ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਰੋਚਿਰੌਤ੍ਤਮੋ ਰੈਵਤਸ੍ਤਥਾ ੫.
ਸਵਾਯੰਭੂ, ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼, ਉੱਤਮ ਤੇ ਰੈਵਤ,
ਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਵਰ੍ਣੀ ਰੁਦ੍ਰਸਾਵਰ੍ਣਿਰੇਵ ਚ ੫.
ਸਾਵਰਣੀ, ਬ੍ਰਹਮਸਾਵਰਣੀ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਸਾਵਰਣੀ ਵੀ,
ਰੌਚ੍ਯੋ ਭੌਤ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਚਾਪਿ ਮਨਵੋऽਮੀ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ੫.
ਰੌਚਿਆ, ਭੌਤਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਚੌਦਾਂ ਮਨੂ,
ਕृष੍ਣਃ ਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਥਾ ਧੂਮ੍ਰਃ ਸੁਪਿਸ਼ਂਗਃ ਪਿਸ਼ਂਗਕਃ ੫.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸ਼ਿਆਮਾ, ਧੂਮਰਾ, ਸੁਪਿਸ਼ੰਗਾ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ੰਗਕਾ,
ਵੈਵਸ੍ਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ਕਾਰਸ਼੍ਚ ਤਾਤ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ ੫.
ਵੈਵਸਵਤਾ, ਕ੍ਸ਼ਕਾਰਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
thumb|500px|ਸਪ੍ਤਚਕ੍ਰ ਕਕਾਰਾਦ੍ਯਾष੍ਠਕਾਰਾਂਤਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ ੫.
ਕ-ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅਸ਼ਠ-ਅੱਖਰ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਗੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਪੂषਾ ਚ ਸਵਿਤਾ ਦਸ਼ਮਸ੍ਤਥਾ ੫.
ਭਗ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪੂਸ਼ਨ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਵੀ ਦਸਵੇਂ ਹਨ।
ਜਘਨ੍ਯਜਃ ਸ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਗੁਣਾਧਿਕਃ ੫.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਕਪਾਲੀ ਪਿਂਗਲੋ ਭੀਮੋ ਵਿਰੁਪਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਲੋਹਿਤਃ ੫.
ਕਪਾਲੀ, ਪਿੰਗਲ, ਭੀਮ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਤੇ ਵਿਲੋਹਿਤਾ—
ਭਕਾਰਾਦ੍ਯਾਃ षਕਾਰਾਂਤਾ ਅष੍ਟੌ ਹਿ ਵਸਵੋ ਮਤਾਃ ੫.
‘ਭ’ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ‘ਸ਼’ ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਵਸੁ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਸਸ਼੍ਚ ਅष੍ਟੌ ਤੇ ਵਸਵਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ੫.
ਪ੍ਰਤਯੂਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ—ਇਹ ਅੱਠ ਵਸੁ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਸ੍ਵਾਰੋ ਵਿਸਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਜਿਹ੍ਵਾਮੂਲੀਯ ਏਵ ਚ ੫.
ਅਨੁਸਵਾਰ, ਵਿਸਰਗ ਤੇ ਜਿਹਵਾ ਦੀ ਜੜ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਦਜਾਸ਼੍ਚੋਦ੍ਭਿਜਾਸ਼੍ਚੇਤਿ ਤਤ ਜੀਵਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ੫.
ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਪਜਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਜੀਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪੁਮਾਂਸਸ੍ਤ੍ਵਮੂਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਪਰਾਃ ੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਜੀਵਯੋਨੀਨਾਂ ਤਦੈਵ ਪਰਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ੫.
ਉਹ ਚਾਰ ਜੀਵ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਤ੍ਵਮੀ ਦੇਵਾ ਮਾਨਿਤਾ ਨੈਵ ਪਾਪਿਭਿਃ ੫.
ਜਿਸ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਮੀ ਚ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੌਤੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ੫.
ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਹਰ ਥਾਂ ਵੇਦਿਕ ਰੀਤ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ।
ਤਦਮੂਨ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਪੋ ਦਾਨਮਥੋ ਜਪਮ੍ ੫.
ਪਰ ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੋਈ ਤਪ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਹੋ ਮੋਹਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤਾਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੫.
ਅਜਿਹਤ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੋਹ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖੋ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਭੂਦਤਿਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ੫.
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਯਾਪਿ ਤਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋऽਯਂ ਮਾਤृਕਾਪ੍ਰਸ਼੍ਰ ਉਤ੍ਤਮਃ ੫.
ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਾਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪਂਚਭੂਤਾਨਿ ਪਞ੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨੇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ ੫.
ਪੰਜ ਭੂਤ, ਪੰਜ ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਪੰਜ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ—
ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ੫.
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼, ਤੇ ਪਚਵੀਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ।
ਦੇਹਮੇਤਦਿਦਂ ਵੇਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਯਾਤ੍ਯਸੌ ਸ਼ਿਵਮ੍ ੫.
ਜੋ ਇਹ ਸਰੀਰ ਤੇ ਇਹ ਵੇਦ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਹਿ ਨਾਨਾਰ੍ਥਭਜਨਾਨ੍ਨਾਨਾਰੂਪਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ ੫.
ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਯੋ ਵੇਦੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਨਾਸੌ ਨਰਕਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ੫.
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਦ ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਰਥ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਵਚਨਂ ਤਦ੍ਬੁਧਾਃ ਪ੍ਰਹੁਰ੍ਬਂਧਂ ਚਿਤ੍ਰਕਥਂ ਤ੍ਵਿਤਿ ੫.
ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਵਾਕ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀ, ਕਲਪਨਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਏਕੋ ਲੋਭੋ ਮਹਾਨ੍ਗ੍ਰਾਹੋ ਲੋਭਾਤ੍ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ੫.
ਲੋਭ ਹੀ ਵੱਡਾ ਫੰਧਾ ਹੈ; ਲੋਭ ਤੋਂ ਪਾਪ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਭਾਨ੍ਮੋਹਸ਼੍ਚ ਮਾਯਾ ਚ ਮਾਨਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਃ ਪਰੇष੍ਸੁਤਾ ੫.
ਲੋਭ ਤੋਂ ਭਟਕਾਵਾ, ਛਲ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰਣਂ ਪਰਵਿਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ੫.
ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੇੜਨਾ—