਰਾਧਨੇ ਕ੍ਰਮਮ੍ ੧੩.
ਪਤੀ ਦੀ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਯਜਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਕਰਮ।
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਸਮੁਦ੍ਰੈਕਪੂਰਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ਮੁਨਿਃ ੧੩.
ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਹੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼ਿਵਂ ਵਿਹਾਯ ਯੋ ਹ੍ਯਾਨ੍ਯਦਸਤ੍ਕਿਂਚਿਦੁਪਾਸਤੇ ੧੩.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਝੂਠੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤਿਮਯਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍ ੧੩.
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਤਂ ਪਿਤਰਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਤਰਮਂ ਬਿਕਾਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ [http://%5Bhttps://www.youtube.com/watch?v=QO_dukpU5xo&t=4729s%20ਅਪ੍ਤੋਰ੍ਯਾਮ%20ਸੋਮਯਾਗੇ%20ਅਗ੍ਨਿਚਯਨੇ%20ਪਞ੍ਚਮੀ%20ਚਿਤ੍ਯਾਂ%20ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯਮ੍%5D ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯ]ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍॥ ੧੩.
ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਯਦਿ ਪਾਪਾਨਾਮਿਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਪਰਮ੍ ੧੩.
ਸੁਣੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੁੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ—
ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨਮਿਤਿ ਚ ਨਾਮ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਾਜਤੇ ੧੩.
‘ਜਗਤਪ੍ਰਧਾਨ’ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਚਮਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਨਕਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪੂਜ੍ਯਾਜਯੁਰ੍ਜਗਦ੍ਗਤਿਮ੍ ੧੩.
ਸਨਕ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।