ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮਿਤਿ ਜਲ੍ਪਂਤੋ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਗਮ੍ ੧੩.
ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਕ ਪਲ ਰੁਕੋ!'
ਸਮਯਾ ਮਾਮਰੇ ਭੋऽਦ੍ਯ ਨਾਗਂਤਵ੍ਯਂ ਨ ਵੋ ਹਿਤਮ੍ ਕੁਪਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੇਨਾਖ੍ਯਾਤੋऽਹਮਿਤ੍ਯੁਤ॥ ੧੩.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਓ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ?'
ਨਿਵੇਦਯਤ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮੇ ਯਥਾ ਭਸ੍ਮ ਕਰੋਮਿ ਤਮ੍ ੧੩.
ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਅਥ ਪ੍ਰਕਂਪਿਤਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਨਾਰਦੇਨੇਤਿ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍ ੧੩.
ਡਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।'
ਲੋਕਾਨਾਂ ਯੇਨ ਸਾਪਾਗ੍ਨੌ ਭਸ੍ਮਸ਼ੇषਂ ਕਰੋਮਿ ਤਮ੍ ੧੩.
ਜਿਸ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਸ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍ ੧੩.
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਵਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਅਹਮਪ੍ਯੇਵਮੇਵਾਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾ ਤੇਨ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤਮ੍ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਕੰਮ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਦਿ ਨਾਰਦ ਦੇਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਸਿ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ ੧੩.
ਜੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋ,
ਨ ਹੁਤਾਸ਼ਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਵਾ ਵਾਯੁਰ੍ਵਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਵਤਃ ੧੩.
ਨਾ ਤਾਂ ਅੱਗ, ਨਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਾ ਹਵਾ, ਨਾ ਰੁੱਖ, ਨਾ ਪਹਾੜ—
ਪੁਨਰੇਤਤ੍ਕृਤਂ ਚਾਪਿ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਮਨ੍ਯਤੇ ਯਥਾ ੧੩.
ਇਹ ਕੰਮ ਸੰਵਰਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪੁष੍ਪਗृਹੇ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ੍ਯਂਗ ਫਾਲ੍ਗੁਨ ੧੩.
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਫਾਲਗੁਨ,
ਸਂਵਰ੍ਤਸ੍ਤਾਨ੍ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਮੁਖਾਨਿਤਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪਰ੍ਯਟਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਤ ਚੈਵ ਮੇ॥ ੧੩.
ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਮਾਰਕੰਡੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਭਿਖ ਲਈ ਘੁੰਮਾਂਗਾ; ਮੈਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੱਸੋ।'
ਸ਼ਾਪਭ੍ਰष੍ਟਾ ਵਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਸ੍ਤਵਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍ ੧੩.
ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ ਗਿਰ ਗਏ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵਾਂਗੇ।
ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ੧੩.
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੁਮਾਰਾਯ ਦੁਰ੍ਗਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ੧੩.
ਕੁਮਾਰਾ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ,
ਅਮੁਨਾ ਰਾਜਸਿਂਹੇਨ ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਧੀਮਤਾ ੧੩.
ਇਸ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ,
ਤਦਾ ਸਂਤਾਪ੍ਯਮਾਨਾਯਾ ਭੁਵਃ ਕਾष੍ਠਸ੍ਯ ਵੈ ਯਥਾ ੧੩.
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੁੱਖੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ,
ਮਹੀਨਾਮ ਨਦੀ ਚ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿਕਾਨਿਚਿਤ੍ ੧੩.
ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਵੀ ਹਨ,
ਮਹੀਨਾਮ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦੇਸ਼ੇ ਮਾਲਵਕਾਭਿਧੇ ੧੩.
ਮਾਲਵਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ,
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹੀਨਾਮ ਮਹਾਨਦੀ ੧੩.
ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ,
ਵਾਰਾਣਸੀ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਂਗਾ ਰੇਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ॥ ੧੩.
ਵਾਰਾਣਸੀ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਗੰਗਾ, ਰੇਵਾ, ਸਰਸਵਤੀ,
ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਨਿਰ੍ਵਿਧ੍ਯਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾ ਇਰਾਵਤੀ ੧੩.
ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਨਿਰਵਿਧਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਇਰਾਵਤੀ,
ਗਯਾ ਗੋਦਾਵਰੀ ਚੈਵ ਅਰੁਣਾ ਵਰੁਣਾ ਤਥਾ ੧੩.
ਗਯਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਅਤੇ ਅਰੁਣਾ, ਵਰੁਣਾ ਵੀ,
ਸਹਸ੍ਰਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚੈਵ षਟ੍ਸ਼ਤਾਨਿ ਤਥੈਵ ਚ ੧੩.
ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਛੇ ਸੌ ਵੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ ੧੩.
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਏਕਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਯਦਿ ਸਂਯੋਗਮਿਚ੍ਛਥ ੧੩.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਇਕ ਥਾਂ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਣ,
ਅਹਂ ਚਾਪਿ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬਹੂਨ੍ਵਰ੍षਗਣਾਨ੍ਪੁਰਾ ੧੩.
ਮੈਂ ਵੀ, ਉਸੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ,
ਸ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਸਮੀਪਸ੍ਥਃ ਪਿਸ਼ੁਨਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ੧੩.
ਉਹ ਉਥੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿੰਦਕ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਬਹੂਨਾਂ ਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍ ੧੩.
ਇਥੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹਾਂ।
ਪੁਨਰਤ੍ਰਾਪਿ ਮਾਂ ਨੂਨਂ ਕਥਯਿष੍ਯਤਿ ਨਾਰਦਃ ੧੩.
ਇਥੇ ਵੀ, ਨਾਰਦ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ।