ਯਥਾ ਪੁष੍ਪਗृਹੇ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ੍ਯਂਗ ਫਾਲ੍ਗੁਨ ੧੩.
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਫਾਲਗੁਨ,
ਸਂਵਰ੍ਤਸ੍ਤਾਨ੍ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਮੁਖਾਨਿਤਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪਰ੍ਯਟਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਤ ਚੈਵ ਮੇ॥ ੧੩.
ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਮਾਰਕੰਡੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਭਿਖ ਲਈ ਘੁੰਮਾਂਗਾ; ਮੈਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੱਸੋ।'
ਸ਼ਾਪਭ੍ਰष੍ਟਾ ਵਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਸ੍ਤਵਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍ ੧੩.
ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ ਗਿਰ ਗਏ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵਾਂਗੇ।
ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ੧੩.
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੁਮਾਰਾਯ ਦੁਰ੍ਗਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ੧੩.
ਕੁਮਾਰਾ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ,
ਅਮੁਨਾ ਰਾਜਸਿਂਹੇਨ ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਧੀਮਤਾ ੧੩.
ਇਸ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ,
ਤਦਾ ਸਂਤਾਪ੍ਯਮਾਨਾਯਾ ਭੁਵਃ ਕਾष੍ਠਸ੍ਯ ਵੈ ਯਥਾ ੧੩.
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੁੱਖੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ,
ਮਹੀਨਾਮ ਨਦੀ ਚ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿਕਾਨਿਚਿਤ੍ ੧੩.
ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਵੀ ਹਨ,
ਮਹੀਨਾਮ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦੇਸ਼ੇ ਮਾਲਵਕਾਭਿਧੇ ੧੩.
ਮਾਲਵਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ,
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹੀਨਾਮ ਮਹਾਨਦੀ ੧੩.
ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ,
ਵਾਰਾਣਸੀ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਂਗਾ ਰੇਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ॥ ੧੩.
ਵਾਰਾਣਸੀ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਗੰਗਾ, ਰੇਵਾ, ਸਰਸਵਤੀ,
ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਨਿਰ੍ਵਿਧ੍ਯਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾ ਇਰਾਵਤੀ ੧੩.
ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਨਿਰਵਿਧਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਇਰਾਵਤੀ,
ਗਯਾ ਗੋਦਾਵਰੀ ਚੈਵ ਅਰੁਣਾ ਵਰੁਣਾ ਤਥਾ ੧੩.
ਗਯਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਅਤੇ ਅਰੁਣਾ, ਵਰੁਣਾ ਵੀ,
ਸਹਸ੍ਰਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚੈਵ षਟ੍ਸ਼ਤਾਨਿ ਤਥੈਵ ਚ ੧੩.
ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਛੇ ਸੌ ਵੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ ੧੩.
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਏਕਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਯਦਿ ਸਂਯੋਗਮਿਚ੍ਛਥ ੧੩.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਇਕ ਥਾਂ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਣ,
ਅਹਂ ਚਾਪਿ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬਹੂਨ੍ਵਰ੍षਗਣਾਨ੍ਪੁਰਾ ੧੩.
ਮੈਂ ਵੀ, ਉਸੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ,
ਸ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਸਮੀਪਸ੍ਥਃ ਪਿਸ਼ੁਨਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ੧੩.
ਉਹ ਉਥੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿੰਦਕ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਬਹੂਨਾਂ ਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍ ੧੩.
ਇਥੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹਾਂ।
ਪੁਨਰਤ੍ਰਾਪਿ ਮਾਂ ਨੂਨਂ ਕਥਯਿष੍ਯਤਿ ਨਾਰਦਃ ੧੩.
ਇਥੇ ਵੀ, ਨਾਰਦ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ।
ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਨ ਚਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਵਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ੧੩.
ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਇਥੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚੋਂ, ਕਦੇ ਵੀ—
ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯੇਣ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਮੇ ਕਾਰਣਾਂ ਤਰੇ ੧੩.
ਦੇਵ ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਵਲੋਂ, ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ—
ਅਵਿਦ੍ਯਾਂਤਰ੍ਗਤੈਰ੍ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਨ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ੧੩.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਗਿਆਨ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਯਜਨ-ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ।
ਸਮਿਤ੍ਪੁष੍ਪਕੁਸ਼ਪ੍ਰਾਯੈਃ ਸਾਧਨੈਰ੍ਯਦ੍ਯਚੇਤਨੈਃ ੧੩.
ਸਮਿੱਥ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ, ਜਿਹੜੇ ਜੜਤੂ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ—
ਤਦ੍ਯੂਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਨृਪਾਨੁਗਾਃ ੧੩.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਜਾਓ।
ਸ ਹਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਿਥੇਃ ਪੁਰ੍ਯਾਂ ਵਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੧੩.
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਥਿਲਾ ਨਗਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਉਤਮ ਆਸ਼੍ਰਮ ਸੀ।
ਗਾਰ੍ਗਿ ਰਕ੍ਸ਼ ਪਯੋ ਭਦ੍ਰੇ ਨਕੁਲੋऽਯਮੁਪੇਤਿ ਚ ੧੩.
ਗਾਰਗੀ, ਦੁਧ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਕੁਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਕੁਲਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਹਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਨਕੁਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸੀ।
ਅਹੋ ਵਾ ਧਿਗ੍ਧਿਗਿਤ੍ਯੇਵ ਭੂਯੋ ਧਿਗਿਤਿ ਚੈਵ ਹਿ ੧੩.
ਹਾਏ, ਸ਼ਰਮ! ਸ਼ਰਮ! ਮੁੜ ਵੀ ਸ਼ਰਮ ਹੀ ਹੈ!
ਕਥਂ ਤੇ ਨਾਮ ਪਾਪਾਨਿ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ ੧੩.
ਇਹ ਮੰਦ ਲੋਕ ਪਾਪ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ?