ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯਾਯੁਃਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ੬.
ਉਥੇ, ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਤੁਭ੍ਯਮਤਸ਼੍ਚਾਭੂਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ ੬.
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਸੁਣ, ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਹਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮਮ੍॥ ੬.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਦੋਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਮਯਾ ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੀਰੇ ਪੁਣ੍ਯਜਲਾਸ਼ਯੇ ੬.
ਉਹ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਃਸ਼ੇषਦੋषਦਾਵਾਗ੍ਨੌ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮੇ ੬.
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਲਦੇ ਨੇ,
ਜਪਮਾਨਾਃ ਪਰਂ ਜਪ੍ਯਂ ਨਿਵਿष੍ਟਾਃ ਸਂਗਮੇ ਵਯਮ੍ ੬.
ਉਸ ਸੰਗਮ ਤੇ ਅਸੀਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚੈਵਾਂਤਰੇ ਪਾਰ੍ਥ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੰਦਰ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਆ ਗਏ,
ਦੇਵਾਨਾਂ ਯੋਨਯੋ ਹ੍ਯष੍ਟੌ ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ ੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਜੜਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਆਏ,
ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮੁਦ੍ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍ ੬.
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਾਮਧ੍ਵਨਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਤृਤੀਯਸ੍ਵਰਨਾਦਿਤਾਮ੍ ੬.
ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਤੀਜੇ ਸੁਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਿਚ,
ਵਿਪ੍ਰੈਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸਂਪृष੍ਟਃ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕ੍ਵ ਚਾਗਤਃ ੬.
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਠ ਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ?'
ਮੁਨਿਃ ਕਪਿਲਨਾਮਾਹਂ ਨਾਰਦਾਯ ਨਿਵੇਦ੍ਯਤਾਮ੍ ੬.
ਉਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਕਪਿਲ ਨਾਮ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਗੱਲ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਦੱਸੋ।'
ਧਨ੍ਯੋਹਂ ਯਦਿਹਾਯਾਤਃ ਕਪਿਲ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਮੁਨੇ ੬.
'ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਪਿਲ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਯਂ ਯਦਿ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ ੬.
'ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।'
ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਲਾਪਗ੍ਰਾਮਵਾਸਿਨਾਮ੍ ੬.
'ਮੈਂ ਕਲਾਪ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਸੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਤਤੋ ਮਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਮੇਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਮੁਨੇ ੬.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ।'
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲੇ ਵਾ ਹ੍ਯਤਿਥਿਰ੍ਵਿਮੁਖੀਭਵੇਤ੍ ੬.
ਜੇ ਸ੍ਰਾਧ ਜਾਂ ਹੋਰ ਠੀਕ ਵੇਲੇ ਮਿਹਮਾਨ ਦੀ ਉਗਰਾਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਰੌਰਵਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਯੋऽਤਿਥਿਂ ਨਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ ੬.
ਜੋ ਮਿਹਮਾਨ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਸ੍ਤ ਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭੋਜਿਤਃ ਕਪਿਲੋ ਮੁਨਿਃ ੬.
ਉਥੇ ਕਪਿਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਤੇ ਯਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਰ੍ਥਾਯ ਸਿਦ੍ਧਦੇਵਸਮਾਗਮੇ ੬.
ਸਿੱਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ।
ਤਤੋ ਹਾਸੋ ਮਹਾਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸਿਦ੍ਧਾਪ੍ਸਰਃ ਸੁਪਰ੍ਵਣਾਮ੍ ੬.
ਫਿਰ ਚੰਗੀ ਅੰਗ ਵਾਲੀਆਂ ਸਿੱਧ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹਾਸਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਮਮਾਪਿ ਮਨਸਿ ਸ਼ੋਕਵੇਗੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ ੬.
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਉਠਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਪਿ ਚ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਹੇਤਿਸ਼ਬ੍ਦੋ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ ੬.
ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ 'ਹਥਿਆਰ' ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮੰਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋਹਮਬ੍ਰਂਵਂ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਯੂਯਂ ਮੂਰ੍ਖਾ ਭਵਿष੍ਯਥ ੬.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਖ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵ ਹਾਰੀਤਃ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍ ੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹਾਰੀਤਾ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ:
ਕਃ ਸ਼ਾਪੋ ਦੀਯਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਾਪੋਯਮਯਮੇਵ ਤੇ ੬.
ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ? ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਹੈ।
ਤਥਾਵਿਧਸ੍ਯ ਭਵਤੋ ਵਾਮਪਾਦਪ੍ਰਦਾਨਤਃ॥ ੬.
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਧੀਮਞ੍ਛੂਨ੍ਯਤਾ ਮੇ ਯਤੋ ਭਵੇਤ੍॥ ੬.
ਹੋਸ਼ ਵਾਲਿਆ, ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖਾਲੀਪਣ ਕਿਉਂ ਆਇਆ, ਇਹ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਚਿਂਤਯਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਹਾ ਦੁਃਖੋऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ ੬.
ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, "ਹਾਏ, ਇਹ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਤਾਂ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਹੈ।"
ਮਹਾਦਾਨਂ ਹਿ ਗृਹ੍ਣਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭਂ ਹਿ ਯਤ੍ ੬.
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—