ਵਿਪ੍ਰੈਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸਂਪृष੍ਟਃ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕ੍ਵ ਚਾਗਤਃ ੬.
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਠ ਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ?'
ਮੁਨਿਃ ਕਪਿਲਨਾਮਾਹਂ ਨਾਰਦਾਯ ਨਿਵੇਦ੍ਯਤਾਮ੍ ੬.
ਉਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਕਪਿਲ ਨਾਮ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਗੱਲ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਦੱਸੋ।'
ਧਨ੍ਯੋਹਂ ਯਦਿਹਾਯਾਤਃ ਕਪਿਲ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਮੁਨੇ ੬.
'ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਪਿਲ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਯਂ ਯਦਿ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ ੬.
'ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।'
ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਲਾਪਗ੍ਰਾਮਵਾਸਿਨਾਮ੍ ੬.
'ਮੈਂ ਕਲਾਪ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਸੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਤਤੋ ਮਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਮੇਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਮੁਨੇ ੬.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ।'
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲੇ ਵਾ ਹ੍ਯਤਿਥਿਰ੍ਵਿਮੁਖੀਭਵੇਤ੍ ੬.
ਜੇ ਸ੍ਰਾਧ ਜਾਂ ਹੋਰ ਠੀਕ ਵੇਲੇ ਮਿਹਮਾਨ ਦੀ ਉਗਰਾਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਰੌਰਵਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਯੋऽਤਿਥਿਂ ਨਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ ੬.
ਜੋ ਮਿਹਮਾਨ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਸ੍ਤ ਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭੋਜਿਤਃ ਕਪਿਲੋ ਮੁਨਿਃ ੬.
ਉਥੇ ਕਪਿਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਤੇ ਯਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਰ੍ਥਾਯ ਸਿਦ੍ਧਦੇਵਸਮਾਗਮੇ ੬.
ਸਿੱਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ।
ਤਤੋ ਹਾਸੋ ਮਹਾਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸਿਦ੍ਧਾਪ੍ਸਰਃ ਸੁਪਰ੍ਵਣਾਮ੍ ੬.
ਫਿਰ ਚੰਗੀ ਅੰਗ ਵਾਲੀਆਂ ਸਿੱਧ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹਾਸਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਮਮਾਪਿ ਮਨਸਿ ਸ਼ੋਕਵੇਗੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ ੬.
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਉਠਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਪਿ ਚ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਹੇਤਿਸ਼ਬ੍ਦੋ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ ੬.
ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ 'ਹਥਿਆਰ' ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮੰਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋਹਮਬ੍ਰਂਵਂ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਯੂਯਂ ਮੂਰ੍ਖਾ ਭਵਿष੍ਯਥ ੬.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਖ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵ ਹਾਰੀਤਃ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍ ੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹਾਰੀਤਾ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ:
ਕਃ ਸ਼ਾਪੋ ਦੀਯਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਾਪੋਯਮਯਮੇਵ ਤੇ ੬.
ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ? ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਹੈ।
ਤਥਾਵਿਧਸ੍ਯ ਭਵਤੋ ਵਾਮਪਾਦਪ੍ਰਦਾਨਤਃ॥ ੬.
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਧੀਮਞ੍ਛੂਨ੍ਯਤਾ ਮੇ ਯਤੋ ਭਵੇਤ੍॥ ੬.
ਹੋਸ਼ ਵਾਲਿਆ, ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖਾਲੀਪਣ ਕਿਉਂ ਆਇਆ, ਇਹ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਚਿਂਤਯਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਹਾ ਦੁਃਖੋऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ ੬.
ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, "ਹਾਏ, ਇਹ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਤਾਂ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਹੈ।"
ਮਹਾਦਾਨਂ ਹਿ ਗृਹ੍ਣਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭਂ ਹਿ ਯਤ੍ ੬.
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਚ ਵਚਨਂ ਹਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੬.
ਦਾਤਾ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਚਿਂਤਯਤੋ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਤਾਭੂਦ੍ਧਿ ਨਾਰਦ ੬.
ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖਾਲੀਪਣ ਆ ਗਿਆ।
ਹृਤਸ੍ਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਚਿਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਹ੍ਯੇਤੇ ਭਵਂਤਿ ਚ ੬.
ਜਿਸਦਾ ਧਨ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਥਾਂ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤਃ ਕੋਪਸ੍ਤਤਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮੇਵਂ ਹਾਨਿਰਿਯਂ ਮੁਨੇ ੬.
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੁਨੀ, ਇਹ ਘਾਟੀ ਆਈ।
ਧਿਙ੍ਮਾਮਸ੍ਤੁ ਚ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਵਿਮृਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਕਾਰਿਣਮ੍ ੬.
ਮੇਰੀ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲਾਹਨਤ ਹੋਵੇ।
ਸਹਸਾ ਨ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਦਮੇਤਨ੍ਮਹਾਪਦਾਮ੍ ੬.
ਕਦੇ ਵੀ ਜਲਦੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚਿਰਕਾਰੀ ਪੁਰਾ ਹਿ ਸਃ ੬.
ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਸੀ।
ਚਿਰਕਾਰਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਸੁਤਃ ੬.
ਗੌਤਮ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਚਿਰਕਾਰ੍ਯਾਭਿਸਂਪਤੇਸ਼੍ਚਿਰਕਾਰੀ ਤਥੋਚ੍ਯਤੇ ੬.
ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ 'ਚਿਰਕਾਰੀ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਲਾਘਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਜਨੇਨਾਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ ੬.
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਅਗਲੇ ਵੇਲੇ ਦੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਹਲਕੀ ਹੋਵੇ—