ਸ ਲੋਭਃ ਸਹ ਮੋਹੇਨ ਵਿਜੇਤਵ੍ਯੋ ਜਿਤਾਤ੍ਮਨਾ ੫.
ਇਹ ਲੋਭ ਅਤੇ ਭਟਕਾਵਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜਿੱਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਲੁਬ੍ਧਾਨਾਮਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੫.
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲੋਭੀ ਅਤੇ ਅਣਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਛੇਤ੍ਤਾਰਃ ਸਂਸ਼ਯਾਨਾਂ ਚ ਲੋਭਗ੍ਰਸ੍ਤਾ ਵ੍ਰਜਂਤ੍ਯਧਃ ੫.
ਜੋ ਲੋਕ ਲੋਭ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਃਕ੍ਸ਼ੁਰਾ ਵਾਙ੍ਮਧੁਰਾਃ ਕੂਪਾਸ਼੍ਧਨ੍ਨਾਸ੍ਤृਣੌਰਿਵ ੫.
ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇਜ਼ ਕਲੇਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ, ਪਰ ਘਾਹ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਕੂਆਂ ਵਾਂਗ।
ਸਰ੍ਵਮਾਰ੍ਗਂ ਵਿਲੁਂਮਪਂਤਿ ਲੋਭਾਜ੍ਜਾਤਿषੁ ਨਿष੍ਠੁਰਾਃ ੫.
ਲੋਭ ਕਰਕੇ, ਕਠੋਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਰਾਹ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇऽਤਿਪਾਪਿਨੋ ਜ੍ਞੇਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਲੋਭਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ੫.
ਇਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਭ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਸਮਝੇ ਜਾਣ।
ਲੋਭਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਜਨਾਧਿਪਾਃ ੫.
ਲੋਭ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਲੋਕ—ਰਾਜੇ ਵੀ—ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਂਸਾਰਾਖ੍ਯਮਤੋऽਨਯੇ ਯੇ ਗ੍ਰਾਹਗ੍ਰਸ੍ਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੫.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਇਸ ਫੰਧੇ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ੫.
ਮਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਏਤੇ ਹ੍ਯष੍ਟੌ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ੫.
ਇਹ ਅੱਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਉਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਜਾਤਿਮਾਤ੍ਰੋ ਯਦਾ ਭਵੇਤ੍ ੫.
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵੇਦਸ੍ਯਾਚਾਰਵਾਨृਜੁਃ ੫.
ਪਰ ਸਿਰਫ ਪਾਠ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਏਕਾਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਸਕਲ੍ਪਾਂ ਚ षਡ੍ਭਿਰਂਗੈਰਧੀਤ੍ਯ ਚ ੫.
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਛੇ ਸਹਾਇਕ ਵਿਧਿਆਵਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਵਰ੍ਜਿਤਃ ੫.
ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਭੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਅਨੂਚਾਨਗੁਣੋਪੇਤੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਯਂਤ੍ਰਿਤਃ ੫.
ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵੈਦਿਕਂ ਲੌਕਿਕਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਮਵਾਪ੍ਯ ਯਃ ੫.
ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਲੋਕਿਕ ਗਿਆਨ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਭਵਤ੍ਯਗ੍ਰ੍ਯੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ੀ ਨਸਂਸ਼ ਯੀ ੫.
ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਊਰਜਾ ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਸਯਾਮ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ੰਕਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ੫.
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ,
ਏਵਮਨ੍ਵਯਵਿਦ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਚ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਃ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵੰਸ਼, ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਬਣਦੇ ਹਨ,
ਇਤ੍ਯੇਵਂਵਿਧਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਯੁਗਾਦਯਃ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੁਣੋ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤृਤੀਯਾ ਯਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਤ੍ਰੇਤਾਦਿਰੁਚ੍ਯਤੇ ੫.
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਨਭਸ੍ਯੇ ਚ ਕृष੍ਣਾ ਸਾ ਹਿ ਕਲੇਃ ਸ੍ਮृਤਾ ੫.
ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਤਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਸ੍ਤਿਥਯੋ ਯੁਗਾਦ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮਾਸ਼ੁ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ੫.
ਇਹ ਚਾਰ ਤਿਥੀਆਂ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਦਾਨ ਜਾਂ ਹਵਨ ਕਦੇ ਵੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯੁਗਾਦ੍ਯਾਃ ਕਥਿਤਾ ਹ੍ਯੇਤਾ ਮਨ੍ਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ੫.
ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੁਣੋ।
ਤृਤੀਯਾ ਚੈਤ੍ਰਮਾਸਸ੍ਯ ਤਥਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦਸ੍ਯ ਚ ੫.
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੀਜ ਅਤੇ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੀਜ,
ਆषਾਢਸ੍ਯਾਪਿ ਦਸ਼ਮੀ ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮੀ ੫.
ਆਸ਼ਾੜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਤਵੀਂ,
ਕਾਰ੍ਤਿਕੀ ਫਾਲ੍ਗੁਨੀ ਚੈਤ੍ਰੀ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੀ ਸਿਤਾ ੫.
ਕਾਰਤਿਕ, ਫਾਲਗੁਨ ਅਤੇ ਚੈਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਤੇ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ,
ਯਸ੍ਯਾਂ ਤਿਥੌ ਰਥਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ ਦੇਵੋ ਦਿਵਾਕਰਃ ੫.
ਜਿਸ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਚੇष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮਤਮ੍ ੫.
ਉਸ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ, ਹਵਨ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯੋਦ੍ਵੇਜਕਮਾਹੁਰ੍ਯਂ ਬੁਧਾਸ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ੫.
ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।