ਕੇਵਲਂ ਪਾਠ ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਸ਼੍ਚ ਸਂਤੁष੍ਯਤੇ ਨਰਃ ੧੩.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਨ ਚ੍ਛਂਦਾਂਸਿ ਵृਜਿਨਾਤ੍ਤਾਰਯਂਤਿ ਮਾਯਾਵਿਨਂ ਮਾਯਯਾऽऽਵਰ੍ਤਮਾਨਮ੍ ੧੩.
ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਝੂਠ ਤੇ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਰ੍ਗਾਯ ਬਦ੍ਧਕਕ੍ਸ਼ੋ ਯਃ ਪਾਠਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ੧੩.
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸੁਰਗ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਥਾ ਮਹ੍ਯਮਨਯਂ ਸੋਢੁਮਰ੍ਹਸਿ ੧੩.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਹਿਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਵृਥੇਦਂ ਭਾषਿਤਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਨ ਯਤ੍ਸਮਮ੍ ੧੩.
ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਾਜਿਵਾਰਣਲੋਹਾਨਾਂ ਕਾष੍ਠਪਾषਾਣਵਾਸਸਾਮ੍ ੧੩.
ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਲੋਹੇ, ਲੱਕੜ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ,
ਅਨ੍ਯੇ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਾਕृਤਾ ਲੋਕਾ ਬਹੁਪਾਪਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵਤੇ ੧੩.
ਜੇ ਹੋਰ ਆਮ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨੋਬੁਦ੍ਧੀ ਤਥੈਵ ਚ ੧੩.
ਸ਼ਾਸਤਰ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਤਤੋ ਵਿਧਾਤੁਃ ਕੋ ਦੋषਸ੍ਤ ਏਵ ਖਲੁ ਦੁਰ੍ਭਗਾਃ ੧੩.
ਫਿਰ ਰਚਨਹਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਦਰਅਸਲ, ਉਹੀ ਨਸੀਬਾਂ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਯਦ੍ਯਦਾਚਰਤਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਤਦੇਵੇਤਰੋ ਜਨਃ ੧੩.
ਜੋ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਦਾ ਮਹਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਚ ਪਰਾਰ੍ਥਤਃ ੧੩.
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੀਡਿਤੋऽਹਂ ਘੋਰੇਣ ਵਚਸਾ ਮੁਨੇ ੧੩.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ,
ਨਕੁਲੋऽਸੀਤਿ ਮਾਮਾਹ ਭਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਲਾਧਮਃ ੧੩.
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਨਕੁਲ ਹੈ,' ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋ।
ਇਤਿ ਵਾਚਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਭਾਵ੍ਯਰ੍ਥਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ੧੩.
ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਸਮਝ ਕੇ,
ਦੁਰਾਚਾਰਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਨਿਘृਣਸ੍ਯਾਤਿਵਾਦਿਨਃ ੧੩.
ਮੰਦ ਚਲਣ, ਪਾਪੀ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀ,
ਸੋऽਥ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਭਰ੍ਤृਯਜ੍ਞ ਇਤਿ ਦ੍ਵਿਜਃ ੧੩.
ਫਿਰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਮਾਲਕ ਦਾ ਯਜਨ ਹੈ।'
ਤਤ੍ਰ ਪਾਸ਼ੁਪਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਰਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ ੧੩.
ਉਥੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ,
ਯੋ ਹਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ ੧੩.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਥਾਯਥਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਸੌ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪਰਿਪਸ਼੍ਯਤਿ ੧੩.
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਭਰ੍ਤृਯਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਰਾਧਨਾਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ੧੩.
ਉਥੇ ਹੀ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰਾਹੀਂ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਭ੍ਰੁਂ ਚ ਨਕੁਲਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਦੁष੍ਟਜਨ੍ਮਤਃ ੧੩.
ਬਭਰੂ ਨੇ ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੰਦ ਜਨਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਚੁਕਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਜਧ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮਮ੍ ੧੩.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਯਯਾਵਭਿਮਤਂ ਦ੍ਵਿਜਃ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੰਵਰਤ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨਾਹ ਸ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਗਣਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਸ਼ਾਂਭਵਾਨ੍ ੧੩.
ਫਿਰ, ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭਵਨ੍ਤੋऽਭ੍ਯਾਗਤਾ ਯਤ੍ਰ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮਃ ੧੩.
ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਆ ਗਏ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਜਾਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹੀਸਾਗਰ ਸਂਗਮੇ ੧੩.
ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦਾਤ੍ਰ ਸ੍ਤਾਨਕਂ ਚਕ੍ਰੇ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਨਾਰਦਃ ਪੁਰਾ ੧੩.
ਇਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਕ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਯਦਾ ਭਵੇਤ੍ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਵਤੀ—
ਯਦਿ ਸ਼੍ਰਾਵਣਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਦਿਨੇ ਸ਼ੁਭਾ ੧੩.
ਜੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਵਤੀ—
ਤਸ੍ਯਾਮੇਵ ਤਿਥੌ ਯੋਗੋ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੋ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ ੧੩.
ਉਸੇ ਤਿਥੀ ਤੇ, ਜੇ ਜੋੜ ਜਾਂ ਵਯਤੀਪਾਤ ਹੋਵੇ—