ਵਯਸ੍ਯਾਸਂਵृਚਾਮੇਵਂ ਖੇਲਮਾਨਾਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ੯.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਬੇਖ਼ਬਰ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਾ ਗृਹੀਤਾ ਮਯਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍ ੯.
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਖੀ।
ਤਤੋ ਵਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਦੀਨਾ ਮੁਨਿਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਧਾਵਿਤਾਃ ੯.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਥਣੀਆਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਦੌੜੀਆਂ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਰੁਦਨ੍ਤੀਂ ਭਗਵਨ੍ਨੇਤਾਂ ਤ੍ਰਾਹ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ ੯.
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੀਖੀਆਂ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾ, ਉਠੋ!'
ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੋऽਭ੍ਯਗਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ਯੁਪਪਦਂ ਤ੍ਵਰਨ੍ ੯.
ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮੁਨਿਮਾਮਤਿ ਦੁਃਸਹਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਉਵਾਚ ੯.
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੜੀ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਸਹਿ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਗृਧ੍ਰੇਣੇਵਾऽਧੁਨਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਧ੍ਰੋ ਭਵ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ੯.
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਦੜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਗਿਦੜ ਬਣ ਜਾ!
ਤ੍ਵਯਾ ਹृਤਾਧੁਨਾਸ੍ਯੈਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ ੯.
ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਭੁਗਤ।
ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਨ੍ਯਪਤਂ ਰੁਦਨ੍ਨਤਿਤਰਾਂ ਤਦਾ ੯.
ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੋਦਿਆਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਤੇ ਸ਼ਾਪਂ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਤਯ ਤਪੋਨਿਧੇ ੯.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਆਪਣਾ ਸ਼ਾਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੋ, ਤਪ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ।
ਭਵਂਤਿ ਸਂਤਸ੍ਤਦ੍ਗृਧ੍ਰੋ ਮਾ ਭਵੇਯਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ ੯.
ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਿਹਰ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵਾਂ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਨੋ ਮਿਥ੍ਯਾ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ੯.
ਉਸ ਨੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਯਦਾ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਤਦਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ॥ ੯.
ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਮਿਆਦ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਦ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਪਾਏਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨਿਜਕਨ੍ਯਕਾਮ੍ ੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਦਮਨਕੋਤ੍ਸਵ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਆਂਦੋਲਨੇਨ ਨृਪਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਮੇऽਵਤਾਰਃ ੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦਮਨਕਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਚਲਾਏ ਹੋਏ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਗृਧ੍ਰਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖਵਿਸ੍ਮਯਸਂਯੁਤਃ ੧੦.
ਗ੍ਰਿਧਰ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਥਾ ਮੁਮੂਰ੍षੁਂ ਕੌਸ਼ਿਕਾਦਿਭਿਃ ੧੦.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮੈਵਂ ਕਾਰ੍षੀਃ ਸ਼੍ਰੁਣੁ ਗਿਰਂ ਭਦ੍ਰਕ ਤ੍ਵਂ ਚਿਰਂਤਨਃ ੧੦.
ਐਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ।
ਮਾਨਸੇ ਸਰਸਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕੂਰ੍ਮੋਮਂਥਰਕਾਖ੍ਯਯਾ ੧੦.
ਮਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਮੰਥਰਕਾ ਨਾਮ ਦੇ ਕਛਵੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤੀਤਾਸ੍ਤੇ ਭੂਪਮੁਨਿਗृਧ੍ਰਬਕਾਸ੍ਤਥਾ ੧੦.
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗ੍ਰਿਧਰ ਅਤੇ ਬਕ, ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਗਏ।
ਸਰਸ੍ਤੀਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕੂਰ੍ਮਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਦੂਰਗਾਨ੍ ੧੦.
ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜਾ ਕਛਵਾ, ਦੂਰੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕੌਸ਼ਿਕੋऽਥ ਤਮਾਹੇਦਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੧੦.
ਫਿਰ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ:
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਰਮਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮ੍ ੧੦.
ਅੱਗ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹਨ।
ਵਿਹਾਯ ਤਮਿਮਂ ਧਰ੍ਮਮਾਤਿਥ੍ਯਵਿਮੁਖਃ ਕਥਮ੍ ੧੦.
ਇਹ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਤਿਥਿ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਚਿਰਂਤਨੋ ਹਿ ਜਾਨਾਮਿ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਾਤਿਥ੍ਯਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ੧੦.
ਮੈਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਹਾਂ, ਆਤਿਥਿ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਮਹਤ੍ਕਾਰਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਵਃ ੧੦.
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਭ੍ਯਾਗਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਕਾਰਸਦ੍ਵ੍ਰਤੀ ੧੦.
ਜੋ ਵੀ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਨਿੱਘਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹੀਪਾਲੋ ਬਿਭੋਮ੍ਯਸ੍ਮਾਦਲਂਤਰਾਮ੍ ੧੦.
ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਰਾਜਾ ਇਸ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਅੱਗੇ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਪਾਵਕਦਗ੍ਧਾ ਮੇ ਪृष੍ਠਿਰ੍ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰਣਾ ੧੦.
ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਯਜਨ ਦੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ 'ਤੇ ਜਖਮ ਹਨ ਜੋ ਭਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਆਸੁਤੀਵਲਮਾਧਾਯ ਭੁਵਿ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ੧੦.
ਜੋ ਬੀਜ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।