ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇषੁ षੋਡਸ਼ਂ ਚੈਕਵਿਂਸ਼ਂ ਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਨੋ ਧਨਮ੍ ੬.
ਉਹ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਤੇ ਇਕਵੀਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਵਰਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਯਾ ਵਾਸੋ ਮਾ ਚੌਰਕਰਗਾ ਵਯਮ੍ ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ ੬.
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਰਹਿ ਲੈਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕਿਂ ਧਨਂ ਚ ਹਰਂਤ੍ਯੇਤੇ ਯੇਭ੍ਯੋ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ੬.
ਇਹ ਲੋਕ ਕਿਹੜਾ ਧਨ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਡਰਦੇ ਹਨ?
ਤਸ੍ਯਾਪਹਾਰਭੀਤਾਸ੍ਤੇ ਮਾਮੂਚੁਰਿਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ੬.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਆਖਿਆ।
ਜਾਗ੍ਰਤਾਂ ਤੁ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਚੌਰਾਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਕਿਂ ਖਲਾਃ ੬.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਮੰਦੇ ਚੋਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਤੇਨ ਕਿਂ ਨਾਮ ਸਂਸਾਧ੍ਯਂ ਭੂਮਿਸ੍ਤਂ ਗ੍ਰਸਤੇ ਨਰਮ੍॥ ੬.
ਉਸ ਨਾਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹਾਸਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਆਖਰ ਧਰਤੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਯਂ ਚੌਰਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾਸ੍ਤੇ ਹਰਂਤਿ ਧਨਂ ਮਹਤ੍ ੬.
ਅਸੀਂ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਡਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਧਨ ਚੱਕ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਖਲਾਸ਼੍ਚੌਰਾ ਗਤਾਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਤੋ ਨਤ੍ਵਾऽऽਗਤਾ ਵਯਮ੍ ੬.
ਮੰਦੇ ਚੋਰ ਕਿਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਸ਼੍ਚ ਵੈ ਘੋਰਃ षष੍ਠਾਂऽਸ਼ਫਲਦਸ੍ਤਥਾ ੬.
ਦੇਣ ਲੈਣ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਸਿਰਫ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮੂਢਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਕੋ ਨਾਮ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮਮ੍ ੬.
ਕੌਣ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਥਾਂ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ?
ਕਲਾਪਾਦਿषੁ ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਕੋ ਵਸੇਤ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ੬.
ਕੌਣ ਸਮਝਦਾਰ ਬੰਦਾ ਕਲਾਪ ਆਦਿਕ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?
ਭਯਂ ਚ ਚੌਰਜਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਰ ਨ ੬.
ਉਥੇ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਡਰ ਕੀ ਕਰ ਲਵੇਗਾ?
ਸਾਹਸਂ ਚ ਵਿਨਾ ਭੂਤਿਰ੍ਨ ਕਥਂਚਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ੬.
ਬਿਨਾਂ ਜੋਖਮ ਲਏ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਮੇ ਪਰਿਗ੍ਰਹੇ ੬.
ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਛੱਬੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ।
ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਮੇਦਂ ਮਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੬.
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਂ ਆਵਾਂਗਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਹਸਾ ਪਾਰ੍ਥ ਖੇਚਰੋऽਤਿਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ ੬.
ਹਠਾਤ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲ ਦਿੱਤਾ।
ਕੇਦਾਰਂ ਸਮੁਪਾਯਾਤੋ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ ੬.
ਉਹ ਕੇਦਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਅਤਿਕ੍ਰਾਂਤੁਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਚ ਤਥਾ ਸ੍ਕਂਦਪ੍ਰਸਾਦਤਃ॥ ੬.
ਤੇ, ਸਕੰਦੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕ੍ਵ ਕਲਾਪਂ ਚ ਤਦ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਬਿਲੇਨ ਚ ੬.
ਕਲਾਪ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਕਿੱਥੇ ਹੈ—ਇਹ ਸੁਰੰਗ ਰਾਹੀਂ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕੇਦਾਰਾਦ੍ਧਿਮਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ੬.
ਕੇਦਾਰ ਤੋਂ ਹਿਮਸੰਯੁਕਤ ਤੱਕ, ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੌ ਯੋਜਨ ਹੈ।
ਤਦਂਤੇ ਯੋਜਨਸ਼ਤਂ ਵਾਸੁਕਾਰ੍ਣਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ੬.
ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੋਰ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲਈ, ਵਾਸੁਕਾਰਣਵ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲੇਨ ਚ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਗਂਤੁਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ ੬.
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਕਿ ਉਸ ਥਾਂ ਸੁਰੰਗ ਰਾਹੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਤਤੋ ਨਿष੍ਪਾਪਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਯਦਾ ੬.
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ—
ਤਤੋ ਗੁਹਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮਤੋ ਬਿਲਮਸ੍ਤਿ ਬृਹਤ੍ਤਰਮ੍ ੬.
ਉਸ ਗੁਫਾ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸੁਰੰਗ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਰਕਤਂ ਲਿਂਗਮਸ੍ਤਿ ਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ ੬.
ਉਥੇ ਪਨ੍ਹਾ ਵਰਗਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਚ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਚ ਤਾਮ੍ ੬.
ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਚੁੱਕ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੋਲਂ ਵਾ ਕੂਪਤੋ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਭੂਤਾਯਾਂ ਨਿਸ਼ਿ ਤਜ੍ਜਲਮ੍ ੬.
ਜਾਂ, ਭੂਤਾ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੂਏਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵਰ੍ਤਨਂ ਚ ਦੇਹਸ੍ਯ ਕਦਾਚਿਤ੍षष੍ਟਿਮੇ ਪਦੇ ੬.
ਉਹ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ, ਕਦੇ ਕਦੇ ਛਿਆਠਵੇਂ ਪੈਰ ਤੇ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇਨ ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਗਾਤ੍ਰੋਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਪ੍ਰਭਾਵਤਃ ੬.
ਫਿਰ, ਉਸ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲਮਧ੍ਯੇ ਚ ਸਂਪਸ਼੍ਯਨ੍ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍ ੬.
ਸੁਰੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਸਿੱਧਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।