ਯ ਏਕਾਂਤਤਯਾਤ੍ਯਂਤਮਂਤਰ੍ਗਤਤਮੋਪਹਃ ੧੩.
ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅੰਦਰਲੀ ਹਨੇਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਰਾਃ ਸੁਧਾਕਾਰਾਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਮਧੁषਡ੍ਰਸਾਃ ੧੩.
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੜ੍ਹਾਵੇ—ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਖੰਡ, ਮਿੱਠਾ, ਤੇ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ—
ਆਰੇਭਿਰੇ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡਨृਪਪੂਰ੍ਵਕਾਃ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਨੁषਂਗੇਨ ਲੋਮਸ਼ਾਲੋਕਨੋਤ੍ਸੁਕਃ॥ ੧੩.
ਮਾਰਕੰਡ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ।
ਮੁਖ੍ਯਾ ਪੁਰੁषਯਾਤ੍ਰਾ ਹਿ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਨੁषਂਗਤਃ ੧੩.
ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਯਾਤਰਾ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਾਰ੍ਹਣਾਤਿਥ੍ਯਵਿਧਿਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਂ ਮਾਂ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨ ੧੩.
ਅਤਿਥਿ ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ, ਫਾਲਗੁਨ।
ਸ਼ਾਪਭ੍ਰष੍ਟਾ ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ੧੩.
ਅਸੀਂ ਚਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਗਿਰ ਗਏ ਹਾਂ।
ਇਯਂ ਹਿ ਨਿष੍ਫਲਾ ਭੂਮਿਃ ਸ਼ਪਲਂ ਭਾਰਤਂ ਮੁਨੇ॥ ੧੩.
ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਾਸਤੇ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਭਾਰਤ ਅਸਥਿਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਕ੍ਵਚਿਦੇਕਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਵਦ ੧੩.
ਉਥੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਥਾਂ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਿੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਰ੍ਤਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸ ਵੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ੧੩.
ਤੁਸੀਂ ਸੰਵਰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸੇਗਾ।
ਕੁਤ੍ਰਾਸੌ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯੋਗੀ ਨਾਜ੍ਞਾਸਿष੍ਮ ਵਯਂ ਚ ਤਮ੍ ੧੩.
ਉਹ ਜੋਗੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ।
ਯਦਿ ਜਾਨਾਸਿ ਤਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਹृਤ੍ਸਂਗੋ ਨ ਨਿष੍ਫਲਃ ੧੩.
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਮਸਾਵਾਸ੍ਤੇ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਗੁਪ੍ਤਲਿਂਗਭृਤ੍ ੧੩.
ਸੰਵਰਤ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਰਪਾਤ੍ਰਕृਤਾਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਿष੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ੧੩.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਯਾਤਿ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਵਨਂ ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਜਨੈਃ ੧੩.
ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਥ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍ ੧੩.
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਵੋਗੇ।
ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਂ ਸ੍ਥੇਯਂ ਤਦਵਿਦੂਰਤਃ ੧੩.
ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਪਛਾਣੇ ਮਿਲੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਰਹੋ।
ਸ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਨ ਚਾਕ੍ਰਾਮਤ੍ਯੇष ਸ਼ਲ੍ਯਮਸਂਸ਼ਯਮ੍ ੧੩.
ਉਹ ਸੰਵਰਤ ਕਦੇ ਕੰਡਿਆਂ 'ਤੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਯਦਿ ਪृਚ੍ਛਤਿ ਕੇਨਾਹਮਾਖ੍ਯਾਤ ਇਤਿ ਮਾਂ ਤਤਃ ੧੩.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸ ਨੇ ਦੱਸੀ, ਤਾਂ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਕਿ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇਪਿ ਵਚਨਂ ਮਮ ੧੩.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਦੇ ਗਏ।
ਸ਼ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤੈਰ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਵੈ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਲਾਸ਼ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮਿਤਿ ਜਲ੍ਪਂਤੋ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਗਮ੍ ੧੩.
ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਕ ਪਲ ਰੁਕੋ!'
ਸਮਯਾ ਮਾਮਰੇ ਭੋऽਦ੍ਯ ਨਾਗਂਤਵ੍ਯਂ ਨ ਵੋ ਹਿਤਮ੍ ਕੁਪਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੇਨਾਖ੍ਯਾਤੋऽਹਮਿਤ੍ਯੁਤ॥ ੧੩.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਓ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ?'
ਨਿਵੇਦਯਤ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮੇ ਯਥਾ ਭਸ੍ਮ ਕਰੋਮਿ ਤਮ੍ ੧੩.
ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਅਥ ਪ੍ਰਕਂਪਿਤਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਨਾਰਦੇਨੇਤਿ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍ ੧੩.
ਡਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।'
ਲੋਕਾਨਾਂ ਯੇਨ ਸਾਪਾਗ੍ਨੌ ਭਸ੍ਮਸ਼ੇषਂ ਕਰੋਮਿ ਤਮ੍ ੧੩.
ਜਿਸ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਸ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍ ੧੩.
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਵਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਅਹਮਪ੍ਯੇਵਮੇਵਾਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾ ਤੇਨ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤਮ੍ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਕੰਮ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਦਿ ਨਾਰਦ ਦੇਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਸਿ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ ੧੩.
ਜੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋ,
ਨ ਹੁਤਾਸ਼ਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਵਾ ਵਾਯੁਰ੍ਵਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਵਤਃ ੧੩.
ਨਾ ਤਾਂ ਅੱਗ, ਨਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਾ ਹਵਾ, ਨਾ ਰੁੱਖ, ਨਾ ਪਹਾੜ—
ਪੁਨਰੇਤਤ੍ਕृਤਂ ਚਾਪਿ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਮਨ੍ਯਤੇ ਯਥਾ ੧੩.
ਇਹ ਕੰਮ ਸੰਵਰਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।