ਤਤੋ ਮਾਂ ਪ੍ਰਣਿਧਾਨੇਨਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਦृਢਭੂਮਿਨਾ ੯.
ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਸadhna ਨਾਲ, ਦਿਲੋਂ ਨਿਸਚੇ ਕਰਕੇ,
ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਾਹਂ ਤੁष੍ਟੋਦ੍ਯ ਵਰਂ ਵਰਯ ਵਾਂਛਿਤਮ੍ ੯.
ਕੁਸ਼ਧਵਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ—ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਭੂਯਾਸਂ ਤੇ ਗਂਣੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ ੯.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ: 'ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।'
ਤਤਃ ਕੈਲਾਸਮਾਨੀਯ ਵਿਮਾਨਂ ਮਮ ਚਾਦਿਸ਼ਤ੍ ੯.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਕੈਲਾਸ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਚਰਾਮਿ ਪ੍ਰਤੀਤੋऽਹਂ ਤਦਾਰੂਢੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ੯.
ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਧਿष੍ਠਿਤੋऽਪਸ਼੍ਯਂ ਵਸਂਤੇ ਮੁਨਿਕਨ੍ਯਕਾਮ੍ ੯.
ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ, ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਸੁਤਾਂ ਭਦ੍ਰ ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਜਲਮਧ੍ਯਗਾਮ੍ ੯.
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੰਗੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜੀ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਜਘਨਾਭੋਗਾਂ ਰਂਭੋਰੁਂ ਸਂਹਤਸ੍ਤਨੀਮ੍ ੯.
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਪੱਟਾਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਂਗ ਸੁਹਣੀਆਂ, ਛਾਤੀਆਂ ਗਠੀ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਭਰੀਆਂ।
ਪ੍ਰੋਨ੍ਨਿਦ੍ਰਪਂਕਜਮੁਖੀਂ ਵਰ੍ਣਨੀਯਤਮਾਕृਤਿਮ੍ ੯.
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸਰੂਪ ਵਰਨਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰੋਦ੍ਯਤ੍ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪੈਃ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਰਿਵ ਸ੍ਮਰਃ ੯.
ਉਸ ਦੇ ਤਿਰਛੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਨਮਤ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਵਯਸ੍ਯਾਸਂਵृਚਾਮੇਵਂ ਖੇਲਮਾਨਾਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ੯.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਬੇਖ਼ਬਰ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਾ ਗृਹੀਤਾ ਮਯਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍ ੯.
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਖੀ।
ਤਤੋ ਵਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਦੀਨਾ ਮੁਨਿਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਧਾਵਿਤਾਃ ੯.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਥਣੀਆਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਦੌੜੀਆਂ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਰੁਦਨ੍ਤੀਂ ਭਗਵਨ੍ਨੇਤਾਂ ਤ੍ਰਾਹ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ ੯.
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੀਖੀਆਂ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾ, ਉਠੋ!'
ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੋऽਭ੍ਯਗਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ਯੁਪਪਦਂ ਤ੍ਵਰਨ੍ ੯.
ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮੁਨਿਮਾਮਤਿ ਦੁਃਸਹਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਉਵਾਚ ੯.
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੜੀ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਸਹਿ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਗृਧ੍ਰੇਣੇਵਾऽਧੁਨਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਧ੍ਰੋ ਭਵ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ੯.
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਦੜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਗਿਦੜ ਬਣ ਜਾ!
ਤ੍ਵਯਾ ਹृਤਾਧੁਨਾਸ੍ਯੈਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ ੯.
ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਭੁਗਤ।
ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਨ੍ਯਪਤਂ ਰੁਦਨ੍ਨਤਿਤਰਾਂ ਤਦਾ ੯.
ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੋਦਿਆਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਤੇ ਸ਼ਾਪਂ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਤਯ ਤਪੋਨਿਧੇ ੯.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਆਪਣਾ ਸ਼ਾਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੋ, ਤਪ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ।
ਭਵਂਤਿ ਸਂਤਸ੍ਤਦ੍ਗृਧ੍ਰੋ ਮਾ ਭਵੇਯਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ ੯.
ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਿਹਰ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵਾਂ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਨੋ ਮਿਥ੍ਯਾ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ੯.
ਉਸ ਨੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਯਦਾ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਤਦਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ॥ ੯.
ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਮਿਆਦ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਦ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਪਾਏਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨਿਜਕਨ੍ਯਕਾਮ੍ ੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਦਮਨਕੋਤ੍ਸਵ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਆਂਦੋਲਨੇਨ ਨृਪਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਮੇऽਵਤਾਰਃ ੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦਮਨਕਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਚਲਾਏ ਹੋਏ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਗृਧ੍ਰਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖਵਿਸ੍ਮਯਸਂਯੁਤਃ ੧੦.
ਗ੍ਰਿਧਰ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਥਾ ਮੁਮੂਰ੍षੁਂ ਕੌਸ਼ਿਕਾਦਿਭਿਃ ੧੦.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮੈਵਂ ਕਾਰ੍षੀਃ ਸ਼੍ਰੁਣੁ ਗਿਰਂ ਭਦ੍ਰਕ ਤ੍ਵਂ ਚਿਰਂਤਨਃ ੧੦.
ਐਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ।
ਮਾਨਸੇ ਸਰਸਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕੂਰ੍ਮੋਮਂਥਰਕਾਖ੍ਯਯਾ ੧੦.
ਮਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਮੰਥਰਕਾ ਨਾਮ ਦੇ ਕਛਵੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤੀਤਾਸ੍ਤੇ ਭੂਪਮੁਨਿਗृਧ੍ਰਬਕਾਸ੍ਤਥਾ ੧੦.
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗ੍ਰਿਧਰ ਅਤੇ ਬਕ, ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਗਏ।