ਸਰਸ੍ਤੀਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕੂਰ੍ਮਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਦੂਰਗਾਨ੍ ੧੦.
ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜਾ ਕਛਵਾ, ਦੂਰੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕੌਸ਼ਿਕੋऽਥ ਤਮਾਹੇਦਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੧੦.
ਫਿਰ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ:
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਰਮਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮ੍ ੧੦.
ਅੱਗ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹਨ।
ਵਿਹਾਯ ਤਮਿਮਂ ਧਰ੍ਮਮਾਤਿਥ੍ਯਵਿਮੁਖਃ ਕਥਮ੍ ੧੦.
ਇਹ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਤਿਥਿ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਚਿਰਂਤਨੋ ਹਿ ਜਾਨਾਮਿ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਾਤਿਥ੍ਯਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ੧੦.
ਮੈਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਹਾਂ, ਆਤਿਥਿ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਮਹਤ੍ਕਾਰਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਵਃ ੧੦.
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਭ੍ਯਾਗਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਕਾਰਸਦ੍ਵ੍ਰਤੀ ੧੦.
ਜੋ ਵੀ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਨਿੱਘਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹੀਪਾਲੋ ਬਿਭੋਮ੍ਯਸ੍ਮਾਦਲਂਤਰਾਮ੍ ੧੦.
ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਰਾਜਾ ਇਸ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਅੱਗੇ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਪਾਵਕਦਗ੍ਧਾ ਮੇ ਪृष੍ਠਿਰ੍ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰਣਾ ੧੦.
ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਯਜਨ ਦੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ 'ਤੇ ਜਖਮ ਹਨ ਜੋ ਭਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਆਸੁਤੀਵਲਮਾਧਾਯ ਭੁਵਿ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ੧੦.
ਜੋ ਬੀਜ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਪਾਤ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਖਾਦ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ ੧੦.
ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵਿਮਾਨਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੧੦.
ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵਿਮਾਨ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ।
ਅਯਾਤਯਾਮਾਃ ਪ੍ਰਦਦੁਰਾਸ਼ਿषੋऽਸ੍ਮੈ ਸੁਰਦ੍ਵਿਜਾਃ ੧੦.
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਅਜੇ ਗਏ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤੋ ਵਿਮਾਨਮਾਲਂਬ੍ਯ ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਤਮੁਚ੍ਚਕੈਃ ੧੦.
ਫਿਰ, ਦੇਵਦੂਤ ਨੇ ਵਿਮਾਨ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਨਵੀਕृਤਾਧੁਨਾ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤਵ ਭੂਪਾਲ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ੧੦.
ਹੁਣ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਵੀਂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕਮਾਕਲ੍ਪਂ ਤਪਸੋਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੧੦.
ਤੁਸੀਂ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਕਲਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜਾਓ।
ਯਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਭਵੇਤ੍ ੧੦.
ਜਦ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲਦੀ ਰਹੇ।
ਸੁਰਾਲਯਸਰੋਵਾਪੀਕੂਪਾਰਾਮਾਦਿਕਲ੍ਪਨਾ ੧੦.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਝੀਲਾਂ, ਕੂਏਂ, ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਬਣਾਉਣੀ।
ਅਮੀ ਮਮੈਵ ਸੁਹृਦੋ ਮਾਰ੍ਕਂਡਬਕਕੌਸ਼ਿਕਾਃ ੧੦.
ਇਹ ਮਾਰਕੰਡੇ, ਬਕਾ ਅਤੇ ਕਉਸ਼ਿਕਾ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣ ਹਨ।
ਤਚ੍ਚੇਦਮੀ ਮਯਾ ਸਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੁਤ ੧੦.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵਣਗੇ।
ਪਰੇषਾਮਨਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤਂ ਹਿ ਯਃ ੧੦.
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਧਿਯੋ ਯੇ ਸ੍ਯੁਰਨ੍ਵਰ੍ਥਾਸ੍ਤੇਪ੍ਯਸੁਂਧਰਾਃ ੧੦.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਿਕੰਮੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਠੀਕ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪਰਮੋ ਲਾਭਃ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਾਣਿਸੌਹृਦਮ੍ ੧੦.
ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਸਾਨਿਨਃ ਪਾਪਾਃ ਪ੍ਰਾਯੋ ਨਰਕਮਂਡਨਾਃ ੧੦.
ਜੋ ਦੋਸਤੀ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਰਕ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹਨ।
ਮਮ ਕੀਰ੍ਤਿਸਮੁਦ੍ਧਾਰਃ ਸ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਤਦਾਹਮਪਿ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਦੂਤਾਨ੍ਯਥਾ ਨ ਹਿ॥ ੧੦.
ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੀ ਉਥੋਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਦੂਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਹਰਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਾਪਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਗਤਾਃ॥ ੧੦.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਰਾ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਣ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼ਾਪਾਂਤੇ ਹਰਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ ੧੦.
ਸ਼ਾਪ ਮੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹਰਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵਾਪਸ ਜਾਵਣਗੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਨ ਚੈषਾਂ ਰੋਚਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਹਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਉਵਾਚ ੧੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਪੈਂਦਾ।
ਤਥਾ ਤਥਾ ਯਤਿ ष੍ਯਾਮਿ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਗਣਃ ੧੦.
ਮੈਂ ਵੀ ਐਸਾ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਗਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਸਕਾਂ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ ਸਦਾਨੁਸ਼੍ਰਵਿਕਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਨ ਕਾਮਯੇ ੧੦.
ਸਵਰਗ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।