ਤਦੀਯਪੂਰ੍ਤਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨੇਨ ਨ ਯਦਂਕਿਤਮ੍ ੭.
ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕੋਈ ਵੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਛੱਡਿਆ।
ਭੂਪਾਲੋऽਸੌ ਦਦੌ ਦਾਨਮਾਸਹਸ੍ਰਾਦ੍ਧਨਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍ ੭.
ਉਹ ਰਾਜਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਾਡ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਪੁਰੇ ਪ੍ਰਾਤਃ ਕਾਰ੍ਯਮੇਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ ੭.
ਉਸਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਹਰ ਸਵੇਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਰਣੈਰਾਸ੍ਤृਤਾ ਦਰ੍ਭੈਰ੍ਦ੍ਵ੍ਯਂਗੁਲੋਤ੍ਸੇਧਿਤਾ ਮਹੀ ੭.
ਧਰਤੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੋ ਅੰਗੁਠਾ ਉੱਚੀ ਸੀ, ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਗਣਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਸ੍ਤਦੀਯਂ ਸੁਕृਤਂ ਨ ਤੁ ੭.
ਉਸਦੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਧਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਮਾਨੇਨ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ ੭.
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਵਿਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਧਾਮ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਥ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਸ੍ਯਾਂਤੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍ ੭.
ਫਿਰ, ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਚ੍ਛ ਧਰਾਪृष੍ਠਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ ੭.
ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਾ ਜਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ।
ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਤੋ ਭੂਮੌ ਮਾਂ ਪ੍ਰੇषਯਸਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿ ੭.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਭੇਜ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਨ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੇਵਲਂ ਰਾਜਨ੍ਗੁਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਸਾਧਕਮ੍ ੭.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁੰਨ ਹੀ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਤਵ ਕੀਰ੍ਤਿਸਮੁਚ੍ਛੇਦਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਵਸੁਧਾਤਲੇ ੭.
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿਟ ਰਹੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਵਾਂਛਾ ਮਹੀਪਾਲ ਮਮ ਧਾਮਨਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੌ॥ ੭.
ਜੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ—
ਮਦੀਯਂ ਸੁਕृਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਂ ਭੂਮੌ ਭਵੇਦਿਤਿ ੭.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਫਲ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਬਲਵਾਨੇष ਭੂਪਾਲ ਕਾਲਃ ਕਲਯਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍॥ ੭.
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਾਨ੍ਯਪਿ ਮਾਂ ਚੈਵ ਗਣਨਾ ਕਾ ਭਵਾਦृਸ਼ਾਮ੍ ੭.
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ—ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ।
ਯਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਤ੍ਮਨੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਂ ਨੀਤ੍ਵਾਭ੍ਯੇਹਿ ਪੁਨਰ੍ਦਿਵਮ੍ ੭.
ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਜਗਤ 'ਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ।
ਪਸ਼੍ਯਤਿਸ੍ਮ ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਹੀਤਲਮੁਪਾਗਤਮ੍ ੭.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਨਗਰਂ ਸ ਤਦਾ ਦੇਸ਼ਮਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਦਿਤਿ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਜਨਾ ਊਚੁਃ ੭.
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਭੋ ਭਦ੍ਰ ਕਞ੍ਚਿਤ੍ਪृਚ੍ਛ ਚਿਰਾਯੁषਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਉਵਾਚ ੭.
"ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।" ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਪृਥਿਵੀਜਯਰਾਜ੍ਯੇਸ੍ਮਿਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਬੂਤ ਮਾ ਚਿਰਮ੍ ਜਨਾ ਊਚੁਃ ੭.
"ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਧੂ ਹੈ, ਉਥੇ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ ਨਾ ਲੰਘਾਓ," ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪृਚ੍ਛ ਸਂਸ਼ਯਮ੍ ੭.
"ਉਹ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਓ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ।"
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਹ ਨृਪਃ ਸ੍ਵਹृਦਯਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਉਵਾਚ ੭.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ। ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਪृਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਭਵਾਨ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਨृਪਂ ਨ ਵਾ॥ ੭.
"ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?"
ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰੇ ਨਾਭੂਤ੍ਕੋਪੀਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਂਜ੍ਞਿਤਃ ੭.
"ਸੱਤ ਕਲਪਾਂ ਵਿਚ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਨਾਮ ਦਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।"
ਸ ਨਿਰਾਸ਼ਸ੍ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਭੂਪੋਗ੍ਨਿਸਾਧਨੇ ੭.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਮਾ ਸਾਹਸਮਿਦਂ ਕਾਰ੍षੀਰ੍ਭਦ੍ਰ ਵਾਚਂ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਮੇ ੭.
"ਇਹ ਜਲਦੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੋ, ਭਲੇ ਜੀ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।"
ਤਤ੍ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਤਵ ਦੁਃਖੋਪਸ਼ਾਂਤਯੇ ੭.
"ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਨਾਡੀਜਂਘ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸ ਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍ ੭.
"ਜੋ ਨਾਡੀਜੰਘਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਵੇਗਾ।"
ਪਰੋਪਕਾਰੈਕਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਹਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੭.
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਸਿਰਫ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੌ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਵਿਤਿ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਨृਪਪੁਂਗਵੌ ੭.
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।