ਅਤ੍ਰ ਸੌਵਰ੍ਣ੍ਯਦੋਲਾਯਾਂ ਲਿਂਗ ਆਰੋਪਿਤੇ ਜਨੈਃ ੯.
ਇਥੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਨਿਸਰ੍ਗਾਜ੍ਜਤਿਚਾਪਲ੍ਯਾਚ੍ਚਿਰਕਾਲਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ੯.
ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਚਲਫ਼ਰਤੀ ਕਰਕੇ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਵਾਰ-ਵਾਰ,
ਦੋਲਾਧਿਰੂਢਮਾਲੋਕ੍ਯ ਲਕੁਟੈਰ੍ਮਾਂ ਵ੍ਯਤਾਡਯਨ੍ ੯.
ਮੈਨੂੰ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਹਾਰੈਃ ਸੁਦृਢੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵਜ੍ਰਦੁਃਸਹੈਃ ੯.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਸਹਿਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਕਾਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤਨਯਃ ਪ੍ਰਤੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਃ ੯.
ਮੈਂ ਕਾਸੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰਯਾਮਿ ਧਰਾਪृष੍ਠੇ ਚੈਤ੍ਰੇ ਦਮਨਕੋਤ੍ਸਵਮ੍ ੯.
ਮੈਂ ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਮਨਕਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾ ਤਥਾऽਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਿ ਪੁਣ੍ਯਮਾਯਾਤਿ ਭਦ੍ਰਕ ੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਭ ਕਰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਦਰਕ।
ਸ਼ਿਵਾਚਾਰ੍ਯੈਰ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ੈਸ੍ਤਦਾਗਮਾਤ੍ ੯.
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਆਰਾਧਯਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਚਿਤ੍ਤਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ੯.
ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਚਿੱਤ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ।
ਚਿਤ੍ਤਵृਤ੍ਤਿਨਿਰੋਧੇਨ ਵੈਰਾਗ੍ਯਾਭ੍ਯਾਸਯੋਗਤਃ ੯.
ਚਿੱਤ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਰੋਕ ਕੇ, ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ,
ਤਤੋ ਮਾਂ ਪ੍ਰਣਿਧਾਨੇਨਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਦृਢਭੂਮਿਨਾ ੯.
ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਸadhna ਨਾਲ, ਦਿਲੋਂ ਨਿਸਚੇ ਕਰਕੇ,
ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਾਹਂ ਤੁष੍ਟੋਦ੍ਯ ਵਰਂ ਵਰਯ ਵਾਂਛਿਤਮ੍ ੯.
ਕੁਸ਼ਧਵਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ—ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਭੂਯਾਸਂ ਤੇ ਗਂਣੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ ੯.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ: 'ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।'
ਤਤਃ ਕੈਲਾਸਮਾਨੀਯ ਵਿਮਾਨਂ ਮਮ ਚਾਦਿਸ਼ਤ੍ ੯.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਕੈਲਾਸ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਚਰਾਮਿ ਪ੍ਰਤੀਤੋऽਹਂ ਤਦਾਰੂਢੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ੯.
ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਧਿष੍ਠਿਤੋऽਪਸ਼੍ਯਂ ਵਸਂਤੇ ਮੁਨਿਕਨ੍ਯਕਾਮ੍ ੯.
ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ, ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਸੁਤਾਂ ਭਦ੍ਰ ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਜਲਮਧ੍ਯਗਾਮ੍ ੯.
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੰਗੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜੀ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਜਘਨਾਭੋਗਾਂ ਰਂਭੋਰੁਂ ਸਂਹਤਸ੍ਤਨੀਮ੍ ੯.
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਪੱਟਾਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਂਗ ਸੁਹਣੀਆਂ, ਛਾਤੀਆਂ ਗਠੀ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਭਰੀਆਂ।
ਪ੍ਰੋਨ੍ਨਿਦ੍ਰਪਂਕਜਮੁਖੀਂ ਵਰ੍ਣਨੀਯਤਮਾਕृਤਿਮ੍ ੯.
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸਰੂਪ ਵਰਨਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰੋਦ੍ਯਤ੍ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪੈਃ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਰਿਵ ਸ੍ਮਰਃ ੯.
ਉਸ ਦੇ ਤਿਰਛੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਨਮਤ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਵਯਸ੍ਯਾਸਂਵृਚਾਮੇਵਂ ਖੇਲਮਾਨਾਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ੯.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਬੇਖ਼ਬਰ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਾ ਗृਹੀਤਾ ਮਯਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍ ੯.
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਖੀ।
ਤਤੋ ਵਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਦੀਨਾ ਮੁਨਿਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਧਾਵਿਤਾਃ ੯.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਥਣੀਆਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਦੌੜੀਆਂ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਰੁਦਨ੍ਤੀਂ ਭਗਵਨ੍ਨੇਤਾਂ ਤ੍ਰਾਹ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ ੯.
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੀਖੀਆਂ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾ, ਉਠੋ!'
ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੋऽਭ੍ਯਗਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ਯੁਪਪਦਂ ਤ੍ਵਰਨ੍ ੯.
ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮੁਨਿਮਾਮਤਿ ਦੁਃਸਹਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਉਵਾਚ ੯.
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੜੀ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਸਹਿ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਗृਧ੍ਰੇਣੇਵਾऽਧੁਨਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਧ੍ਰੋ ਭਵ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ੯.
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਦੜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਗਿਦੜ ਬਣ ਜਾ!
ਤ੍ਵਯਾ ਹृਤਾਧੁਨਾਸ੍ਯੈਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ ੯.
ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਭੁਗਤ।
ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਨ੍ਯਪਤਂ ਰੁਦਨ੍ਨਤਿਤਰਾਂ ਤਦਾ ੯.
ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੋਦਿਆਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਤੇ ਸ਼ਾਪਂ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਤਯ ਤਪੋਨਿਧੇ ੯.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਆਪਣਾ ਸ਼ਾਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੋ, ਤਪ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ।