ਤਤੋ ਹਾਸੋ ਮਹਾਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸਿਦ੍ਧਾਪ੍ਸਰਃ ਸੁਪਰ੍ਵਣਾਮ੍ ੬.
ਫਿਰ ਚੰਗੀ ਅੰਗ ਵਾਲੀਆਂ ਸਿੱਧ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹਾਸਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਮਮਾਪਿ ਮਨਸਿ ਸ਼ੋਕਵੇਗੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ ੬.
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਉਠਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਪਿ ਚ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਹੇਤਿਸ਼ਬ੍ਦੋ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ ੬.
ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ 'ਹਥਿਆਰ' ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮੰਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋਹਮਬ੍ਰਂਵਂ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਯੂਯਂ ਮੂਰ੍ਖਾ ਭਵਿष੍ਯਥ ੬.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਖ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵ ਹਾਰੀਤਃ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍ ੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹਾਰੀਤਾ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ:
ਕਃ ਸ਼ਾਪੋ ਦੀਯਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਾਪੋਯਮਯਮੇਵ ਤੇ ੬.
ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ? ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਹੈ।
ਤਥਾਵਿਧਸ੍ਯ ਭਵਤੋ ਵਾਮਪਾਦਪ੍ਰਦਾਨਤਃ॥ ੬.
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਧੀਮਞ੍ਛੂਨ੍ਯਤਾ ਮੇ ਯਤੋ ਭਵੇਤ੍॥ ੬.
ਹੋਸ਼ ਵਾਲਿਆ, ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖਾਲੀਪਣ ਕਿਉਂ ਆਇਆ, ਇਹ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਚਿਂਤਯਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਹਾ ਦੁਃਖੋऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ ੬.
ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, "ਹਾਏ, ਇਹ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਤਾਂ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਹੈ।"
ਮਹਾਦਾਨਂ ਹਿ ਗृਹ੍ਣਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭਂ ਹਿ ਯਤ੍ ੬.
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਚ ਵਚਨਂ ਹਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੬.
ਦਾਤਾ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਚਿਂਤਯਤੋ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਤਾਭੂਦ੍ਧਿ ਨਾਰਦ ੬.
ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖਾਲੀਪਣ ਆ ਗਿਆ।
ਹृਤਸ੍ਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਚਿਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਹ੍ਯੇਤੇ ਭਵਂਤਿ ਚ ੬.
ਜਿਸਦਾ ਧਨ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਥਾਂ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤਃ ਕੋਪਸ੍ਤਤਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮੇਵਂ ਹਾਨਿਰਿਯਂ ਮੁਨੇ ੬.
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੁਨੀ, ਇਹ ਘਾਟੀ ਆਈ।
ਧਿਙ੍ਮਾਮਸ੍ਤੁ ਚ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਵਿਮृਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਕਾਰਿਣਮ੍ ੬.
ਮੇਰੀ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲਾਹਨਤ ਹੋਵੇ।
ਸਹਸਾ ਨ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਦਮੇਤਨ੍ਮਹਾਪਦਾਮ੍ ੬.
ਕਦੇ ਵੀ ਜਲਦੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚਿਰਕਾਰੀ ਪੁਰਾ ਹਿ ਸਃ ੬.
ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਸੀ।
ਚਿਰਕਾਰਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਸੁਤਃ ੬.
ਗੌਤਮ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਚਿਰਕਾਰ੍ਯਾਭਿਸਂਪਤੇਸ਼੍ਚਿਰਕਾਰੀ ਤਥੋਚ੍ਯਤੇ ੬.
ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ 'ਚਿਰਕਾਰੀ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਲਾਘਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਜਨੇਨਾਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ ੬.
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਅਗਲੇ ਵੇਲੇ ਦੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਹਲਕੀ ਹੋਵੇ—
ਪਿਤ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕੁਪਿਤੇਨਾਥ ਜਹੀਮਾਂ ਜਨਨੀਮਿਤਿ ੬.
ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚਿਰਕਾਰਿਤ੍ਵਾਚ੍ਚਿਂ ਤਯਾਮਾਸ ਵੈ ਚਿਰਮ੍ ੬.
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੋਚੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੱਡਾ ਮਾਮਲਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਦੇਰ ਲਾ ਗਿਆ।
ਕਥਂ ਧਰ੍ਮਚ੍ਛਲੇਨਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਮਜ੍ਜੇਯਮਸਾਧੁਵਤ੍ ੬.
ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲਵੇ?
ਅਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਤੁ ਮਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਪੀਡਯੇਤ੍ ੬.
ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਚਲਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਇਥੇ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਪਿਤਰਂ ਚਾਪ੍ਯਵਜ੍ਞਾਯ ਕਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ੬.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਅਣਗਲਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਯੋਗ੍ਯਾਵੁਭਾਵੇਤੌ ਨਾਤਿਵਰ੍ਤੇਤ ਵੈ ਕਥਮ੍ ੬.
ਸਬਰ ਤੇ ਮਾਫੀ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਠੀਕ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ੀਲਚਾਰਿਤ੍ਰਗੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਰ੍ਥਂ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ ੬.
ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਕੁਲ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ,
ਜਾਤਕਰ੍ਮਣਿ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਹ ਪਿਤਾ ਯਚ੍ਚੋਪਕਰ੍ਮਣਿ ੬.
ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਜੋ ਕੁਝ ਆਖਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਰੀਰਾਦੀਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵੇਕਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਚਤਿ ੬.
ਸਰੀਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਿਤਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤਕਾਨ੍ਯਪਿ ਚੂਰ੍ਯਂਤੇ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਨਕਾਰਿਣਃ ੬.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।