ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਜਾਤਿਮਾਤ੍ਰੋ ਯਦਾ ਭਵੇਤ੍ ੫.
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵੇਦਸ੍ਯਾਚਾਰਵਾਨृਜੁਃ ੫.
ਪਰ ਸਿਰਫ ਪਾਠ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਏਕਾਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਸਕਲ੍ਪਾਂ ਚ षਡ੍ਭਿਰਂਗੈਰਧੀਤ੍ਯ ਚ ੫.
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਛੇ ਸਹਾਇਕ ਵਿਧਿਆਵਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਵਰ੍ਜਿਤਃ ੫.
ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਭੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਅਨੂਚਾਨਗੁਣੋਪੇਤੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਯਂਤ੍ਰਿਤਃ ੫.
ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵੈਦਿਕਂ ਲੌਕਿਕਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਮਵਾਪ੍ਯ ਯਃ ੫.
ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਲੋਕਿਕ ਗਿਆਨ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਭਵਤ੍ਯਗ੍ਰ੍ਯੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ੀ ਨਸਂਸ਼ ਯੀ ੫.
ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਊਰਜਾ ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਸਯਾਮ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ੰਕਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ੫.
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ,
ਏਵਮਨ੍ਵਯਵਿਦ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਚ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਃ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵੰਸ਼, ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਬਣਦੇ ਹਨ,
ਇਤ੍ਯੇਵਂਵਿਧਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਯੁਗਾਦਯਃ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੁਣੋ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤृਤੀਯਾ ਯਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਤ੍ਰੇਤਾਦਿਰੁਚ੍ਯਤੇ ੫.
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਨਭਸ੍ਯੇ ਚ ਕृष੍ਣਾ ਸਾ ਹਿ ਕਲੇਃ ਸ੍ਮृਤਾ ੫.
ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਤਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਸ੍ਤਿਥਯੋ ਯੁਗਾਦ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮਾਸ਼ੁ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ੫.
ਇਹ ਚਾਰ ਤਿਥੀਆਂ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਦਾਨ ਜਾਂ ਹਵਨ ਕਦੇ ਵੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯੁਗਾਦ੍ਯਾਃ ਕਥਿਤਾ ਹ੍ਯੇਤਾ ਮਨ੍ਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ੫.
ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੁਣੋ।
ਤृਤੀਯਾ ਚੈਤ੍ਰਮਾਸਸ੍ਯ ਤਥਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦਸ੍ਯ ਚ ੫.
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੀਜ ਅਤੇ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੀਜ,
ਆषਾਢਸ੍ਯਾਪਿ ਦਸ਼ਮੀ ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮੀ ੫.
ਆਸ਼ਾੜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਤਵੀਂ,
ਕਾਰ੍ਤਿਕੀ ਫਾਲ੍ਗੁਨੀ ਚੈਤ੍ਰੀ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੀ ਸਿਤਾ ੫.
ਕਾਰਤਿਕ, ਫਾਲਗੁਨ ਅਤੇ ਚੈਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਤੇ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ,
ਯਸ੍ਯਾਂ ਤਿਥੌ ਰਥਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ ਦੇਵੋ ਦਿਵਾਕਰਃ ੫.
ਜਿਸ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਚੇष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮਤਮ੍ ੫.
ਉਸ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ, ਹਵਨ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯੋਦ੍ਵੇਜਕਮਾਹੁਰ੍ਯਂ ਬੁਧਾਸ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ੫.
ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਉਦ੍ਵੇਜਯਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਯਥਾ ਚੌਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਸਃ ੫.
ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਲੋਕ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹੋਪਪਤ੍ਤਿਰ੍ਮਮ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕ੍ਵ ਚ ਪ੍ਰਯਾਤਵ੍ਯਮਿਤੋ ਮਯੇਤਿ ੫.
ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨੇ ਲਿਆਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਹੁਣ ਇਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਮਾਸੈਰष੍ਟਭਿਰਹ੍ਨਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਵਯਸਾਯੁषਾ ੫.
ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਪਿਛਲੇ ਉਮਰ ਤੇ ਆਯੁ ਦੇ ਨਾਲ।
ਅਰ੍ਚਿਰ੍ਧੂਮਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਗੌ ਦ੍ਵਾਵਾਹੁਰ੍ਵੇਦਾਂਤਵਾਦਿਨਃ ੫.
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਦੋ ਰਾਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ—ਇੱਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਤੇ ਦੂਜਾ ਧੂੰਏਂ ਦਾ।
ਯਜ੍ਞੈਰਾਸਾਦ੍ਯਤੇ ਧੂਮੋ ਨੈष੍ਕਰ੍ਮ੍ਯੇਣਾਰ੍ਚਿਰਾਪ੍ਯਤੇ ੫.
ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਕਾਮਤਾ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦੇਵਾਨ੍ਮਨ੍ਯਤੇ ਨੈਵ ਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੁਸੂਚਿਤਾਨ੍ ੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ—
ਇਤੇ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮ ੫.
ਇਹ ਰਾਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਹਂ ਰੋਮਾਂਚਪੁਲਕੀਕृਤਃ ੬.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਰੋਆਂ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਹੋ ਧਨ੍ਯਃ ਪਿਤਾਸ੍ਮਾਕਂ ਯਸ੍ਯ ਸृष੍ਟਸ੍ਯ ਪਾਲਕਾਃ ੬.
ਵਾਹ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਕਿੰਨਾ ਧੰਨ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮਤ੍ਤੋऽਪ੍ਯਨਂਤਾਤ੍ਪਰਤਃ ਪਰਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤਭੂਤਾਧਿਪਤੇਰ੍ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ ੬.
ਮੇਰੇ ਤੋਂ, ਅਨੰਤ ਤੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।