ਤਾਸ੍ਤੇਨ ਧਰ੍षਿਤਾ ਲੁਪ੍ਤਂ ਮਦੀਯਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸਨਮ੍ ੧੧.
—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਨੇ ਜਬਰ ਕੀਤੇ; ਮੇਰਾ ਧਰਮ-ਆਦੇਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਯਦਤ੍ਤੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਾਧਿਵਾਸਿਨਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਮਾਂ ਸਮਾਨੀਯ ਵੇਪਮਾਨਂ ਕृਤਾਂਜਲਿਮ੍॥ ੧੧.
ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਜਯਦੱਤ ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁष੍ਟਸਮਾਚਾਰ ਧਰ੍षਿਤਾਸ੍ਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ॥ ੧੧.
“ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਬੁਰੇ ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਉਹ ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਕੀਤਾ—”
ਕਾਮਾਰ੍ਤੇਨ ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੂਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਭਵ ੧੧.
“—ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਕਛੂਆ ਬਣ ਜਾ!”
ਪ੍ਰਾਹ षष੍ਟਿਤਮੇ ਕਲ੍ਪੇ ਵਿਸ਼ਾਪੋ ਭਵਿਤਾ ਗਣਃ ੧੧.
“ਸਠੀਵੇਂ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਗਣ।”
ਅਹਂ ਕੂਰ੍ਮਸ੍ਤਦਾ ਜਾਤੋ ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਃ ੧੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਕਛੂਆ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਯਾਯਜੂਕੇਨ ਸ੍ਮਰਂਸ੍ਤਚ੍ਚ ਬਿਭੇਮਿ ਤੇ ੧੧.
ਅੱਜ ਵੀ, ਉਹ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੰਬਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਚਯਨਾਨਿ ਬਹੂਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਸੂਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ ੧੧.
ਉਥੇ, ਕਲਪਸੂਤਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਵਨ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਭੂਯਃ ਸਂਤਾਪਿਤਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪृਥਿਵੀ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ ੧੧.
ਇਕ ਵਾਰੀ ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧਰਤੀ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜ੍ਹੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ੧੧.
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਲਵਮਾਨਮਿਦਂ ਰਾਜਨ੍ਮਾਨਸਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍ ੧੧.
ਇਹ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੈਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਤੀਤਾ ਇਹ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸ਼ੇषੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ੧੧.
ਇਥੇ ਚਾਰ ਪੜਾਅ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਬਚਿਆ ਹੈ ਕੇਵਲ ਮੁਕਤੀ।
ਮਮਾਭੂਦੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੈਵ ਸਤੀਧਰ੍ਮਦ੍ਰੁਹੋ ਨृਪ ੧੧.
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਧਰਮ ਟੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮ ਪृष੍ਠਿਸ਼੍ਚਿਰਂ ਭੂਪ ਤ੍ਵਯਾ ਦਗ੍ਧਾਗ੍ਨਿਨਾऽਪੁਰਾ ੧੧.
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਤੇਰੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਗਈ ਸੀ।
ਇਦਂ ਵਿਮਾਨਮਾਯਾਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਰਾਕृਤਮ੍ ੧੧.
ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ?
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੇਨ ਤੇਨਾਹਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਸਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੧੧.
ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਹੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਵੇਕਵੈਰਾਗ੍ਯਮਵਿਦ੍ਯਾਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ ੧੧.
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝ ਤੇ ਵੈਰਾਗ, ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਨ੍ਮੇ ਗृਹਗਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਯਥਾਤਿਥ੍ਯਕਰੋ ਭਵਾਨ੍ ੧੧.
ਹੁਣ ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰ।
ਲੋਮਸ਼ੋਨਾਮ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ਮਤ੍ਤੋऽਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ੧੧.
ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਮਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤਮੇਵ ਸਹਿਤਾਵਯਮ੍ ੧੧.
ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ।
ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਨृਪਤੇਰ੍ਵਚਨਂ ਤਦਾਨੀਂ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਤੇ षਡਥ ਤਂ ਮੁਨਿਮੁਖ੍ਯਮਾਸ਼ੁ ੧੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਛੇ ਜਣੇ ਇਕੱਠੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਤੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਾਰ੍ਥ ਸਂਯਮਸ੍ਥਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ ੧੨.
ਫਿਰ, ਪਾਰਥ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਵੇਖਿਆ।
ਜਟਾਸ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਸ੍ਨਾਨਕਪਿਲਾਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਤਦਾ ੧੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਟਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪੀਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਸਵ੍ਯਹਸ੍ਤੇ ਤृਣੌਘਂ ਚ ਚ੍ਛਾਯਾਰ੍ਥੇ ਵਿਪ੍ਰਸਤ੍ਤਮਮ੍ ੧੨.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਛਾਂ ਲਈ ਘਾਸ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਅਹਿਂਸਯਨ੍ਦੁਰੁਕ੍ਤਾਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਭੂਮਿਚਾਰਿਣਃ ੧੨.
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਂਦਾ ਸੀ।
ਬਕਭੂਪਦ੍ਵਿਜੋਲੂਕਗृਧ੍ਰਕੂਰ੍ਮਾ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਚ ੧੨.
ਉਸ ਨੇ ਬਗਲੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਉਲੂ, ਗਿਧ ਤੇ ਕਛੂਏ ਵੇਖੇ।
ਸ੍ਵਾਗਤਾਸਨਸਤ੍ਕਾਰੇਣਾਮੁਨਾ ਤੇऽਤਿ ਸਤ੍ਕृਤਾਃ ੧੨.
ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਗਤ, ਬੈਠਕ ਅਤੇ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਬੜੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਯਮਵਨੀਪਤਿਃ ਸਤ੍ਰਿਜਨਾਗ੍ਰਣੀਃ ੧੨.
ਇਹ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਾਦਿਭਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯੁਦ੍ਧਾਰਂਚ ਸਤ੍ਤਮ ੧੨.
ਮਾਰਕੰਡੇਅ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਜੀ,
ਭਵਤਾਨੁਗृਹੀਤੋऽਯਮਿਹੇਚ੍ਛਤਿ ਮਹੋਦਯਮ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਮਿਹਾਨੀਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਾਧ੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਂਛਿਤਮ੍॥ ੧੨.
ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਵੱਡੀ ਚੜ੍ਹਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੱਸੋ ਜੋ ਭਲੇ ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।