ਪਪਾਤ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਖਾਦ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ ੧੦.
ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵਿਮਾਨਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੧੦.
ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵਿਮਾਨ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ।
ਅਯਾਤਯਾਮਾਃ ਪ੍ਰਦਦੁਰਾਸ਼ਿषੋऽਸ੍ਮੈ ਸੁਰਦ੍ਵਿਜਾਃ ੧੦.
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਅਜੇ ਗਏ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤੋ ਵਿਮਾਨਮਾਲਂਬ੍ਯ ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਤਮੁਚ੍ਚਕੈਃ ੧੦.
ਫਿਰ, ਦੇਵਦੂਤ ਨੇ ਵਿਮਾਨ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਨਵੀਕृਤਾਧੁਨਾ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤਵ ਭੂਪਾਲ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ੧੦.
ਹੁਣ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਵੀਂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕਮਾਕਲ੍ਪਂ ਤਪਸੋਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੧੦.
ਤੁਸੀਂ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਕਲਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜਾਓ।
ਯਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਭਵੇਤ੍ ੧੦.
ਜਦ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲਦੀ ਰਹੇ।
ਸੁਰਾਲਯਸਰੋਵਾਪੀਕੂਪਾਰਾਮਾਦਿਕਲ੍ਪਨਾ ੧੦.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਝੀਲਾਂ, ਕੂਏਂ, ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਬਣਾਉਣੀ।
ਅਮੀ ਮਮੈਵ ਸੁਹृਦੋ ਮਾਰ੍ਕਂਡਬਕਕੌਸ਼ਿਕਾਃ ੧੦.
ਇਹ ਮਾਰਕੰਡੇ, ਬਕਾ ਅਤੇ ਕਉਸ਼ਿਕਾ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣ ਹਨ।
ਤਚ੍ਚੇਦਮੀ ਮਯਾ ਸਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੁਤ ੧੦.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵਣਗੇ।
ਪਰੇषਾਮਨਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤਂ ਹਿ ਯਃ ੧੦.
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਧਿਯੋ ਯੇ ਸ੍ਯੁਰਨ੍ਵਰ੍ਥਾਸ੍ਤੇਪ੍ਯਸੁਂਧਰਾਃ ੧੦.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਿਕੰਮੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਠੀਕ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪਰਮੋ ਲਾਭਃ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਾਣਿਸੌਹृਦਮ੍ ੧੦.
ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਸਾਨਿਨਃ ਪਾਪਾਃ ਪ੍ਰਾਯੋ ਨਰਕਮਂਡਨਾਃ ੧੦.
ਜੋ ਦੋਸਤੀ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਰਕ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹਨ।
ਮਮ ਕੀਰ੍ਤਿਸਮੁਦ੍ਧਾਰਃ ਸ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਤਦਾਹਮਪਿ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਦੂਤਾਨ੍ਯਥਾ ਨ ਹਿ॥ ੧੦.
ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੀ ਉਥੋਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਦੂਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਹਰਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਾਪਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਗਤਾਃ॥ ੧੦.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਰਾ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਣ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼ਾਪਾਂਤੇ ਹਰਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ ੧੦.
ਸ਼ਾਪ ਮੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹਰਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵਾਪਸ ਜਾਵਣਗੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਨ ਚੈषਾਂ ਰੋਚਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਹਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਉਵਾਚ ੧੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਪੈਂਦਾ।
ਤਥਾ ਤਥਾ ਯਤਿ ष੍ਯਾਮਿ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਗਣਃ ੧੦.
ਮੈਂ ਵੀ ਐਸਾ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਗਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਸਕਾਂ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ ਸਦਾਨੁਸ਼੍ਰਵਿਕਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਨ ਕਾਮਯੇ ੧੦.
ਸਵਰਗ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਪੁਨਃ ਪਾਤੋ ਯਤਃ ਪੁਂਸਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨ ਕਾਮਯੇ ੧੦.
ਕਿਉਂਕਿ ਉਥੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੇਨ ਵੈਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਗਤੋऽਸ੍ਮਿ ਕਥਮੇਮਿ ਤਮ੍ ੧੦.
ਚੌਹਾਂ ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਲੱਜਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂ?
ਅਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਦ੍ਭੂਪਤਿਃ ਕੂਰ੍ਮਂ ਤਦਾਯੁਃਕਾਰਣਂ ਤਦਾ ੧੦.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਛੂਏ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸੁਹृਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਯੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਮੋਦ੍ਧृਤਾ॥ ੧੦.
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਉੱਚੀ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਭੂਪ ਕਥਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ੧੦.
ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਨ੍ਨਿਮਾਮਪਿ ਕਥਾਂ ਨृਪਤੇ ਮਨੁष੍ਯਃ ਸੁਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਭਵਤਿ ਪਾਪਵਿਮੁਕ੍ਤਦੇਹਃ ੧੦.
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਥਾ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਂਡਿਲ੍ਯ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਰਾਹਮਭਵਂ ਦ੍ਵਿਜਃ ੧੧.
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ ਨਾਮ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਾਵृषਿ ਪਾਂਸ਼ੂਤ੍ਥਂ ਸ਼ਿਵਾਯਤਨਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍ ੧੧.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵਧੀ ਹੋਈ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਪਂਚਾਯਤਨਵਿਨ੍ਯਾਸਮਨੋਹਰਤਰਂ ਨृਪ ੧੧.
ਰਾਜਾ, ਉਹ ਪੰਜ ਆਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੀਤਮृਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਲਸ਼ਂ ਧ੍ਵਜਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ੧੧.
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਪੀਲੇ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੜਾ ਸੀ, ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।