ਭਵਂਤਿ ਸਂਤਸ੍ਤਦ੍ਗृਧ੍ਰੋ ਮਾ ਭਵੇਯਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ ੯.
ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਿਹਰ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵਾਂ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਨੋ ਮਿਥ੍ਯਾ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ੯.
ਉਸ ਨੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਯਦਾ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਤਦਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ॥ ੯.
ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਮਿਆਦ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਦ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਪਾਏਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨਿਜਕਨ੍ਯਕਾਮ੍ ੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਦਮਨਕੋਤ੍ਸਵ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਆਂਦੋਲਨੇਨ ਨृਪਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਮੇऽਵਤਾਰਃ ੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦਮਨਕਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਚਲਾਏ ਹੋਏ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਗृਧ੍ਰਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖਵਿਸ੍ਮਯਸਂਯੁਤਃ ੧੦.
ਗ੍ਰਿਧਰ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਥਾ ਮੁਮੂਰ੍षੁਂ ਕੌਸ਼ਿਕਾਦਿਭਿਃ ੧੦.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮੈਵਂ ਕਾਰ੍षੀਃ ਸ਼੍ਰੁਣੁ ਗਿਰਂ ਭਦ੍ਰਕ ਤ੍ਵਂ ਚਿਰਂਤਨਃ ੧੦.
ਐਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ।
ਮਾਨਸੇ ਸਰਸਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕੂਰ੍ਮੋਮਂਥਰਕਾਖ੍ਯਯਾ ੧੦.
ਮਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਮੰਥਰਕਾ ਨਾਮ ਦੇ ਕਛਵੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤੀਤਾਸ੍ਤੇ ਭੂਪਮੁਨਿਗृਧ੍ਰਬਕਾਸ੍ਤਥਾ ੧੦.
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗ੍ਰਿਧਰ ਅਤੇ ਬਕ, ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਗਏ।
ਸਰਸ੍ਤੀਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕੂਰ੍ਮਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਦੂਰਗਾਨ੍ ੧੦.
ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜਾ ਕਛਵਾ, ਦੂਰੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕੌਸ਼ਿਕੋऽਥ ਤਮਾਹੇਦਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੧੦.
ਫਿਰ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ:
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਰਮਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮ੍ ੧੦.
ਅੱਗ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹਨ।
ਵਿਹਾਯ ਤਮਿਮਂ ਧਰ੍ਮਮਾਤਿਥ੍ਯਵਿਮੁਖਃ ਕਥਮ੍ ੧੦.
ਇਹ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਤਿਥਿ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਚਿਰਂਤਨੋ ਹਿ ਜਾਨਾਮਿ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਾਤਿਥ੍ਯਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ੧੦.
ਮੈਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਹਾਂ, ਆਤਿਥਿ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਮਹਤ੍ਕਾਰਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਵਃ ੧੦.
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਭ੍ਯਾਗਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਕਾਰਸਦ੍ਵ੍ਰਤੀ ੧੦.
ਜੋ ਵੀ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਨਿੱਘਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹੀਪਾਲੋ ਬਿਭੋਮ੍ਯਸ੍ਮਾਦਲਂਤਰਾਮ੍ ੧੦.
ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਰਾਜਾ ਇਸ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਅੱਗੇ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਪਾਵਕਦਗ੍ਧਾ ਮੇ ਪृष੍ਠਿਰ੍ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰਣਾ ੧੦.
ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਯਜਨ ਦੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ 'ਤੇ ਜਖਮ ਹਨ ਜੋ ਭਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਆਸੁਤੀਵਲਮਾਧਾਯ ਭੁਵਿ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ੧੦.
ਜੋ ਬੀਜ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਪਾਤ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਖਾਦ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ ੧੦.
ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵਿਮਾਨਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੧੦.
ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵਿਮਾਨ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ।
ਅਯਾਤਯਾਮਾਃ ਪ੍ਰਦਦੁਰਾਸ਼ਿषੋऽਸ੍ਮੈ ਸੁਰਦ੍ਵਿਜਾਃ ੧੦.
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਅਜੇ ਗਏ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤੋ ਵਿਮਾਨਮਾਲਂਬ੍ਯ ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਤਮੁਚ੍ਚਕੈਃ ੧੦.
ਫਿਰ, ਦੇਵਦੂਤ ਨੇ ਵਿਮਾਨ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਨਵੀਕृਤਾਧੁਨਾ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤਵ ਭੂਪਾਲ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ੧੦.
ਹੁਣ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਵੀਂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕਮਾਕਲ੍ਪਂ ਤਪਸੋਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੧੦.
ਤੁਸੀਂ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਕਲਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜਾਓ।
ਯਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਭਵੇਤ੍ ੧੦.
ਜਦ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲਦੀ ਰਹੇ।
ਸੁਰਾਲਯਸਰੋਵਾਪੀਕੂਪਾਰਾਮਾਦਿਕਲ੍ਪਨਾ ੧੦.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਝੀਲਾਂ, ਕੂਏਂ, ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਬਣਾਉਣੀ।
ਅਮੀ ਮਮੈਵ ਸੁਹृਦੋ ਮਾਰ੍ਕਂਡਬਕਕੌਸ਼ਿਕਾਃ ੧੦.
ਇਹ ਮਾਰਕੰਡੇ, ਬਕਾ ਅਤੇ ਕਉਸ਼ਿਕਾ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣ ਹਨ।
ਤਚ੍ਚੇਦਮੀ ਮਯਾ ਸਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੁਤ ੧੦.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵਣਗੇ।