ਨ ਹੀਦृਸ਼ਮਨਾਯੁष੍ਯਂ ਲੋਕੇ ਕਿਂਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ੭.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਇੰਨੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤਤਃ ਸਤੀ ਸਾ ਮਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦੂषਿਤਾਂਗੀ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ ੭.
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਤੀ ਇਸਤਰੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮੈਲੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਏਵਂ ਤਾਭ੍ਯਾਮਹਂ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਤ੍ਥਪਰ੍ਣਵਦ੍ਭਯਾਤ੍ ੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੋਹਾਂ ਵਲੋਂ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ਵਥਾ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਪਿਆ ਗਿਆ।
ਗਣੋऽਹਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੈਵ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤਤਰੋ ਯੁਵਾਮ੍ ੭.
ਮੈਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੇਅਦਬ ਹੋ।
ਵਾਚਿ ਕ੍ਸ਼ੁਰੋ ਨਾਵਨੀਤਂ ਹृਦਯਂ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ੭.
ਬੋਲੀ ਤਾਂ ਵੱਢਣ ਵਾਲੀ ਛੁਰੀ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੱਖਣ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਦੋਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਤਾਂ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਮਮ ੭.
ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਗਣਾਧਿਪਤ੍ਯਮਪਿ ਮੇ ਜਾਤਂ ਪਰਿਭਵਾਸ੍ਪਦਮ੍ ੭.
ਮੇਰਾ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੋਣਾ ਵੀ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਦੁਰੇष੍ਯਦ੍ਧਿਯਾऽਪਾਯਂ ਪਰਤੋऽਨ੍ਯੇ ਵਿਵੇਕਿਨਃ ੭.
ਜਿਹੜੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਵੀਨੀਤਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੇਵ ਵਾ ੭.
ਜਿਹੜਾ ਬਦਚਲਣ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਧਨ, ਵਡਿਆਈ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮਦੋ ਧਨਮਦਸ੍ਤृਤੀਯੋऽਭਿਜਨੋ ਮਦਃ ੭.
ਗਿਆਨ ਦਾ ਮਾਣ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਣ ਤੇ ਤੀਜਾ ਮਾਣ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨੋਦਰ੍ਕਸ਼ਾਲਿਨੀ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯੇषਾਮਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੭.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਚੰਗਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ਾਪਾਂਤਂ ਮੇऽਧੁਨਾ ਕੁਰੁ ੭.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰ ਤੇ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇ।
ਇਤ੍ਥਂ ਵਚਸਿ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੇ ਵਿਨੀਤੇਨਾਪਿ ਵੈ ਮਯਾ ੭.
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ,
ਛਨ੍ਨਕੀਰ੍ਤਿਸਮੁਦ੍ਧਾਰਸਹਾਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ੭.
ਤੂੰ ਲੁਕ ਗਈ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣੇਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯਹਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਪੇਨ ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਰ੍ਵਤੇ ੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਿਰਾਯੁਰਿਤਿ ਮੇ ਘृਤਕਮ੍ਬਲਸ੍ਯ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਮਧੁਨਾਪਿ ਤਥਾਨੁ ਭਾਵਾਨ੍ ੭.
ਘ੍ਰਿਤਕੰਬਲ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਜੇ ਵੀ ਹਨ।
ਨਾਡੀਜਂਘਬਕੇਨੋਕ੍ਤਾਂ ਵਾਚਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯਭੂਪਤਿਃ ੮.
ਨਾਡੀਜੰਘ ਬਗਲੇ ਵਲੋਂ ਆਖੀ ਗਈ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਤਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਮੁਨਿਰ੍ਭੂਪਂ ਦੁਃਖਿਤਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਲੋਚਨਮ੍ ੮.
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਝੂ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਵਿਧਾਯਾਸ਼ਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਤ੍ਵਦਂਤਿਕਮੁਪਾਗਤੌ ੮.
ਉਹ ਉਮੀਦ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ।
ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਂ ਨਾਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨੇष ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਤਿ ੮.
ਉਸਦਾ ਚਾਹਿਆ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਾਮੁਪਾਗਤੋऽਹਂ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਨਾਸ੍ਯ ਵਾਂਛਿਤਮ੍ ੮.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਫਿਰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਆਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾਭ੍ਯੁਪਾਯਾਤਂ ਨਿਰਾਸ਼ਂ ਨੇਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ ੮.
ਉਮੀਦ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਚਾਮੁਨਾ ਹृਤ੍ਸ੍ਥਂ ਮਯਾ ਚਾਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ੮.
ਉਸਨੇ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਹਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਸਂਪਾਦਯਤੋ ਨਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਮਮਾਯੁषਾ ੮.
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਾ ਦਾਸਤਾਂਤ੍ਯਜਪਕ੍ਵਣੇ ੮.
ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਗੁਲਾਮੀ ਛੱਡਣਾ ਸਲਾਹਯੋਗ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਾਯਸ੍ਤਚ੍ਚ ਸਾਪ੍ਤਪਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ੮.
ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਬਦਲ, ਉਹ ਸੱਤ ਕਦਮਾਂ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਵਸ਼੍ਯਮਹਂ ਸਾਕਮਧੁਨਾ ਵਹ੍ਨਿਸਾਧਨਮ੍ ੮.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਣੀ ਹੈ।
ਅਨੁਜਾਨੀਹਿ ਮਾਮੇਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਵ ਪਸ਼੍ਚਿਮਮ੍ ੮.
ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਆਖਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ।
ਵਜ੍ਰਵਦ੍ਦੁਃਸਹਾਂ ਵਾਚਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਸਮੀਰਿਤਾਮ੍ ੮.
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਵਲੋਂ ਆਖੀ ਗਈ ਗੱਲ ਵੱਜਰ ਵਰਗੀ ਕਠੋਰ ਤੇ ਸਹਿਣ ਜੋਗ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਤਦਿਦਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਂਤਂ ਜ੍ਵਲਨੇऽਧੁਨਾ ੮.
ਜੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਇਹ ਮਿੱਤਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਵੇ।