ਨਂਦੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤੇਨੈਵ ਵਪੁषਾ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨਾਤ੍ ੧੨.
ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਸੀ ਰੂਹ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ—
ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਚ ਮਹੀਪਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਂ ਚ ਨਮਸ੍ਯਤਃ ੧੨.
ਤੇ ਸ਼ਵੇਤ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—
ਯਦਿਚ੍ਛਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਾਯਤੇ ਵ੍ਯਵਤਿष੍ਠਤੇ ੧੨.
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਮਿਦਮੇਵ ਨृਣਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨਮੇਵ ਭੂਪ ੧੨.
ਇਹੀ ਰਾਜ਼ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਰਤੱਵ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਹੀ ਹੈ, ਰਾਜਨ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭੂਪਤਿਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵਾਨ੍ਵਚਃ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੇ।
ਲਿਂਗਮਾਰਾਧਯਿष੍ਯੇऽਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍ ੧੩.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਭੂਪਤਿਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਕੋ ਗृਧ੍ਰੋऽਥ ਕਚ੍ਛਪਃ ੧੩.
ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਕਾ, ਗਿੱਧ ਤੇ ਕਛਵ—
ਸ ਚ ਸਰ੍ਵਸੁਹृਦ੍ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੇਵਾਹ ਤਾਂਸ੍ਤਦਾ ੧੩.
ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮਿਤ੍ਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ,' ਉਸ ਵੇਲੇ।
ਸ਼ਿਵਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਾਨੇਨ ਲਿਂਗਪੂਜਾਂ ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਦਪ੍ਯਧਿਕਂ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸਤਾਂ ਸਾਧੁਸਮਾਗਮਃ॥ ੧੩.
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਦੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ; ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪਚੇਲਿਮਫਲਃ ਸਦ੍ਯੋ ਦੁਰਂਤਕਲੁਪਾਪਹਃ ੧੩.
ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏਕਾਂਤਤਯਾਤ੍ਯਂਤਮਂਤਰ੍ਗਤਤਮੋਪਹਃ ੧੩.
ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅੰਦਰਲੀ ਹਨੇਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਰਾਃ ਸੁਧਾਕਾਰਾਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਮਧੁषਡ੍ਰਸਾਃ ੧੩.
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੜ੍ਹਾਵੇ—ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਖੰਡ, ਮਿੱਠਾ, ਤੇ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ—
ਆਰੇਭਿਰੇ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡਨृਪਪੂਰ੍ਵਕਾਃ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਨੁषਂਗੇਨ ਲੋਮਸ਼ਾਲੋਕਨੋਤ੍ਸੁਕਃ॥ ੧੩.
ਮਾਰਕੰਡ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ।
ਮੁਖ੍ਯਾ ਪੁਰੁषਯਾਤ੍ਰਾ ਹਿ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਨੁषਂਗਤਃ ੧੩.
ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਯਾਤਰਾ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਾਰ੍ਹਣਾਤਿਥ੍ਯਵਿਧਿਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਂ ਮਾਂ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨ ੧੩.
ਅਤਿਥਿ ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ, ਫਾਲਗੁਨ।
ਸ਼ਾਪਭ੍ਰष੍ਟਾ ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ੧੩.
ਅਸੀਂ ਚਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਗਿਰ ਗਏ ਹਾਂ।
ਇਯਂ ਹਿ ਨਿष੍ਫਲਾ ਭੂਮਿਃ ਸ਼ਪਲਂ ਭਾਰਤਂ ਮੁਨੇ॥ ੧੩.
ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਾਸਤੇ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਭਾਰਤ ਅਸਥਿਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਕ੍ਵਚਿਦੇਕਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਵਦ ੧੩.
ਉਥੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਥਾਂ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਿੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਰ੍ਤਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸ ਵੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ੧੩.
ਤੁਸੀਂ ਸੰਵਰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸੇਗਾ।
ਕੁਤ੍ਰਾਸੌ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯੋਗੀ ਨਾਜ੍ਞਾਸਿष੍ਮ ਵਯਂ ਚ ਤਮ੍ ੧੩.
ਉਹ ਜੋਗੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ।
ਯਦਿ ਜਾਨਾਸਿ ਤਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਹृਤ੍ਸਂਗੋ ਨ ਨਿष੍ਫਲਃ ੧੩.
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਮਸਾਵਾਸ੍ਤੇ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਗੁਪ੍ਤਲਿਂਗਭृਤ੍ ੧੩.
ਸੰਵਰਤ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਰਪਾਤ੍ਰਕृਤਾਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਿष੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ੧੩.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਯਾਤਿ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਵਨਂ ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਜਨੈਃ ੧੩.
ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਥ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍ ੧੩.
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਵੋਗੇ।
ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਂ ਸ੍ਥੇਯਂ ਤਦਵਿਦੂਰਤਃ ੧੩.
ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਪਛਾਣੇ ਮਿਲੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਰਹੋ।
ਸ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਨ ਚਾਕ੍ਰਾਮਤ੍ਯੇष ਸ਼ਲ੍ਯਮਸਂਸ਼ਯਮ੍ ੧੩.
ਉਹ ਸੰਵਰਤ ਕਦੇ ਕੰਡਿਆਂ 'ਤੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਯਦਿ ਪृਚ੍ਛਤਿ ਕੇਨਾਹਮਾਖ੍ਯਾਤ ਇਤਿ ਮਾਂ ਤਤਃ ੧੩.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸ ਨੇ ਦੱਸੀ, ਤਾਂ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਕਿ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇਪਿ ਵਚਨਂ ਮਮ ੧੩.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਦੇ ਗਏ।
ਸ਼ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤੈਰ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਵੈ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਲਾਸ਼ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।